444
CATARRHI
quatenus
eleemosynis
dumtaxat
vivit;
non
enim
Medentes
cogitant,
an
satisfaciant
mandato,
&
charitatis
exspectationi,
qui
comedunt
languores
&
infirmitates
po¬
puli.
Non
video
autem
has
Aegypti
pla¬
gas,
in
exteriores
Scholarum
tenebras,
esse
introductas,
nisi
quod
malè
imbutae,
non
raro
affectus
offenderint,
quibus
ap¬
parenter,
&
sine
indagine,
Catarrhorum
scenam
attribuerent.
(58)
Utpote
aliquis
do¬
lens
capite,
abindè
sensit
cervicem
dolen¬
tem,
motum
difficilem,
noctem
insom¬
nem;
mox
dolor
se
manifestavit
in
lum¬
bis,
tradux
indè
ad
femora,
dein
suras,
atque
pedes
descendere
visus.
Hinc
sur¬
rexit
decretum,
dolorem,
(cum
sit
acci¬
dens
inhaerentiae)
non
migrare
de
subiecto
in
aliud,
nisi
materiale
aliquid,
è
cerebro
per
vertebrarum
musculos,
labentis
pro
nitate,
Catarrhi
sordibus
locum
dederit,
etymoque
recepto
Catarrhi
quadret.
Hanc
Catarrhi
persuasionem,
per
Ana¬
tomen
detecta
larva,
cognosci
oportet.
(59)
Enimverò
si
materia
dolorifica,
è
cerebro
per
cervicem
successivè
stillet:
ea
sanè
vel
per
sinus
cerebri
eò
deferetur,
vel
per
cerebrum
&
meninges,
vel
inter
utram¬
que
meningum,
vel
inter
duram
menin¬
gem,
&
calvariam,
vel
tandem
inter
cra¬
nium
&
cutim.
Consequentia
enim
valet
à
sufficienti
enumeratione
partium.
At
qui
non
inprimis
per
utres
cerebri,
eò
quod
citra
Apoplexiam
atque
indubiam
paralysin
totius
id
non
subsisteret:
si
mo¬
do
horum
morborum
stet
rata
Sholarum
doctrina.
Etenim
si
successive,
à
priori¬
bus,
ad
quartum
sinum
expellatur:
Ca¬
tarrhi
materia
in
medullam
spinalem,
non
potest
non
peregrinum
istud
&
acre
ex¬
crementum
illam
obturare,
Apoplexiam
dein
&
paralysin
nasci.
Secundò,
nequit
ista
Catarrhi
materia,
trans
cerebrum
su¬
dando,
inter
cerebrum
&
tenuem
me¬
ningem
accumulari,
&
delabi,
ita
ut
con¬
tinuam
servet
separationem
utraque
me¬
ninx,
ab
ipsa
medulla
spinalis
nervi:
eo
quod
labens
catarrhus
divulsionem
atque
continui
solutionem
pareret,
in
nervo¬
rum
radice
medullari,
per
longum
sui.
Quod
plurimis
non
caret
absurditatibus.
Pariter
si
meningum
inter
utramque
Ca¬
tarrhus
deplueret,
esset
inprimis
utraque
membranula,
quae
loricaret
spinalem
me¬
dullam,
bina:
quod
oculus
hactenus
non¬
dum
lustravit.
Eoque
posito,
non
posset
sal¬
tem
musculorum
motum
molestare,
aut
dolorem
scire.
Adeoque
est
error
in
thesi.
Eò
quod
nervus
sit
quidem
organum
de¬
lativum
imperii
voluntatis,
at
non
proin¬
dè
exsecutivum
motus
voluntarii.
Praeci¬
puè,
quod
nervulus
subinde
vix
excedat
grossitiem
duplati
fili:
insertusque
exter¬
ne
in
musculum,
non
posset
sibi
impactus
humor
catarrhalis,
nisi
per
paralysin
par¬
tis
inferre,
non
autem
moti
musculi
im¬
manes
dolores.
Denique,
si
inter
duram
matrem,
&
calvariam
Catarrhus
deflue¬
ret,
docet
Anatome,
tam
adaequatam
&
angustam
esse
nervorum,
lateratim
per
vertebrarum
foraminula,
egressionem,
quod
nulla
ratione
detur
aditus
Catar¬
rho,
à
spinali
medulla
ad
musculos.
De¬
mum
si
concederetur
isti
commento
lo¬
cus,
saltem
quae
causa
esset
successionis,
ut
humor
semel
lapsus,
inter
duarum
ver¬
tebrarum
nervulum,
remearet
ad
alios
nervos
successivos?
An
fortè
Catarrhus,
taedio
unius
musculi
affectus,
alios
dein¬
ceps
optat
deliciarum
clientes?
Quomo¬
do
enim
per
nervulum
exiguum,
sine
membri
stupore,
humor
catarrhalis
de¬
fluet?
In
musculum
insitione
peregrina
intrabit
usque
ad
ejus
caudam?
inde
ve¬
rò
rursus
recedet
ad
alios
musculos,
qui
deinceps
proniori
sunt
loco?
Vel
si
no¬
vus
fingatur
Catarrhus
ad
alias
&
infe¬
riores
partes
pari
successu
defluere;
quo¬
modo
ergo
partes
superae
videntur
à
ma¬
lo
immunes?
Etenim
cum
ex
eodem
fonte
cerebro,
&
per
eundem
canalem
spirae
dorsalis
medullae
prodiret;
cur
non
po¬
tius
iam
apertam
semitam
sequitur?
ad
debilitatam,
pronam
affectamquè
partem
amplius
decumbit,
novaque
patrat
adul¬
teria?