228
PYLORUS
suos
fines
obtinendos.
Conqueruntur
ita¬
que
debiliores
stomachi,
sibi
oboriri
ma¬
gnas
aciditates,
quas
manè,
cum
hesterno
victu,
ejiciunt,
vel
noctu,
cum
praeceden¬
tis
meridiei
chylo,
ciborumque
ultimo¬
rum
quisquiliis.
(11)
Porrò
ad
pleniorem
ho¬
rum
cognitionem,
repetendum,
quod
ve¬
narum
stomachi
non
sit,
chylum
in
stoma¬
cho
detentum
ad
se
sugere;
quod
item
vomitus
clauso
Pyloro
fiat,
totaque
longi¬
tudo
stomachi,
ab
inferis
sursum,
ad
ori¬
ficium
contrahatur.
Quod
denique
hic
motus
à
Pyloro
fiat,
qui
si
aperiretur,
minori
certè
molestia
stomachum
exone¬
raret:
Sed
cum
non
se
aperiat,
censet
sa¬
nitati
esse
inconveniens,
infernè
istas
fe¬
ces
dimitti.
A
deoque
rector
digestionis
mihi
visus.
Dupliciter
autem
iste
vomi¬
tus
contingit.
Scilicet
proprio
Pylori
Blas.
Atqui
tum
est
indolens.
Alter
vero
fit
ab
lacessentibus;
atque
ille,
etsi
quoque
per
Pylorum
fiat,
non
tamen
proprio
nu¬
tu.
Ideo
etiam
est
molestus,
&
anxius.
(12)
Saltem
non
fit
vomitus,
nisi
clauso
Pylo¬
ro:
Alioquin
in
Duodenum
decideret,
quod
vomitu
expellitur.
Cum
enim
pro¬
prio
Pylori
motu,
vomitus
fit,
primo
vo¬
mitu
totum
abscedit,
quicquid
sibi
obesse
iudicat.
Sin
autem
lacessatur
Pylorus,
re¬
petito
vomitu,
ejiciuntur
alia,
quam
quae
primo
vomitu
prodierunt.
Flava
nempe
vitellina,
dein,
quae
magis
diaphana
fla¬
vedine
instar
olei
seminum
rapi,
sequun¬
tur,
creditaque
fellea,
propter
amarorem:
atque
tandem
subindè
coerulea,
&
viridia,
quae
assumtis
truculentioribus
pharmacis,
mox
ab
initio
veniunt.
(13)
Fuit
heic
Pylorus
apertus,
inter
primum,
&
sequentes
vo¬
mitus,
adeò
ut
quicquid
in
ieiuno,
&
vi¬
ciniis
latitat,
sursum
Pylorus
ad
se
vellat,
quo
velut
impressam
à
pharmaco
notam,
eluat.
Amaricant
autem
ista
plerumque,
cum
quia
iterato
fellis
fermentum,
idque
exorbitans,
ac
indignatum
tolerarunt,
tum
etiam,
quod
praeter
consuetum
sur¬
sum
rapiantur
in
alienam
messem,
ubi
corrumpuntur
in
excrementum,
insigni¬
tum
qualitate
fermenti,
quod
immediatè
hausit.
Chylus
ergo,
ibidem
fit
felleus,
&
amarus.
(14)
Caeterum
hoc
loco
cum
ad¬
miratione
Scholas
intueor,
praescribere
cibos
facilioris
digestionis,
praemittendos
iis,
qui
durioris
sunt
cocturae,
immemo¬
res
suae
doctrinae,
perhibentis,
contenta
omnia
stomachi,
verti
in
chylum
univo¬
cum:
Pylorum
verò,
sic
vel
ab
initio
clau¬
di,
ut
ne
quicquam,
vel
guttatenus,
sinat
elabi,
ante
peractam
digestionem.
Coctio¬
nem
denique,
fieri
ab
indesinenti
calore
stomachi,
adeóque
hactenus
etiam
con¬
tinuatam
à
principio
digestionem
incipe¬
re,
nec
unquam
feriari,
quamdiu
ejus
Vulcanus
calor
perseverat.
Singula
au¬
tem
contentorum,
recipere
istum
calo¬
rem
digestivum,
per
modum
recipientis.
Qua
nempe
doctrina
stante,
cum
omnia
reducantur
in
liquidum
chylum,
&
ex¬
quisitè
in
unica
olla
stomachi,
permiscean¬
tur:
sequitur,
in
pastu,
praemittenda,
quae
durioris
sunt
digestionis,
eo
quod
tanto
longiori
caloris
spatio
coquantur.
(15)
Sorbilia
(inquiunt
Scholae)
&
promtio¬
ris
coctionis,
si
postremo
sumantur,
pu¬
trerent,
si
metam
ultimam
exspectent
du¬
riorum
assumtorum.
Quasi
vis
digestiva,
esset
putredinis
parens:
nec
fieret
com¬
mistio
comestorum
vel
conversio,
in
chylum
fluidum?
sed
per
fundos
secreta
jacerent,
quae
sunt
buccellatim
assumta.
Quasi,
inquam,
Pylorus
se
aperiret
per
statas
periodos,
sive
vices,
ut
ordo
serve¬
tur
in
dimittendo
chylum,
qui
fuit
acci¬
piendis
cibis.
Quae
si
crediderint
Scholae
possibilia,
saltem
Pylorus,
majori
polle¬
ret
discretione,
prioritates
ciborum
ob¬
servando,
quam
quod
Scholae
tam
igna¬
viter
ejus
munus
negligerent.
Caeterum
clausura
Orificii,
non
conducit
digestioni,
nec
regit
appetitum.
Pylorus
autem
utri¬
que
imperat.
Quia
satietas
sufficiens
qui¬
dem
adest
plerumque:
attamen
insuper
adhuc
edimus,
&
bibimus
ex
vitio.
Ergo
clausura
Orificii,
non
ab
appetitu,
ut
ne¬
que
à
saturitate
est.
Verum
taedia,
nau¬
seae,