FURENS.
397
naria:
sive
sub
constipatione,
&
adstri¬
ctione,
mors
mox
adest.
Etenim
me
prae¬
sente,
&
attonito
post
426
clysteres
fru¬
straneos,
tandem
emplastrum
diapom¬
pholigos,
in
oleo
cotoneorum
dissolu¬
tum,
cum
enemate
iniectum
ab
Archia¬
tris
nostris
viro
nobili.
Insigni
Schola¬
rum
stupiditate.
Siquidem
absque
ene¬
mate,
post
18
centenos
&
amplius
reces¬
sus,
per
me
sanatus
est,
remedio
oretenus
assumto.
Itemque
Scholae
docere
per¬
gunt
adhuc
modo,
dysenteriam
non
con¬
sistere,
nisi
cum
ulcere
intestinorum:
cui
sanando,
proindè
praefatum
emplastrum
infundebant
medici.
(34)
Quasi
ulcus
intesti¬
ni
esset
sanabile
per
emplastrum
illud
dum
ejus
vulnus
simplex
censetur
incura¬
bile.
Itemque
si
dysenteria
sit
in
gracili¬
bus
intestinis,
quare
longa
non
empla¬
strant?
Quis
enim
Galenistarum
sana¬
vit
unquam
ulcus
gulae,
laryngis,
vel
in¬
testini,
per
clysteres?
cum
fistulam
ani,
quam
ad
manum
habent,
nesciant
sanare
per
emplastra?
Meminerint
quaeso
Me¬
dentes,
Quod
oculum
non
mordicet
ejus
naturalis
lacryma,
ut
neque
lotium
vesi¬
cam.
Sic
&
stercus
in
intestino
insensile
est,
usque
propè
exitum.
Quia
excremen¬
tum
naturale.
Clysterem
verò,
quia
inte¬
stino
peregrinum,
dolere.
Idcircò
in
dys¬
enteria
nocuum.
Error
iste
fluit
à
Scho¬
lis,
definientibus
dysenteriam
ulcus
inte¬
stinorum.
Quam
utut
inveteratam,
ac
pae¬
nè
desperatam
sanari
vidi
saepissimè,
&
quidem
cum
multa
securitate.
Exhiben¬
do
scilicet
remedia
quaedam
specifica.
At
certè
cruentum
Moloh,
Cathedris
praesi¬
dere
conspicio
medicis.
Retrospicite
er¬
gò
confratres.
Nam
dirus
mundo
ingru¬
et
horror,
ad
sonum
tubae,
dum
quisque
daturus
est
rationem
suae
villicationis.
Finaliter
dicam,
quid
obser
vaverim
pleu¬
riticus.
(35)
Tertio
kal.
lanuarii
invasit
me
re¬
pentè
febris
cum
rigore
leviculo,
sic
ut
dentes
quaterent.
Dolor
punctilis
in
la¬
tere
anteriore
circa
os
Sternum,
qui
inspi¬
rationem
praepediret:
mox
dein
sputum
cruentum
adfuit:
tandem
merus
cruor
prodiit.
Sumsi
statim
cervi
genitale
car¬
ptum
(nam
ad
manum
erat)
&
dolor
sta¬
tim
imminutus
est,
mox
bibi
drachmam
cruoris
hircini.
Quatriduo
igitur,
cessa¬
vit
sputum
cruoris,
perstite
tussicula
ra¬
ra,
cum
aliquot
exscreationibus.
Perseve¬
rabat
autem
febris.
Nam
secunda
die,
do¬
lor
circa
zonam,
latere
sinistro
sese
pan¬
dit,
cum
respiratione
difficili,
febris
aug¬
mento,
&
pulsu
intermittente.
Absolve¬
ram
iam
annum
63,
exspectabamque,
in
splene
coagulari
apostema.
Quippe
lien
globatus
in
molem,
pondus
faciebat.
Si
enim
genua
in
sublime
attollerem,
vel
in
latus
dextrum
decumberem,
gravis
pon¬
deris
cadentem
globum
sensi.
Adeoque
suspicatus
sum,
Pleuritidem
è
Splene
sus¬
citatam,
quae
cum
justis
remediis
abacta
esset
è
costis,
Lienem
demum
afflixit.
Cui
statim
obveni,
potu
vini,
bulliti
cum
lapi¬
dibus
cancrorum.
Et
infra
paucos
dies,
omnis
dolor
ac
ponderis
moles
evanue¬
re.
Interim
visitabar
à
nobili,
qui
ocreas
è
corio
Prutenico
suaveolente
calcaverat.
Quarum
odore
statim
sensi
dolorem
lic¬
nis,
&
febris
recruduit.
Vnde
collegi
Ar¬
cheum
lienis,
Authorem
totius
tragoe¬
diae.
Denique
notavi,
in
Pleuritide
inci¬
piente,
sectam
venam
sistere
quidem
in¬
ternam
haemorrhagiam,
&
videntur
aegri
se
melius
habere.
(36)
Ac
quanquam
cruoris
emissio
debilitatem
auxerit:
eandem
ta¬
men
non
phlebotomo,
sed
Pleuritidi
ad¬
iudicant.
Sin
verò
tardior
venae
sit
aper¬
tio;
coagulatus
iam
cruor,
&
indè
conce¬
ptum
apostema,
destinatumque
pus,
ad
suum
properant
terminum.
Hinc
namque
frequens,
à
sanatione
per
venae
sectio¬
nem,
Tabes,
aut
Pleuritis
recidivat
anni¬
versaria.
Quae
alias
remediis
praefatis,
non
spectantur
obvia.
TRIA
Fff