338
IGNOTA
ACTIO
Applicationem
autem
illius
materiae,
ad
vitam,
ut
nempe
morbifica
occasionalis
excitaret
morbificam
agentem:
&
imme¬
diatam
adeoque
totam
hujus
historiae
mentionem,
non
minus
quam
considera¬
tionem,
incautae
transtulerunt.
Pariter
quoque
posthabuerunt
ideo,
modum
fi¬
endi
morbi,
deferendaeque
activitatis
vi¬
rulentae,
ad
obiectum
vitale.
Quia
videli¬
cet
sentinam,
unde
venena
illa
deduce¬
rentur,
ignorarunt
penitùs,
&
tanquam
rem
prorsus
inauditam,
praeterierunt.
Quia
neglexerant
actionem
propriam
re¬
giminis
oeconomiae
humanae.
Citra
quàm
tamen
cognitionem,
nil
planè
eorum,
quae
intus
in
nobis
obveniunt,
sciri
po¬
test.
Sola
enim
actio
agentis
in
patiens,
fuit
cognita
in
Scholis,
quam
scilicet
vo¬
luerunt
circumventione
quadam,
cum
lu¬
cta
&
reactione
patientis,
cumque
debi¬
litatione,
&
repassione
agentis,
fieri.
(29)
Sed
est
actio
quaedam
à
priore,
longè
diversa
cujus
nunquam
meminere
Anteriores,
quam
voco
actionem
regiminis.
Quae
sci¬
licet,
non
solum
fit
sine
reactionis
suspi¬
cione:
sed
etiam
absque
contactu
corpo¬
reo,
habetque
ideo
suppositum
distans,
at¬
que
sepositum.
Magnetica
&
sympatheti¬
ca
dicitur,
à
modernis
Scholis
derisa,
ubi
inter
obiecta
loco
distantia
consistit:
sed
ubi
in
nostro
circumscribitur
corpore,
ad
differentiam
magnetismi,
actionem
meri¬
regiminis
dico.
In
qua,
Agens
disponit
de
proprio
patiente,
sive
obiecto
sua
sphaerae,
tanquam
de
cliente
iuris
haeredi¬
tarii,
juxta
innatam
sibi
legum
ordinatio
nem,
ex
symbolo
subiectam.
Agens
ni¬
mirum
tutor
hic,
&
patiens,
minorennis
esto.
Estque
consimilis
in
universo
actio
astrorum,
tam
in
se
invicem,
quam
in
sub¬
lunaria.
Quae
cum
citra
controversiam
ibi
sit
influentialis,
in
sublunaribus
tamen
fuit
suspecta
immeritò,
adeóque
hacte¬
nus
ieiuna,
&
neglecta.
(30)
Non
est
autem
actio,
quam
per
consensum
partium,
sive
per
conspirationem
officiorum,
atque
ne¬
cessitatum,
agnovere
Scholae;
praesens
nostra
actio
regiminis.
Siquidem
regi¬
men,
non
petit
consensum.
Est
ergo
in¬
primis
nomen
fallax,
&
ideo
vel
larvam
continet,
vel
praeter
imposturam,
fabu¬
lam,
id
est,
nihil
continet.
Nam
in
reipsa,
volunt
hunc
consensum
excitari,
peti,
&
retorqueri,
per
fumos,
canales,
ductus,
vel
fibras:
quae
ut
in
natura
non
sunt,
nec
re¬
quiruntur;
ita
quoque
cum
actione
re¬
giminis,
nil
habent
commune.
(31)
Scholae
enim
nusquam
admittunt
agentis
actio¬
nem,
nisi
medio,
velut
catena,
patienti
applicetur
continuato
canali.
Negant
in¬
quam
continuationem
virtutis,
per
iden¬
titatem
medii,
distentam,
nisi
quodam
tu¬
bo,
ad
proprium
obiectum
patiens
defe¬
ratur.
Ac
praecipuè
in
corpore
humano,
absque
viarum
communicatione
nil
fieri
decernunt.
Haecque
fuit
illis
revulsionum,
ac
derivationum
continuata,
ridicula
ta¬
men
necessitas.
(32)
In
corpore
humano
equi¬
dem,
hac
inductione,
exculta
est
Anato¬
me,
quasi
morborum
omnium
indicatrix
indubia,
&
sanatrix.
Hactenus
namque
in
ea,
tantopere
est
insudatum,
ut
verum
Medicum
(Galeni
sui
oblitae
Scholae
me¬
tiantur,
qui
in
cadaverum
sordibus
pluri¬
mum
digitaverit,
quique
ea,
quae
ab
An¬
terioribus
hac
in
parte,
in
superstitionem
usque
evulgata
exstant,
propria
compere¬
rit
novacula.
Tantaeque
curiositatis
super¬
fluae
error,
ac
insanae
doctrinae
fastus,
ab
ignorantia
Scholarum
laudatus,
per
verti¬
ginis
spiritus,
&
scotomiae
Authorem,
in¬
troductus
censendus
est.
Quippe
cui
gra¬
tum
est,
quocunque
titulo,
tempus
infru¬
giferè
perdamus.
(33)
Sufficiebat
namque
pro
Anatome,
situm,
colligationem
&
usus
partium
novisse:
non
autem
tota
vita
ca¬
daverum
lanienam,
ad
minimae
venae
du¬
ctus
inveniendos,
exercuisse.
Siquidem
ad
inanem,
&
sordidam
iactantiam
spe¬
ctant,
in
qua
pretiosissimum
vitae
sta¬
dium
infrugiferè
consumitur.
(34)
Nam
reve¬
ra
cognitio,
&
philosophica
praeparatio
simplicium,
totam
totius
hominis
vitam
propemodum
sibi
requirunt.
Enimverò
cum