ALIMENTI
HUMANI.
223
usque
in
verum
nutrimentum
solidorum
consecutivè
succedunt.
Scholae
dividunt
transmutata
haec,
in
quatuor
subalternas
dispositiones
&
quasi
in
his
nunquam
error
obvenire
posset,
oblitae
sunt
mor¬
borum,
quos
hinc
Classi
tribuere
debe¬
bant.
Primam
nimirum
ajunt,
quia
cruor
intra
venarum
extremitates,
crudi
semi¬
nis
mucilaginosam
substantiam
acquirit.
Mox
roris
modo,
in
spatia
inania
carnis
diffunditur
vel
excidit,
tertiò,
dum
iam
partibus
solidis
apponitur.
Ac
tandem
cum
assimulatur
alito.
Et
ab
hoc
verè
in¬
formatur:
partis
solidae
naturam
assumit.
Quae
sanè
scoria
Scholarum
non
vacant.
Nam
inprimis
sanguis
vel
cruor
non
albescunt
in
extremitatibus
venarum,
cum
extremitates
non
alia
polleant
pote¬
state
officinae,
quam
totus
suus
anterior
venae
canalis
non
habeat.
A
deoque
vena,
licet
vas
sit
alimenti
praeparati
pro
cu¬
linis
solidorum:
non
tamen
vena
est
cu¬
lina
solidorum.
Solida
scilicet
singula,
suam
&
propriam
intus
culinam
fovent.
Igitur
cruor
&
sanguis
non
alterantur,
nisi
appositi
sint
solidis.
Eo
quod
conver¬
tantur
à
proprietate
solidorum,
in
crudum
semen
non
autem
propria
spontè
in
ex¬
tremitate
venarum.
Secundò,
non
ir¬
roratur
mucilago
spermatica,
à
venis
in
solido.
Est
quippè
rori
malè
consona¬
mucilago.
Sed
tenuis
allabitur,
intra
sin¬
gulorum
culinas,
fluidusque
sanguis
&
cruor,
qui
à
fermento
loci
tantum
trans¬
mutantur.
Tertiò.
Nec
sunt
inania
loca
carnis,
quae
comminiscuntur
roris
avida.
Quartò.
Nec
apponitur
alimentum
soli¬
dis,
roris
more,
qui
antea
paulisper
muci¬
lago
erat.
Quintò.
Nec
tandem
unitur,
&
assimilatur
hic
ros
solidis:
sed
quic¬
quid
illis
assimilatum
cedit,
hoc
est
intra
annos
accretionis:
deinceps
verò,
ut
cru¬
or
&
sanguis,
in
solida
perreptarunt,
suctum
naturae
continuato:
ita
ibidem
digerun¬
tur,
adaptanturque,
atque
tandem
per
diaphaeresin
exploduntur.
Quatuor
er¬
go
has
dispositiones,
fictas
à
Scholis
ac
malè
concinnatas,
in
numerum
quater¬
narium
(nam
fortassis
intercedunt
cen¬
tum
dispositiones,
antequam
ab
ovo,
pul¬
lus
à
sanguine
inquam,
pars
solida
consti¬
tuatur)
digestas,
meditor,
cum
labe
Sco¬
tomiae
Scholarum.
In
qua
nil
rectum
aut
verùm,
sed
ipsam
rei
historiam
maculo¬
sam
adspiciunt,
estque
iis
verum,
quod
nullum
habeant
veri
nutrimentum,
abs¬
que
fabularum
excremento.
(70)
Ergò,
&
ve¬
nae
ipsae,
quatenus
primae
constitutionis,
nutriuntur
solo
sanguine
arteriali,
adco¬
que
&
hactenus
fortè,
arteria
venam
pas¬
sim
comitatur.
Fit
enim
hinc,
quod
per
crudeliores
sanguinis
missiones,
tandem
non
cruor;
at
albugo
effluat,
sive
vena¬
rum
proximum
nutrimentum
prae
penu¬
ria
cruoris.
(71)
Caeterum
Paracelsus
natu¬
ram
utrobique
traducens
ad
suos
lubitus,
ait,
in
digestione
stomachi,
sulfur
putri¬
dum
à
duobus
aliis
initiis
separari.
In
je¬
core
autem
separari
salem
à
Mercurio.
Cruorem
verò
esse
mercurium,
verum¬
que
totius
integralis
alimentum.
Nec
o¬
perae
pretium
est,
hunc
virum
irridendo,
diutius
in
scenam
trahi:
dum
ipsus
hanc
suam
doctrinam
infringat.
Etenim
origi¬
nem
ulcerum
indagans,
ait,
totum
cruo¬
rem
nil
praeter
salem
esse,
(mercurii
iam
non
meminit,
nisi
mercurium
cum
sale,
nomine
&
re
confundat)
quanquam
ul¬
cerosorum
urina
ne
micam
salis
minus
contineat.
Se
ipsis
non
ulceratis.
At
sanè
turpe
est,
reputare
tria
prima
cruoris,
tan¬
quam
si
essent
excrementa,
quorum
san¬
guis
sit
unum
è
tribus.
Comparat
etiam
ubique
lac
sanguini.
Nesciens,
quod
trans¬
mutatum
non
sit
sibi
non
transmutato
amplius
simile,
ut
neque
pullus
ovo
simi¬
lis
est
aut
vitello.
Butyrosam
scilicet
la¬
ctis
partem,
lacti
supernatantem
vocat
la¬
ctis
sulfur
(nuspiam
interim
sanguini,
ne
analogicè
quidem
supernatat
pars
buty¬
rosa.)
Cascum
verò,
sive
grumos
vocat
salem
lactis,
ergo
&
lactis
serum
erit
&
lactis
mercurius:
&
per
consequens,
o¬
ptima
pars
ejus
optimumque
lactis
ali¬
men¬
Ff