DISPENSATORIUM
MODERNUM.
465
illaque
peccare
in
cruditate,
duritie,
clau¬
sura,
electione,
&
substitutione
simpli¬
cium?
(43)
Denique
ista
confluere
adhuc
in¬
certa
dosi:
undè
nimirum
effectus
spera¬
tus
praevertitur?
Et
quidem
ex
errore
singulorum?
Utque
uno
exemplo
absol¬
vam.
Quid
quaeso
in
Lithontribon,
quod
etymi
promissis
satisfaciat?
(44)
Quorsum
est
nim
cinnamomum,
caryophylli,
tria
pi¬
pera,
acorus,
costus,
rhaponticum,
cassia,
bdellium,
mastiche,
amomum,
peuceda¬
num,
spicamen,
zinziber,
lignum
&
suc¬
cus
balsami,
tragacanthum,
chamedrys,
euforbium,
olea
quoque
nardi,
&
mosche¬
lini?
Anne
singula
horum,
in
scopum
etymo
propositum
conspirant?
vel
nun¬
quid
ex
simul
commixtis,
&
intentiones
mutuorum
fragrantibus,
orietur
nova
vir¬
tus,
quae
promissa
compleat?
nempe
la¬
pidem
in
rene
&
vesica
confringat
poten¬
ter?
statimque
omnes
urinae
defectus
sol¬
vat?
An
non
potius
opobalsamum
in
cae¬
teris
excrementis
atque
quisquiliis
peri¬
ret?
Caeterum
in
confectionibus
opiatis,
cadem
surditas,
quae
in
Aromaticis,
est
obvia
ubique.
Quod
ut
unico
quoque
exemplo
absolvam.
Quorsum
enim
in
Aurea
Alexandrina
Nicolai,
65
ingre¬
dientium
confusio
facit?
Quorum
simpli¬
cium
nulla
est
cognatio
cum
opio
&
man¬
dragora,
columnis
confectionis?
Profectò
congressiones
simplicium,
ad
ignari
lubi¬
cum
factae,
Scholas
infatuarunt,
aegrosque
exanimarunt:
iniecta
spe
frustrarunt,
oc¬
casionesque
Medendi
in
momenta
labiles
incertis
coniecturis
venum
exposuerunt,
atque
praeterire
fecerunt.
Compositio¬
nes
itaque
officinarum,
si
sine
mentis
prae¬
iudicato
examines,
utrobique
in
sirupis,
electuariis,
pillulis,
eclegmatibus,
tro¬
chiscis,
atque
aliis,
utili
admiratione
stu¬
pebis,
mundum,
garritu
Medentum,
Scho¬
larum
ineptis
stoliditatibus,
&
noxiis
de¬
lusum
praesumtionibus.
Christiani
enim
cum
Stoicis
credimus,
Mundum
in
huma¬
nium
usum
coaluisse.
Idque
cum
olim
mecum
impense
contemplarer,
mox
vi¬
sum
mihi
fuit,
humanum
usum
commo¬
dè
carere
potuisse
tantis
venenis.
Et
enim
frigidiora
climata
nostra,
in
hoc
saltem
feliciora
esse
comperi,
quod
reptilibus
monstris,
virulentis,
atque
lethalibus
ca¬
reant,
quibus
alioqui
calidior
zona
sca¬
tet.
Certè
non
multa
nobis
est
veneno¬
rum
necessitas,
familiaritas,
abundantia;
nec
illorum
usus,
ulla
ratione
compen¬
sabit
tot
calamitates
inde
oriundas.
Imò
si
terra
proferat
tribulos
&
spinas,
in
pec¬
cati
maledictionem:
profectò
majores
longè
calamitates
in
dorso
fert,
nobis
tam
in
animantum,
quàm
vegetalium
classe,
importunas
vitae
mortalium:
Quo¬
circa
minimum
quid
per
tribulos
&
spi¬
nas,
textus
minatur,
quod
iam
maximum
in
calliditate
hostilis
serpentis,
homo
exploraverat.
Sanè
si
bene
investigetur,
vix
aliquid
immune
natura
habet,
quod
suum
toxicum
sibi
clanculum
admistum
non
habeat.
Non
enim
rosas
aut
violas
habemus,
quae
nobis
non
imponant;
quin
sub
tanta
odoris
fragrantia,
non
occultent
veneni
contagia:
putrefactionis
nimirum
insignia,
corporis
nostri
colliquationem,
ac
virium
suffurationem.
(45)
Idcircò
simpli¬
cium
censum
ingressi,
paucula
reperiemus
insontia:
imò
si
campos
aspexeris,
totus
terrae
globus,
non
nisi
unica
atque
con¬
tigua
aranearum
tela
est.
Quinetiam
pe¬
nitus
attendendo,
eadem
hodiè
videtur
esse
rerum
facies,
quae
erat
ante
unicum
peccatum.
Adeoque
fortassis
ab
initio,
plura
venena,
nocua,
&
sontia,
quàm
bo¬
na
in
terris:
non
tamen
Medicamentum
exterminii
pro
homine:
Quia
Paradisus
venenis
carebat
ejusmodi,
etsi
serpentes
adessent:
vel
fortè
immortalitatis
ergo,
ve¬
nena
homini
essent
nihili
futura
in
Eden.
Sed
contra;
vidit
Omnipotens,
quod
quaecunque
(etiam
in
mundo
extra
Para¬
disum)
fecerat,
erant
bona
in
se,
&
ad
fines
suos.
Quare
dudum
mecum
hal¬
lucinatus
sum,
existimans
venena
indigna
ut
essent.
Cum
quia
honos
Dei
non
re¬
quirebat
illorum
exsistentiam;
tum
etiam,
quod
Ooo