855
DELIRAMENTA. 435
locum, viam, consuetudinem, admissio¬
nem penetrandi incerebrum, per menin¬
ges, cranium, &c. non habet. Nunquam
enim excremento locus aut ius est depo¬
siti: Tripano enim quotidie opus foret
non minus pro catarrho, quàm pro pure,
(30) Sed cur catarrhus defluere cessat, mox
eradicato dente? An enim, quia viarum
oblitus? At si materia inferne suppedita¬
tur, quorsum haec quaeso fluet? vel qua
parte decumbet, quae antea intrare solita
est per exilia foramina, quibus nervi, tam
internum quam externum, tamque supe¬
rum quam inferum utriusque mandibulae
latus subintrant? An forte, evulso dente,
stomachus cessabit, vel non audebit am¬
plius dare vapores, & materiam catarrhis:
An evulso dente simul effluit cum cruore
omnis catarrhorum, etiam futurorum ma¬
teria? Vel, an obturata cavea dentis, per
confestim subnatam carnem, nec dato exi¬
tu foras, cessabit proin catarrhus? At non
quaerebat catarrhus exitum, per durissi¬
mum dentem. Cur enim in finitimis oris,
non suscitabit necessarium apostema? Cur
ad alium dentem, saepè uno evulso, de¬
scendet? An canalis mutatur uno evulso?
nescitque amplius defluere in nervum sal¬
tem dentis evulsi, & in carnem subnatam:
faciliusque sibi iter trans dentem; quam
succrescentem ab evulsione carnem, putat?
Quidni viam quàm paravit, tenet? & an¬
tequam succrescat caro, isthac sibi exitum
servat? miserè sanè deluditur per chirur¬
gum iste, qui putans in dentem defluere,
illumque sublatum reperiens, cogeretur
eadem via redire ad partem nobilem, quàm
carnificet in Chirurgi vindictam. Deus
ergò non dolet ex catarrho: sed vel de
tecta gingiva, nimiùm sensilis factus: vel
aliàs, male digesta ultimi alimenti sui ma¬
teria, circa radicem dentis putrescit. (31) Hinc
dolor. In hoc nempe differt digestio den¬
tis, unguisque à digestione aliarum par¬
tium: quod haec fiat in culinis sibi inter¬
nis, illa verò, in culinis radici illorum con¬
tiguis. (32) Quod autem catarrhus ad interna,
stomachum, pulmonem, iecur, renes,
vesicam, venas, arterias, musculos & ner¬
vos non descendat, Partim iam in com¬
muni, sublata fictaque Catarrhi mate¬
ria, via, à fiendi modo, satis constat: par¬
timque quod è capite, inprimis ad sto¬
machum, nil invitis nobis, decidere possit,
quin exscreatione ejici queat. Muccum
enim è capite descendentem, non nisi in¬
cauti degiutiunt. Nec est Catarrhus il¬
lius intentionis, ut exspectet somnum,
quo incautum opprimat. Fabulae faces¬
sant in medendo.
(33) Quicquid igitur à capite deorsum ad
fauces ruit, est muccus naturalis, vel alte¬
ratus, iuxta Custodis indispositiones. Sed
is muccus, tota excrementi specie, alienus
est ab expectorato per tussim sputo. Quid
enim sibi vult Scholarum inadvertentia?
qua scilicet iubent, inspicienda sputa per
tussim reiecta, an aquea, spumosa, clara,
liquida, alba, concreta, flava, cinerea¬
ve sint? an rotunda vel decurrentia, etc.
Cur inquam indè augurari iubent pe¬
ctoris dispositiones, sive pulmonis affe¬
ctus, si sint sputa ipsa capitis excremen¬
ta deslua, sive Catarrhi? Sic nimirum
rheuma, ossis ethmoidis sive spongiosi,
aliqualem constipationem à mucco con¬
sequens, crudo & aquoso madet mucco,
eò quod natura mittat eò capiosum la¬
ticem, ad ablutionem illius obstruentis.
Etenim si materia hujus è stomacho ad¬
ferretur, cur obstipato osse spongiae, sto¬
machus vaporibus insanit sanus? quo¬
modo vapores isti, paulò supra palatum
condensati, ad frontem, iuxta organum
odoratus, ad eluendum noxam, ab os¬
se sibi praefixo, in specie aquae salsae
devenient? Vndenam vapores insipidi,
atque insontes, tantum suo transitu de¬
sument salis, quod liquefaciant, secum¬
que deorsum praecipitent, ut sua acri¬
monia non raras anginas, aliasque
faucium phlogoses, suscitent? (34) Cur ma¬
teria è stomacho sublata, & sola in a¬
quam condensatione (quippe quae per
mecha¬