234
TARTARI
atque
inde
proximus
emolumentum
(quod
unicè
optavi)
recipiat.
Rerum
namque
cognitio,
iuxta
iam
à
me
tradita
princi¬
pia,
per
definitionem
hauritur:
Defini¬
tio
vero
è
causarum
notitia
sumenda
est.
Ideoque
in
tantis
undique
tenebris,
&
rei¬
medicae
inscitiis
conabor
posteros,
imo
&
modernos
Tyrones,
saltem
deducere
in
veram
morborum,
atque
remediorum
scientiam.
Nam
iamdudum
spem
amisi,
seniores
discere
recusaturos,
eo
adducen¬
dos,
tam
prae
ignavia
assentiendi
inventis
paganorum
iam
potatis
&
in
alimentum
conversis
ac
laborandi
circa
fornaces:
quam
verecundia
discendi
à
misello
me¬
homuncione,
Philosophorum
postremo,
(3)
Pater
Paracelsi,
Equitum
Teutonicorum
Magistri
nothus,
in
medicum
trivialem
evasit
bibliotheca
insigni
divitem.
Qui
fi¬
lium
Aureolum
Philippum
Theophra¬
stum
à
Bombast,
Spanheimensi
Tritemio
commisit.
Undè
arcanorum
supellectile
opulentus,
ad
opera
Spagyrica
sub
Si¬
gismundo
Fuggero
ivit.
Non
enim
ibi
Ve¬
neri
deditus,
(trivium
nempe
sus
castra¬
verat)
non
denique
ignaviae,
aut
assenta¬
tione
vitam
suam
trivit
scientiae
avidus.
Sub
annum
vigesimum
namque
varias
minerarum
Germaniae
fodinas
inquirens,
in
Moscoviam
tandem
venit,
in
cujus
fi¬
nitimis
à
Tartaris
captus
ad
Chamum,
Sanuchus
noster
deducitur.
Inde
cum
Principe
Chami
filio
Constantinopolim
ablegatur.
Tandem
circa
annum
aetatis
28.
lapide
potitus
chrysopoeio
sibi
dona¬
to.
Cujus
ergo
Basilaeam
divertit,
ubi
cum
iam
multis
morborum
sanationibus
clarus
esset,
cathedram
Medico
philoso¬
phicam
obtinuit,
ut
laboribus
Spagyricis
se
totum
daret.
Equidem
ut
lapis
chryso¬
poejus
animum
suum
erexit,
viditque
au¬
gustam
medentum
supellectilem,
vagos¬
que
eorundem
errores,
iam
dudum
in
principatum
medendi
aspiraverat.
Do¬
cuit
nimirum
Basilaee
toto
triennio,
expo¬
suitque
librum
de
Tartaro,
itemque
de
gradibus
&
compositionibus.
Utrumque
nimirum
sui
inventi
opus
ac
multis
anxie¬
tatibus
gravatum.
Interim
ut
sua
quem¬
que
voluptas
trahit,
justo
nimis
compo¬
tationibus
indulgens,
coepit
spernere
ca¬
thedram,
imo
latinitatem;
unde
paene
exciderat,
ratusque
est
veritatem
dumta¬
xat
Germanicè
loqui
debere.
Itaque
quan¬
quam
ingenio
raro
natus,
tamen
dono
Azoth
quam
indagatione
theoriae
feli¬
cior.
(4)
Is,
inquam,
nobis
Tartarum
primus
in
omnium
ferè
morborum
causam
ob¬
trusit,
accusavitque,
cum
nec
in
Scholis
Veterum,
ut
neque
in
suis
tribus
primis
sibi
sat
confidendum
perspiceret.
Cui
patrono,
hodiernae
Scholae
subscripsere.
Ego
quoque
tanquam
de
reperto
the¬
sauro,
mihi
quandoque
gratulatus
totus
consensi,
donec
Dominus
me
aliter
in¬
struxerit.
(5)
Inprimis
disputarunt
Galeni
&
Paracelsi
asseclae,
an
tartari
&
phlegmatis
non
essent
eaedem
res,
puraque
tantum
synonyma.
At
tandem
coagula
stupen¬
tes,
nec
unico
phlegmati
tantam
morbo¬
rum
catervam
audentes
adscribere,
do¬
ctiores
Galenici
tartarum
admiserunt,
&
remediis,
quae
à
servis
fugitivis
men¬
dicarunt,
uti
coeperunt.
(6)
Quae
etsi
vene¬
nosa
omnia
sordida
&
adulterata
essent,
sintque
hodiè
adhuc
magis;
tamen
cogni¬
tionem
cum
thecis
invenere,
ut
indies
in
usus
depromta
sint.
Saltem
oborto
Tarta¬
ro,
humores
penes
emunctiora
ingenia,
propemodum
defecere.
(7)
Itaque
meden¬
tum
ignominia
ex
infelicitate
curandi,
retrospicere
ad
chymica
remedia
suasit,
neglectisque
artis
suae
fundamentis,
indif¬
ferenter
tam
remediis
istis
chymicis
ac
miserrimis
venenis,
quam
quae
describunt
illorum
dispensatoria,
uti
promiscuè
coe¬
ptum
est,
tam
ad
deliniendos
ardores,
quam
abradenda
phlegmata
stomachi;
adeo
ut
ignavia
remediorum
&
theore¬
matum
Galeni
perspecta,
paulatim
de¬
flectant
Galenistae
ad
tartaros.
Ex
multis
itaque
libris,
quos
Paracelsus
de
Tartaris
scribit,
in
breve
syrma
contraham
quae
le¬
gi.
(8)
Natura
primum
virgo
venusta
a
pec¬
cato