285
DEMENS
IDEA.
lum
praebuit.
Difficilis
(fateor)
visus
fuit
sanationis
scopus,
eo
quod
non
solum
in
intimum
intellectionis
punctum
intro¬
ducta
sit,
&
impressa,
corruptae
phantasiae
Idea,
notaque
sigillaris,
&
macula:
verum¬
etiam,
quod
restauratio
spiritus
innati
reputetur
planè
impossibilis.
Implora¬
tum
fuit
quidem
Arcanorum
optatum
auxilium:
at
lentus
horum
fuit
progres¬
sus,
quod
hostis
intus
contumax
resiste¬
ret.
Sed
adhibita
sunt
medicamina,
qui¬
bus
inhabitat
symbolum:
id
ed,
sanioris
judicii
imaginatio
fermentalis.
Enimverò
ut
sunt
venena
Mentis,
alienativa
pro
spa¬
tio,
vel
in
totam
vitam:
quae
scilicet
pro¬
priam
phantasiam
in
nos
introducunt.
Vt
rabiosus,
Tarantula,
etc.
Ita
sunt
sui
etiam
fructus,
scientiae
boni
&
mali,
in
simplici¬
bus,
prima
quidem
facie
venenosis:
sub
quibus
attamen
custodiuntur
ditiores
mentalium
thesauri,
&
redintegrationes.
Sed
cum
non
tutum
sit,
illa
remedia
in
vulgus
Medentum
projicere,
ob
multipli¬
cem
abusum
ingeniorum
hujus
seculi.
Denique
nec
sit
opportunum
cuivis,
adi¬
re
Corinthum:
itaque
altera
via,
quae
est
mortificationis
stultarum
imaginum,
hoc
loco
gradiendum
censui.
(47)
Conceptam
ve¬
rò
considerationem
confirmarunt
mihi
aliquot
historiae,
quas
ut
imitandas
hic
recensebo.
Est
castrum
ad
mare
situm,
quatuor
leucis
Gandavo
distans,
quod
Ca¬
taractam
vocant.
Vidi
transnatantem
na¬
vem,
&
in
ea
senem
nudum,
funibus
vin¬
ctum,
habentem
pondus
in
pedibus.
Sub¬
ter
axillas
zona
cingebatur,
qua
ad
anten¬
nam
ligatus
erat.
Rogavi,
quid
sibi
vellet
istud
spectaculum.
Vnus
è
nautis
dixit,
se¬
nem
illum
iam
hydrophobum,
&
à
rabien¬
te
demorsum
fuisse
pridem.
Petivi
quor¬
sum
illum
ad
mare
velierent?
an
necem
sui
intenderent?
Quinimò
(ait
nauta)
mox
sanus
rediturus.
Illamque
esse
ma¬
ris
benedictionem,
quod
ejusmodi
ra¬
biem
extemplo
sanaret.
Arrham
obtuli,
ut
me
socium
&
Testem
assumerent.
Navigatum
itaque
per
milliare
Italicum,
cum
nautae
panderent
foramen
in
fundo,
quo
tota
navis
usque
ad
marginem
ferè
submergebatur.
Vtebantur
scilicet
illa
muria,
ad
recoquendum
salem
Hispani¬
cum.
Cumque
iam
istud
foramen
exquisi¬
tè
iterum
clausum
esset:
duo
viri
subdu¬
cta
cauda
antennae,
elevarunt
ejus
cuspi¬
dem,
&
senem
in
altum
sustulerunt,
inde
verò
in
mare
praecipitem
dedere:
eratque
subter
aquas,
ad
spatium
Miserere.
Quem
dein
adhuc
binies
submerserunt,
ad
spa¬
tium
Salutationis
angelicae.
Tum
verò
collocarunt
illum
super
vas
teres,
supino
dorso,
chlamyde
tectum.
Ego
suspicabar
illum
obiisse,
sed
metum
risit
nauta.
Nam
solutis
vinculis,
coepit
omnem
muriam
rejicere,
quam
inspiraverat.
Et
mox
re¬
vixit.
Erat
vietor
Gandavensis,
qui
dein
ra¬
bic
liberatus,
sospes
vixit.
Hinc,
ut
ani¬
ma
nostra
est
pedissequa,
ad
inveniendas
rationes,
antea
incognitas,
statim
intel¬
lexi,
ideam
rabiei,
&
impressi
veneni
no¬
tam,
tanquam
maculam
in
foetu
mortifi¬
catam.
Sciebam
namque
verrucas,
item¬
que
ulcera,
&
supervenientia
exotica,
po¬
stera,
&
peregrina
primae
constitutioni,
esse
separabilia,
manente
individui
vitali
radice.
(48)
Referebat
etiam
nauta,
Batavos
cruda
halece
salsa,
triduo
renovata,
&
ad
morsum
rabientis
applicata,
omnem
au¬
ferre
metum
rabici.
Ubi
verò
id
negli¬
gentia
impedivisset,
spectato
saltem
sub¬
mersionis
modo
omnes
sanari.
Qui
enim
aquas
horrent,
non
mirum,
per
aquam
sa¬
nari.
Mansit
de
in
id
mihi
alta
mente
re¬
postum:
persuadens
id
in
aliis
Amentiis
non
fore
inutile.
(49)
Contigit
itaque
Antver¬
piae,
quod
faber
lignarius,
sibi
persuadens,
se
noctu
spectra
horrida
vidisse,
quorum
terrore
est
totus
Amens
factus.
Missusque
ad
tumulum
S.
Dympnae
Virginis,
ubi
solent
obsessi
à
Cacodaemone,
liberari:
Res
inde
in
abusum
detorta,
ut
indifferen¬
ter
Amentes
omnes
eò
mitterentur.
Qua¬
si
obsessorum,
&
amentium
eadem
esset
sors.
Faber
ergo,
toto
anno
alitur,
&
amens,
utcunque
solita
implorarentur
re¬
media: