398
TRIA
PRIMA
CHYMICORVM
PRINCI¬
PIA,
NEQUE
EORVNDEM
ESSENTIAS
DE
MORBORVM
EXERCITI
ESSE.
1.
SCholae
cur
cedant
foro.
2.
Cur
Paracelsus
quae¬
sierit
alia
morborum
initia.
3.
Transtulit
in
se
furtivè
Basilii
inventum.
4.
Paracelsicorum
lapsus
facilis.
5.
Abusus
sensim
detectus.
6.
Ab
chymicis
regulis,
male
intellectis,
deceptus
Paracelsus.
7.
Aspi¬
ravit
ad
Medicinae
Principatum.
8.
Sub
sarcina
de¬
fecit.
9.
Deceptus
quoque
ab
ulceribus.
10.
Aliquot
ejus
incogitantiae.
11.
Peccato
peculatus
obruitur.
12.
Aliquot
incogitantiae
ejus.
13.
Doctrina
elemento¬
rum
Archidoxeos
notatur.
14.
Ad
astra
confugit
ne
fugientem
sequantur
curiosi.
15.
Adeptum
Me¬
dendi.
16.
Jactantia
Paracelsi.
17.
Distillatio
per¬
fectissima
Artis.
18.
Mirabilis
carbo
mellis.
19.
Pa¬
racelsus
de
praetento
Monarchatu
deturbatus.
20.
Fa¬
bulosa
morborum
media.
21.
Cruor
difflatur
absquo
capite
mortuo.
22.
Quae
nitura
semel
respuit,
nun¬
qiam
denuò
reassumit.
23.
Aqua
etsi
millesies
distil¬
letur:
non
proin
tamen
subtiliatur.
24.
Aliquot
ab¬
surda.
25.
Figmentum
microcosmi,
in
modo
fiendi,
morborum.
26.
Paracelsi
ambitio.
27.
Unde
ejus
nusus
ad
invadendum
Monarchatum.
28.
Tria
prima
non
esse
in
nobis:
29.
Ignoravit
trium
primorum
vin¬
culum.
30.
Ignoravit
originem
salis.
31.
Aliquot
illius
incogitantiae.
32.
Error
in
febrium
cognitiones
33.
Exemplum.
Quod
totus
cruor
liquescat
per
pur¬
gantia.
34.
Morbi
non
produnt
illa
tria
prima.
35.
Tria
prima
quomodo
fiant.
36.
Galenum
&
Paracel¬
lum
ferè
pares
audendo,
atque
errando.
37.
Impugnan¬
tur
tria
prima.
38.
Error
Paracelsi
circa
morborum
essentias.
39.
Tria
prima
non
esse,
nec
operari
in
morbis.
40.
Paracelsus
propinquius
accessit
ad
veri¬
tatem
quam
Galenus.
41.
Tria
prima
immediatè
non
subsunt
vitae.
42.
Tria
prima
etiamsi
non
morbi:
sunt
tamen
remedia.
43.
Modus
operandi
remediorum,
male
perpensus
in
Scholis.
44.
Quinta
essentia
im¬
pugnatur.
45.
Inconsiderate
subscriptum
est
Antece¬
dentibus:
quia
ignorata
mansit
morborum
essentia.
46.
Tria
prima
esse
nuperum
inuentum.
47.
Tria
pri¬
ma
non
praeexstitisse
ante
sui
separationem:
sed
de
novo
nasci.
48.
Aquam
transire
in
oleum.
49.
Tria
illa,
mutari
in
invicem,
repugnat
principiis.
50.
Probatio¬
nes
Thesium.
51.
Contra
Aristotelem,
quod
duo
tan¬
tum
sint
corporum
initia,
quae
etiam
sunt
causae
ini¬
tiantes.
52.
Paracelsistarum
incogitantia.
53.
Tria
illa
non
inesse
quibuslibet
corporibus.
54.
Aquae,
ut
nec
Mercurio,
inesse
tria
prima.
55.
Obiectiones
quo¬
rundam
Scriptorum
Tyrocinii
Chymici.
56.
Pergunt
ulterius.
57.
Adducitur
Paracelsus
in
palaestram.
58.
Responsio.
59.
Mercurii
immortalitas
unde.
60.
Axiomata
Chymiae
principativa.
61.
Baconis
veri¬
tas.
62.
Responsio
ad
obiectum
Paracelsicum.
63.
Quid
sint
tria
prima
in
corporibus.
64.
Aliae
instan¬
tiae
in
arena,
silice,
etc.
65.
Salem
in
calce,
non
esse
contenti
extractum,
probatur
per
Mechanicam.
66.
Quomodo
officiorum
necessitas,
invenerit
tria
prima.
67.
Tria
prima,
non
esse
corpori
vernacula,
ut
corpus
esset.
68.
Per
Mechanicam,
quod
ignis
sit
saber
trium
primorum.
69.
Instabilitas
trium
primorum.
70.
In
digestione
ciborum,
non
contingere
Trium
separatio¬
nem.
71.
Cur
morbus
non
sit
trium
primorum.
72.
Tria
prima
non
esse
corporum
principia.
73.
Sunt
ultima,
id
est,
principiata.
74.
Paracelsi
inconstantia.
75.
Nescius
fuit,
unde
sal
urinae.
76.
Essentia
diver¬
sis
modis
dicitur.
77.
Essentia
chymica.
78.
Quae¬
dam
homogenea
non
edunt
quintam
essentiam.
79.
Vis
major
quibusdam
est
simplicibus,
quam
illorum
extractae
essentiae.
80.
Paracelsi
temeritas.
81.
Pu¬
tredo
etiam
alibi
fragrantiam
generat.
82.
Quid
pro¬
prie
sit
quinta
essentia.
83.
Liquor
fecundans
plantas,
84.
Oleum
essentiale
aromatis,
sive
crasis
ejusdem,
quomodo
fiat
Elixir
ejus,
centuploque
potentius.
(1)
Postquam
iam
elementa,
com¬
plexiones,
qualitates
pri¬
mas,
&
tandem
Tartarum,
&
perperam
in
causas
essentia¬
les
morborum,
esse
introdu¬
cta
à
Scholis
tam
Antiquorum,
quàm
Mo¬
dernorum
demonstraverim.
Pergo
doce¬
re
tria
initia
Chymicorum,
nuperque
in¬
troducta
in
artem
medicam,
falsò
in
es¬
sentiales
morborum
causas
intrusa.
Quid
ergò
agent
emunctiores
medici,
dum
sat
liquido,
nedum
remediorum
suorum
miseram
adspiciunt
supellectilem:
sed
et¬
iam
infaustas
aegrotorum
ejulantium
o¬
pitulationes?
Adeò
ut
seriò,
secretóque
mihi
fassi
sint
pluries,
nil
amplius
ferè
suis
conatibus
obedire,
omnemque
tam
acu¬
torum
morborum
(de
Chronicis
nam¬
que
jamdudum
animo
desponderunt
o¬
mnes
passim)
quam
minimorum
quo¬
rumvis
sanationem,
revera
nil
nisi
curam
palliatricem,
sive
meram
aegrorum
impo¬
sturam