855
DELIRAMENTA. 427
morbis, quos Natura curat sponte sua.
At ubi succubuit, ut suis resurgere viri¬
bus nequeat, Medicus à Domini benigni¬
tate electus, & apud quem omnes morbi
ferè ejusdem sunt pretii, (talis enim est,
qui aliquam universalem Medicinam,
inter plures ejuscemodi, nactus est) ma¬
net non amplius minister: sed interpres,
Rector, & herus praepotens. Sit nomen
Domini mei JESU exaltatum in aeter¬
num, qui suam munificentiam semper
dat parvulis, in sua humilitate abiectis.
Natura enim aegri, impressionum mor¬
bificarum praecipua susceptrix, sensitiva¬
que in oppositum motrix, saltem ubi ho¬
spitati morbi praevalent, homo succumbit,
vel saltem in posterum ipsa morte cala
mitosus vivit, nisi à Medente in pristi¬
num restauretur. Non cuivis tamen Me¬
dico contingit adire Corinthum, nisi vo¬
cato, electo, exercitato, & commisso. Sae¬
culo enim Hippocratis universales me¬
dendi apices, quae naturae tonum in se
continent, nondum enotuerant (jejunae
quippe & irrisae à Medentum vulgo ad¬
huc hodie) veniam ergò Hippocrates me¬
retur, si totum morbi negotium per natu¬
ram, ut Magistram, absolvi putarit. (2) Porrò
dixi alias, vel à foetus initio deinceps, cui¬
que membro praesidere assistentem recto¬
rem spiritum insitum: alterum verò in¬
fluum à corde manare, insiti expergefa¬
ctorem, & consolatorem, qui tamen nec
determinatur, neque individualiter dispo¬
nitur, nisi prius ab insito sit subactus. Do¬
cui etiam alibi, unumquodque membrum
vegetari, iuxta virtutem insiti fermenti,
adeoque nec sperari transmutationem, ad
novam generationem, nisi mediante fer¬
mento. Consequenter exindè subaudi¬
tur, omnem vegetationem à spiritibus
fieri, adeoque debilitatam membrorum
digestionem pendere ex spirituum, ho¬
rumque fermenti diminutione, iuxta il¬
lud: "Spiritus" (fermenti theca) "meus atte¬
nuabitur," (ergò) "& dies mei breviabuntur:"
Sic ut membrum; quod in sanitate etiam
nullum visibile excrementum profert,
multum ejus atque indesinenter faciat, si
saucium, laesum, diminutum, vel impedi¬
tum fuerit in fermenti vigore. Denique
& hinc sequitur, quod pro laesione, & lae¬
dentum varietate, difformitas ametria¬
que excrementorum gignatur. (3) Non ergò
ex uno fonte, capite humano scilicet (undè
nimirum omnes catarrhos depluere com¬
miniscuntur Scholae) sed ex propria cujus¬
que partis idiopathia, sive propria indispo¬
sitione, fermentis topicis, superinducta,
morbi oriuntur. (4) Ita nempe vulnera sana¬
ta, recidivam patiuntur, ulcera & aposte¬
mata non rarò pariunt. Et mutato vento¬
rum axe, longo annorum cursu post re¬
crudescunt, dolentque. Sic nempe tusses,
pleuritides, sputa sanguinis, & Erysipelata
recurrunt. Excellens namque montanum
frigus, vel repentinum aliud irruens, no¬
cturnus aer, aura palustris, aut eructatum
fodinarum Gas, saepè cerebri, vel pulmo¬
num fermenta, unico insultu pessumdant,
ut in vitam deinceps, pro variis excre¬
mentis fiant officinae. Hoc pacto nimi¬
rum, in oculis, auribus, dentibus, faucibus;
excrementa (non quidem muccosa à ce¬
rebro) proprio errore fiunt. Sic tusses &
asthmata primò incipiunt, & continuato
fermento perseverant. (5) Non quidem à ca¬
pite defluo mucco, sed intra pulmonem ge¬
nerato, per violatum loci fermentum. Pul¬
mo enim ab externo irruente facillimè af¬
fectatur, prae caeteris membris: (6) eo quod
membrorum sit primum senescens, atque
moriens. Ut patet per tussim senum, &
stertores morientium, licet alio, quam pul¬
monis vitio, afflictorum. Id enim pulmo¬
ni proprium, eo quod crudum semper po¬
tet aera, cordique vicinus oppresso, suas
vires paratus reddat, citiusque ob id sibi
deficiant. (7) Enimverò à Scholis inprimis
dissentio, quod hoc vitii genus sciam par¬
tium continentium, non autem liquorum
contentorum. Sunt namque contenta ejus mo¬
di producta quaedam radicis, quae ab Ar¬
cheo partium, male imbuto, progignuntur.
Deinde