380
CAUTERIUM.
cruorem
in
excrementum,
cum
labore
di¬
gestivae
facultatis,
praeparant.
5.
Caute¬
ria
nequicquam
facere
ad
prae
cautionem
maligni
humoris,
qui
topicè
fit
in
ipsis
la¬
bris
vulneris.
6.
Pus
&
saniem,
foramine
ulceris,
non
posse
retrocedere,
ac
labi
in
partem
nobilem,
multoque
minus,
cruo¬
rem
bonum,
unde
pus
fit.
7.
Si
cruor
sit
humor
malus,
antequam
ad
fontanellam
deveniat;
natura
destinat
ergo
de
cruo
ris
massa,
malum
aliquem,
ad
sauciam
dumt
axat
partem,
ut
eam
nutriat,
vel
hoc
ipsi
est
ordinarium,
in
partibus
singulis.
lam
tota
natura
vitio
laborat
fatuitatis.
8.
Stultum
esse.
Quod
multum
puris
fe¬
cisse:
sit
bene
Cauterium
purgasse.
Cum
istud
pus,
dicat
boni
cruoris
corruptio¬
nem.
Adeoque
dum
homo
male
valet,
fontanella,
loco
puris,
plorat
ichor.
9.
Si.
ergo
Cauterium,
faceret
ad
malorum
hu¬
morum
evacuationem,
oporteret
melius
se
habere
hominem,
dum
ichor
fluit,
quam
dum
pus
fit.
Quod
in
thesi
est
falsum
Hinc
ergo
recte
infertur,
non
selectum
malum
humorem,
aut
excrementum
per
niciosum,
quod
alioquin
aliò
decideret,
evacuari
per
fontanellam:
sed
totum
istud
sive
pus
sit,
sive
tenue
virus,
nil
aliud
esse,
quam
merum
cruorem
alendae
par¬
ti
cauterizatae
deputatum,
ibidemque
vitio
partis
corruptum:
adeoque
cor¬
ruptionem
sui,
metiri
bonitatem,
&
ma¬
lignitatem
digestionis,
in
loco
fontanel¬
lae.
Atque
proindè
dum
Archeus
totalis,
quoquo
modo
laborat,
major
quoque
infirmitas
digestionis
est
in
fontanella,
viciniusque
pus
est
putredini.
Et
hacte¬
nus
fontanella,
propter
potentiorem
so¬
lito
digestionis
laesionem
ichor
plorat,
Scholarum
ergò
optatus
est,
ut
de
cruo¬
re
innocuo,
pus
fiat
plurimum
&
album.
(11)
Idque
vocant
benè
purgasse,
si
plurimum
cruoris
corrumpatur
in
ultima
digestio¬
ne.
Quod
si
recte
consideretur:
jam
pa¬
lam
fiet,
Cauterium
non
imprimi
ad
expurgationem
maligni
humoris,
nec
exsi¬
stere
humorem
malum:
sed
dumtaxat
ad
abundantiam
sanguinis
diminuendam.
Adeoque
intuitu
solius
Plethorę.
(12)
Unde
consequens,
non
convenire
adolescenti¬
bus,
non
remaciatis,
non
morbo
ali¬
quo
depressis:
ut
neque
ordinatè
viven¬
tibus,
miniméque
omnium,
abstemiis
religiosis.
(13)
At
nondum
distinxerunt,
An
pus
in
fontanella
sit
solius
cruoris,
sie
unius
de
quatuor
fictis;
an
verò,
ex
com¬
mistione
quatuor.
Si
prius
sit
verum,
tunc
pus
non
esset
ex
humore
malo,
sed
ex
o¬
ptimo
de
quatuor
humoribus,
adeoque
frustranea
erit
fontanella,
atque
opti¬
mum
pus,
sive
effectus
fontanellae,
erit
pessimum,
cum
non
esset
nisi
optimi
cor¬
ruptivum.
Quod
si
malint
commentari:
quod
scilicet
cruor
non
sit
ante
malus,
sed
fiat
malus,
dum
à
tribus
sociis
secerni¬
tur.
Saltem
tres
residui,
in
ista
secretio¬
ne,
erunt
cruore
adhuc
deteriores,
&
in
omnem
eventum,
non
nisi
malo
fine,
fiet
fontanella,
ut
bonum
&
insontem
cruo¬
rem
corrumperet.
Sin
verò
velint
ex
quatuor
commistis
humoribus
pus
fieri.
(14)
Ergo
Cauterium
errat
in
fine.
Cum
non
ad
expurgandos
humores
nocuos:
sed
ad
corrumpendum
bonos,
sibi
à
natura
non
errante,
in
alimentum
dietim
missos,
Cau¬
terium
valeat.
Denique,
non
poterit
Cau¬
terium
censeri
institutum,
ac
Catarrhi
praecautionem:
vel
alias
Catarrhi
mate¬
ria
non
esset
vapor,
non
etiam
petuita:
sed
ipse
cruor,
quem
fontanella
in
se,
cor¬
rumpit.
Pus
namque
non
è
pituita:
sed
de
solo
fit
cruore,
ut
sat
in
Scholae
edoctum,
est.
Itaque
per
essentiam
puris,
benè
in¬
dagatam,
in
materia,
&
efficiente,
cessant
fines
Cauteriorum,
Catarrhorum,
&
hu¬
morum
malorum
expurgationes.
Enim¬
verò,
sublato
quovis
symptomate
vulne¬
rum,
in
Cauteriis,
&
supposita
valetudine,
necesse
est,
quod
continui
solutio
in
fon¬
tanella
pus
proferat,
idque
non
defluat
aliunde:
sed
in
ipsa
sit
parte
generatum.
Archeus
quoque,
proportionaliter
tantun¬
dem
quotidie
cruoris
partibus
dispensat,
quanto
pro
sui
nutritione
opus
habent.
Ergo