VICTUS
RATIO.
447
persolvi
debent.
Saepè
enim
podagricus,
suspiriosus,
imò
qui
vel
callum
sub
pede¬
gerit,
in
lecto,
vel
hypocausto,
somno
excitus,
futuras
praesentit
temporum
pro¬
cellas,
coelo
atram
sensim
nubem
obten¬
di,
ventorumque
propediem
mutandos
apes.
(65.
Paracelsus
autem
voluit
Mercu¬
rium
liquori
praesidere
alimentario,
per
totum
corpus,
illumque
proinde
alibi
(de
morbis
minerabilibus)
nomine
atque
re
confundit
cum
terrestri
luna.
(66)
Scio
tamen,
quod
humor
imperia
sequatur
seminalis
partis,
cui
est
proximè
assimi¬
landus:
neque
enim
ideò
liquida,
astro¬
rum
collocutionibus
adhuc
gaudent,
quamdiu
spiritui
vitae
non
sunt
radica¬
liter
insita.
(67)
Hinc
enim
patet,
quod
me¬
dulla
sit
pars
corporis
homogenea:
non
autem
liquor
eius.
Lunae
quippe
ma¬
nifestè
respondet
&
cerebro,
cui
ossa
pa¬
rent.
Sic
namque
quaecunque
defluxio¬
num
nomine
saeviunt,
itemque
Lues
Ve¬
neris,
contractura,
tormina,
subter
Tor¬
turam
noctis
recidunt,
quia
latici
auscul¬
tant,
lunae
nostrae
dominio,
subnoxia
ad
Astrorum
lationem
auscultantia.
VICTUS
RATIO.
1.
Diaetam
pro
morbis
praescribunt,
qui
morbos
ignorant.
2.
Suspecta
est
Diaetetice.
3.
Erro¬
res
aliquot
circa
vidius
regulas.
4.
Sanatio
non
subest
Diaeteticae.
5.
Opinio
Authoris.
6.
Obiectum
Diae¬
tetices.
7.
Probatio
à
communi
eventu.
8.
Fines
obliqui.
9.
Ab
enumeratione
partium.
10.
Diaeta
clam
accusat
remedii
ignorantiam.
11.
Justa
pau¬
perum
querimonia.
12.
Observantiae
Authoris.
13.
Ludibria
Diaetetices.
14.
Panis
non
est
tam
citus
quàm
obsonium.
15.
Cur
panis
cibis
miscatur.
16.
Cardo
praecipuus
Diaetetices.
17.
Regula
quaedam.
18.
Cur
infida
Diaetetices
mandata.
19.
Theses
Au¬
thoris
Decem.
20.
Quousque
vis
parcimoniae
se
exten¬
dat.
21.
Masticationis
necessitas.
22.
Digestorum
varietates
unde.
23.
Ptisanae
examen.
24.
Solitae
Authori
praecautiones
aliquot.
25.
Quaestio
de
fer¬
mento
stomachi.
26.
Digestiones
praescribunt
Diae¬
tae
regulas.
Postquam
absolvissem
tracta¬
tum
de
digestionibus,
lu¬
bens
Morbos
in
pegma
ad¬
duxissem:
sed
abtruncata
ad¬
huc
pone
relinquebatur
A¬
ctio
regiminis,
jejuna
nimium
in
Scholis,
ipsiusque
Duumviratus
majestas,
&
spi¬
ritualis
planè
radiatio
καθ'
ὅλον.
Quam¬
obrem
interrexui
tractatum
de
Anima,
ut
plenum
duumviratui
suum
ius
cedat.
At
nondum
adhuc
extra
stomachum
abire
potui,
quin
aliqua
de
diaeta
meae
opinio¬
nis
examina,
mox
duumviratui
superad¬
derem.
Equidem
demonstrare
promisi
Scholas
pręteriisse
illa,
quorum
professio¬
nem
maximè
jactitant:
nondum
scilicet
morbum
in
genere
novisse,
aut
per
spe¬
cies
indagasse,
per
causas
vel
per
condi¬
gna
remedia
tractasse.
Atque
ideo
conse¬
quenter
si
qua
medentum
auxilio
succes¬
sisse
per
coniecturas,
ex
propria
naturae
bonitate.
(1)
Quamprimum
enim
post
univer¬
salia
praesidia
(sic
enim
nominant
venaese¬
ctionem
&
purgationem)
statim
dimidi¬
am
sanationis
partem,
dedere
Regimini
victus,
&
vitae,
quam
plerumque
per
calo¬
res,
frigora,
&
temperantiam
horum,
in
re¬
spectum
Euchymiae
aestimarunt.
Bellè
sanè
victus
rationem
praescribent
ad
obtinen¬
dum
finem
sibi
ignotum,
dum
in
elemen¬
torum
caloribus
&
frigoribus
volutantur.
(2)
Enimvero
praeter
crassam
ignorantiam
vi¬
ctus
ratio
mihi
saltem
suspecta
dudum
fuit,
&
visa
misera
quaedam
medentum
impo¬
stura,
aegrorumque
servitus,
sub
indictione
poenae
capitalis
praescripta,
in
aegris
credu¬
litatem
fiduciamque
pariens.
(3)
Nam
inpri¬
mis
quicquid
carò
venditur,
id
confestim
maximè
sanum
laudatur.
Et
in
medica¬
mentis
aurum
foliatum,
gemmae
contusae,
coccus
baphicus,
vermis
cuchinillo,
seri¬
cum
crudum,
etc.
(fortè
enim
araneae,
si
procul
peregrè
deferrentur,
magno
ve¬
nales
essent,
ut
stercus
Crocodilia)
in
cibis
verò,
quicquid
mangonii
ergo
lin¬
guae
gratum,
nec
stomacho
adeo
dif¬
ficile,
id
universim,
ac
statim,
praedi¬
catur
euchymum,
sanum,
&
salubre.
Qua¬
tenus
quae
palato
maximè
arrident,
de¬
beant
esse
gratissima,
ac
saluberrima.
Ideo¬
Mmm
2