416
DE
FLATIBUS.
Ac
pro
omnibus
morbis
sufficere,
modo
venter
suos
borborignuos
auribus
obstre¬
pet.
Ideoque
&
de
flatibus
agere
omnino
debui.
Miseror
sanè
utrobique
tantam
Paracelsi
inconstantiam,
&
credentum
inscitiam,
quibus
sibi
praetentum
Mo¬
narchae
Arcanorum
titulum
praecludit,
&
amputat.
Nescivit
nempe
hoc
loco,
cujuslibet
veneni,
etiam
specie
amica,
purgantium
exhibiti,
illam
esse
proprie¬
tatem,
ut
Archeum
commoveant,
ejus¬
que
Blas
concitent,
juxta
Aphorism.
"Spa¬
smus
post
helleborum
lethalis."
(14)
Illamque
coli¬
cam,
quę
pręter
consueta
tormina,
ex
acido
provenientia,
insuper
veneni
labem
con¬
tinere,
esseque
convulsionis
authricem.
Licet
ventus
interim
non
extra
Ileon
feratur.
Sic
homo,
cum
totali
virium
extinctione
moriens,
relinquit
suum
cadaver
genera¬
li
Tetano,
utrimque
tensum;
Ast
ubi
vio¬
lenta
abripitur
morte,
est
ejus
cadaver¬
flaccidum.
Vnde
didici,
vitam
quandam
sensationem,
&
motum,
sive
Blas,
esse
in
carne,
praeter
voluntarium.
(15)
Vita
illa
ni¬
mirum,
venena
&
mortem,
cum
extin¬
ctione
apprehendens,
utrimque
tendis
tendines.
Vnde
falsum
est,
cor
esse
ulti¬
mum
moriens.
(16)
Superstes
namque
manet
adhuc
vita
musculorum,
quae
insectis
est
potissima,
adeoque
&
avulso
capite,
mu¬
scae
adhuc
avolant.
Et
muliere
dudum
mortua,
non
rarò
uterus
profligavit
suum
foetum.
Omnis
itaque
musculorum
con¬
vulsio,
sive
ex
colica,
sive
sumto
laxante
veneno,
vel
alio,
non
est
ex
motu
volunta¬
rio:
sed
ex
naturali
sensatione,
motuque
musculorum:
non
autem
quod
flatus
tendens
intestina,
etiam
musculos
effici¬
enter
tendat.
Prout
lib.
de
Lithiasi.
Tract.
de
sensu
sensatione
abunde
firmavi.
(17)
In
sanum
igitur
est
decretum.
Hoc
est
carminativum.
Istud
ventos
pellit
;
Illud
verò
flatus
discutit.
Quasi
per
carmina
venti
abscederent,
Medentibus
ejurandi.
Etenim
si
ductus
&
exitus
patent,
ventus
nequaquam
forinseco
auxilio
eget,
ut
ne¬
que
pulsore
alieno,
ut
exeat.
Imò
quod
magis
est,
Non
semper
tormina
cessant,
etsi
flatibus
egressus
sit
liber.
Alioqui
si¬
via
citra
impedimentum
est,
flatus,
velit
nolit
Medicus,
illam
inveniet:
siquidem
unica
tantum,
sibique
continua
intestino¬
rum
est
via.
(18)
Pellentia
verò
ejusmodi
de¬
berent
aliquod
medium
habere,
prout
pistillum
protrudit
contenta
enemata.
Il¬
lud
autem,
ut
debitè
sit
pellendo
flatui,
deberet
adaequatè
ductui
intestinorum
respondere,
tam
in
gracilibus,
quàm
gros¬
sioribus:
Atque
insuper
habere
pulsi¬
vum
Blas.
Atqui
ventus
conclusus
minus
dolet,
quamdiu
quiescit:
Ita
pulsivum
omne
remedium,
necessario
tormiinum¬
dolores
augeret,
adeoque
natura
indicat,
à
pellentibus
flatus
abstinendum.
Sed
me¬
ditantur
fortè,
carminativis
vim
flagri
inesse.
Flatus
verò
instar
pecudum
esse?
An
enim
pistillo
adaequato,
se,
suaque
carminativa
destitui
agnoscunt:
vel
fortè
carminativa,
vocis
instar
habere,
pecudes
abigentis?
flatusque
hortatui
carminan¬
tium
auscultare?
(19)
Scio
equidem
hinc
Scho¬
las
ignorare
vim,
proprietatem,
causas
&
modum,
tam
torminum,
quàm
remedio¬
rum.
Non
enim
venti
sunt
pellendi,
non
denique
discutiendi.
Hoc
enim
est
im¬
possibile:
illud
verò
puerile
figmentum
continet.
nec
etiam
à
probo
flatus
sunt
ullo
carmine
compescendi,
cuius
tamen
etymon
in
Scholis
religiosum
hactenus
manet.
(20)
Flatus
internè,
in
utero
non
susci¬
tantur,
quia
uterus
materia
flatulenta
de¬
stituitur,
ejusque
digestio
non
est
oppor¬
tuna
creandis
flatibus:
externè
autem,
vix
aër
intrat
in
uterum:
utpote
qui
ne
vacuum
patiatur,
sua
membrana,
totus
concidit
madidâ
&
flaccidâ:
adeoque
sua
spontè,
aëri
aditus
praecluditur
spiranti,
nisi
vi
per
organum
is
injiciatur.
(21)
Denique
nec
venti
externi
ab
ore
vim
mutuant,
ut
intrent
in
regiones
insolitas,
utque
per¬
tundant
fortiter
adnatam
pleuram,
inter
hanc
verò,
&
musculos
intercostales,
fla¬
tulam
concitent
pleuritidem,
atque
dein
mox
pleuram
à
costis
lacerent,
veram¬
quę