288
SEDES
ANIMAE.
Ea
tamen
conditione,
ut
tantillum,
si
quis
supra
quadraginta
dies
exspectet,
nec
pro¬
rogationem
termini
(ut
dictum
est)
ante
impetraverit,
confestim
in
rabiem
incidat
desperatam.
Longobardi
enim
sic
ad
San¬
ctos
Bellinum
&
Doninum
confluunt.
Adeoque
praeservationem
petunt.
Et
sa¬
nationem
postulant
à
Rabie
à
facto
esse.
At
non
pro
Amentia
hactenus,
quod
sci¬
am,
patronum
aliquem
in
vocant
coelitem.
SEDES
ANIMAE.
1.
Lis
adhuc
sub
Iudice.
2.
Opinio
tertia.
3.
Mor¬
tuo
capite
supervixit
quaedam
sponsa
ad
octo
horas
ad
minimum.
4.
Percussum
os
stomachi
repen¬
tinam,
atque
totalem
mortem
attulit.
5.
Paradoxon
Authoris
de
sede
Animae.
6.
Creatio
hanc
sedem
do¬
cet.
7.
Medentes
occultè
consentiunt
ipsis
insciis.
8.
Dominus
confirmat
Paradoxon
Authoris.
9.
Rationes
aliquot.
10.
Contra
exsistentiam
animae
vegetativae.
11.
Cor
famulatur
stomacho.
12.
Sedes
fixa
manet.
13.
Conceptuum
primos
impetus
sentiri
in
ore
stoma
chi.
14.
Inviti
collocant
concupiscibilem
facultatem
in
stomacho
&
hepate.
15.
Quorsum
tendat
haec
spe¬
culatio.
16.
Inviti
etiam,
assensi
sunt
paradoxo
Au¬
thoris.
17.
Sedes
mentis
est
eadem,
quae
animae
sensi¬
tivae.
18.
Modus
exsistendi
in
sede.
19.
Animarum
penetratio.
20.
Quid
anima
sensitiua.
21.
Similitur
do
exsistentiae.
22.
Calor
non
est
fons
luminis
vitae:
sed
vitae
Archealis,
sive
producti
lumen.
23.
Quia
mens.
24.
Per
adventum
sensitiuae,
mors
intravit.
25.
Comparatio
dignitatis
amissae
&
acquisitae.
26
Splen,
pro
Duumviratu.
27.
Dignitates
officiorum.
28.
Cunctae
Amentiae
hinc
ortum
ducunt.
29.
Nota¬
bile
de
remediorum
examine,
negato
ulteriori
itinere.
30.
Quomodo
stabat
immortalitas.
31.
Status
mu¬
tatio.
32.
Corollarium
dictorum.
33.
Scholarum
error.
Duumviratus
nomenclatura,
Lectorem
novitatis
terrore
consternat,
quare
primum
e¬
tymi
rationem
daturus
sum,
ac
dein
regimen
exponam.
Ante
omnia,
sedes
animae
inquirenda
est.
Nam
etsi
anima
sit
ubique,
ubi
vita
ejus
est.
(1)
Attamen
sicut
Sol
propriè
non
est
nisi
in
suo
loco,
in
coelo,
tametsi
lumen
ejus
sit,
quocunque
ad
spicit.
Idem
est
prorsus
de
loco
centrali
animae
iudicium.
Est
au¬
tem
de
animae
centro,
sive
palestra
in
cor¬
pore
certamen:
Atque
Antesignani,
vel¬
ut
in
aere
suspensi,
super
hac
re
digladi¬
antur,
non
habentes
basim,
quâ
pedem
fi¬
gant.
Plato
enim
certat
pro
corde,
cui
vi¬
dentur
Sacra
suffragari,
dum
ex
corde
ho¬
micidia,
Adulteria,
etc.
manare
docent.
Medentes
autem
caput
respiciunt,
tan¬
quam
discursus
atque
intellectus
hospi¬
tium.
Praesertim
quod
cor,
tam
indefesso
agitati
pulsus
motu,
non
posset
non
ani¬
mam
turbidam
&
inquietam
efficere.
Se¬
quuntur
Baptisantes
medentum
opinio¬
nem.
(2)
Nec
desunt
interim,
qui
mentem
im¬
mortalem
ita
ubique
&
aequaliter
in
cor¬
pore
statuunt,
ut
nuspiam
certa
sede
mo¬
rari
velint,
non
magis
quam
à
corpore
stringi,
vel
ligari
posse.
Adeoque
rentur
animam
vagam,
gliscentem,
incerti
laris
incolam,
dispersamque
quoquo
versus
vi¬
ta
praesens
est.
At
non
respiciunt,
quod
partes
quaedam
sospite
vita
amputentur:
aliae
verò
leviter
percussae
statim
mortem
totius
adferant.
Saepe
aliquis
conciso
vultu,
&
capite
velut
imminuto,
mortem
adesse
sibi
testatur;
cujus
tamen
cor,
tepo¬
re
&
pulsu
suo,
animam
adhuc
praesentem
promittit.
Idque
in
dudum
agonizanti¬
bus
est
quotidianum.
(3)
Sponsa
quaedam,
volens
suas
nuptias
celebrari
in
Opdorp,
prope
Scaldim,
quia
ibidem
Toparcha
esset,
à
clientibus
salutatur
bombardarum
strepitu.
Unus
autem
illorum,
bombar¬
dam
sphaerula
plumbea
onustam
exone¬
rat,
rhedam
autem
&
tempora
sponsae
pe¬
netrat.
Statim
concidit,
&
mortua
cense¬
tur.
Distat
autem
Opdorp
7
leucis
Vilvor¬
dia,
quò
cum
deducta
est,
pergens
Bruxel¬
lam.
Caput
ejus
cadaver
erat,
tenue
con¬
cisum,
ac
planè
frigidum.
Iuxta
cor
ta¬
men,
teporem
&
pulsum
notavi.
Item:
Statua
quaedam
cecidit
è
sublimi,
in
verti¬
cem
mulieris,
sic
ut
ferè
binis
digitis,
to¬
tus
cranei
vertex,
cerebrum
depresserat.
Obiisse