224
SEXTUPLEX
DIGESTIO
mentum.
Ac
serum
lactis
erit
mercurius,
è
mercurio
sanguinis.
Ego
lubens,
ridens¬
que,
Paracelso
cedam
serum,
&
mihi
co¬
lostrum
assumam.
Quia
butyrum
refert
odorem
florum,
quibous
vacca
pascitur:
non
autem
serum.
(72)
Fernelius
verò
putat,
butyrum
esse
non
nisi
spumam
agitati
co¬
lostri,
ignorans
praesuppositionem
fer¬
menti
acidi,
in
colostro,
ut
verè
transmu¬
tetur
in
butyrum,
per
concussiones.
Hinc
namque
si
colostro,
parùm
cineris,
sapo¬
nis,
sacchari,
aut
illorum,
quae
participant
de
lixivio,
immisceatur,
nunquam
inde
fiet
butyrum,
propter
alcali,
omne
fer¬
mentum
acidum
interimens.
Ideo
enim
hyeme,
taediosior
est
colostri
conquassa¬
tio,
ante
natum
butyrum:
eo
quod
aestus,
acida,
&
putrefactiones
omnes,
promove¬
at.
(73)
Paracelsus
vero
alibi,
suae
doctrinae
im¬
memor,
praefert
colostrum
sero,
&
caseo,
tam
ad
sanitatem,
medelam,
quam
ad
ci¬
bi
bonitatem.
Galenicae
Scholae
autem,
te¬
nue
&
aquosum
lac,
pinguiori
antepo¬
nunt.
Hactenus
ovillum
vilissimum,
dein¬
de
vaccinum,
tertio
caprinum
statuunt.
Ac
tandem
asininum
reliquis
anteferunt,
ob
ejus
tenuem
substantiam,
ac
serosita¬
tem
plurimam.
Ego
autem
hoc
unicum
scio,
lac
bestiarum,
siccis
pascuis
pastarum,
esse
optimum:
tam
in
medendo,
quam
edendo,
minimeque
serosum.
Hircum
enim
(idem
ijudicium
de
lacte
ubi
par
ratio
gli¬
scit)
cujus
cruorem
officinis
Scholae
prae¬
scribunt
(&
passim
ovillus
pro
hircino
venundatur)
iubent
prius
diureticis
alen¬
dum.
(74)
Ergo
vires
lactis
sunt
metiendae
ex
sanitate
bestiae,
vita,
&
cibis:
nequaquam
vero
ex
crassitudine,
aut
pinguedine
ejus.
Medentesque,
accersiti
ad
dijudicationem
lactis,
in
nutrice,
accedunt
malè
instructi,
nec
secus
quàm
iudicaturi
de
cruore,
per
phlebotomiam
educto.
Id
est,
animae
per
ignorantiam
caecae,
apertis
non
vident
oculis.
Observavi
quoque,
quod
ejusdem
vaccae,
ex
pari
quantitate
lactis,
disparsit
colostri
quantitas,
licet
iisdem
pascuis
gaudeat.
Idque
nempe
juxta
vaccae
dispa¬
rem
sanitatem.
(75)
Ego
verò,
pro
cruore,
hircum
suspendo
cornibus,
&
crura
poste¬
riora
reflecto
ad
cornua:
testes
abscindo,
&
recepto
indè
cruore,
exsanguem
dimit¬
to,
pro
lanione.
Hic
cruor
autem,
sicca¬
tus,
est
instar
vitri,
difficillimaeque
tritu¬
rationis,
atque
longissimè
ab
hircino
san¬
guine
officinarum
differens.
Assumtus
autem
drachmae
pondere,
confestim
so¬
pit,
&
curat
pleuritidem,
etc.
Absque
ve¬
nae
sectione:
nec
te
deseret
unquam.
(76)
Asi¬
ninum
lac
enim,
plus
reficit,
&
recreat,
imo
&
hactenus
nutrit,
non
quatenus
sero¬
sius
sit.
Id
enim
est
cortice
tenus,
iudicasse
de
viribus
nuclei,
nunquam
anteà
visi.
Ast
asina,
quatenus
longaeva,
lac
caeteris
quadrupedibus
praestantius
habet.
(77)
Ne¬
cesse
est
enim,
quod
&
lac
ejus,
Archeum,
longaeva
vita
dotatum,
habeat.
Et
ob
hoc
scilicet,
non
nisi
longè
post,
suum
separat
colostrum:
quia
tardius
corruptioni
au¬
scultat.
Sequestratio
nempe
ista,
ad
duali¬
tatem,
&
destructionem
tendit.
Hinc
pa¬
tet,
quod
cum
in
pueritia,
alimentum
convertatur
in
ipsa
nostri
constitutiva;
asininum
lac
pueris
vitam
longaevam,
at¬
que
saniorem,
prae
cibis
caeteris
conferat.
(78)
Quapropter
etiam
lac
muliebre,
quan¬
quam
nobis
sit
simillimum,
proximum,
mumiale,
&
nutritium,
attamen
caedit
asi¬
nino,
ob
longaevitatem.
Asina
autem
pe¬
ctenda
est,
instar
equorum:
adeoque
ex
lactis
gustu,
dignosci
potest,
an
asina
pexa
fuerit
isto
mane,
an
non.
(79)
Discant
ergò
Scholae,
melius
de
nutricibus,
de
lacte,
&
diaeta
judicari,
item
de
urinae
contentis
censere,
nec
bilem,
aut
fel,
in
lotio
vel
stercore,
agnoscere.
Sciant
inquam,
uri¬
nam
cruoris,
ab
urina
potus,
distinguere:
deindè,
quod
tractus
laticis,
è
venis
me¬
senterii,
causet
sitim
naturalem,
non
au¬
tem
ab
minorum
venarum
exhaustione,
propter
cruoris
depauperationem.
(80)
Alio¬
quin
enim
phtisici
semper
sitirent,
&
plus
quam
hydropici;
Iterataque
sitis
proderet
iteratam
sanguinis
consumtionem,
paucis
intervallis
distinctam.
(81)
Sciendum
etiam,
ad
finem