510
IGNOTUS
HYDROPS.
tu
in
venarum
oscula,
&
muniis
vitalibus
parem
asciti.
Sed
quorsum
tantum
operae
insumunt,
in
exsiccanda
Hydropisi,
ut
vix¬
possibilem
unius
anni
abstinentiam
à
li¬
quidis
imperent.
Si
hydrops
unius
dige¬
stionis
hepaticae
sit
vitium?
Cur
inter
morbos,
humiditate
sola
peccantes,
refe¬
runt,
quod
digestioni
semiplenae
adnu¬
merandum
erat?
(9)
De
jecore
enim
primùm
disputabo,
ac
sub
eodem
parergo,
causam
occasionalem
hydropis
detegam.
Vidi
simplex
quoddam
insipidum
(nec
ullate¬
nus
manifestandum)
à
Medente
exhibi
tum
in
suspicione
calculi
renum,
suspen¬
disse
utinam
per
octiduum,
&
usque
in
mortem,
quae
mox
ante
obitum
solvere¬
tur,
atque
tum
stragula
permeieret.
Aliud
simile
morbus
peperit.
Siquidem
nec
in
uretere,
aut
vesica,
ullum
obstaculum
ap¬
paruit
à
dissectione.
Habebat
autem
Re¬
nem
sinistrum
triangularem,
ab
omni
ob¬
structione
&
calculo
indemnem.
Dexter
verò
Ren,
illi
planè
erat
monstruosus,
&
vix
avellanae
magnitudinis.
Non
impedi¬
to
ergo
Rene
sinistro
minxerat
76
an¬
nos.
(10)
Itaque
insons
hepar
esse
in
hydrope,
meas
experientias
narrabo.
Quia
enim
scholarum
placita,
minùs
mihi
satisface¬
rent
in
hydrope:
idcirco
soleo,
adhuc
iu¬
venis,
etiam
non
vocatus,
accurrere
ad
hy¬
dropicorum
dissectiones,
ut
hydropis
na¬
talitia
examinarem.
Cogitabam
enim.
Quorsum
iam
à
bis
mille
annis
Anato¬
me,
si
hodie
non
sit
felicior
hydropis
sa¬
natio,
quàm
olim?
Quare
enim
cadave¬
rum
laniones
fimus,
si
a
veterum
errori¬
bus
non
discamus?
si
non
emendemus
praeterita?
Cum
praejudicato
enim
ad
Anatomen
confugimus,
Ioculosque
hae¬
redum
emungimus,
si
causas
mortis
non
inspicimus,
ut
sanationes
discamus.
Si¬
quidem
dissectio
nil
prodest
mortuo.
Hae¬
redes
quoque
non
expendunt
pecunias,
ut
mortuo
per
Anatomen
medeantur,
multoque
minùs,
ut
eundem
vulnerent,
ne
forte
resurgat.
Nec
etiam
ut
sanare
alios
discant,
qui
mederi
nolunt.
At
so¬
lum
pro
medente
aperitur
cadaver,
utque
addiscat,
hęres
didactron
solvit.
"Sic
vos
non
vobis
fertis
aratra
boves."
Medentes
autem
cum
vix
amplius
discere
sperent,
adstant,
nares
obtundunt,
sperantque
haeredum
expensis,
plerumque
necis
notam
evade¬
re.
(11)
Jurisperitus,
post
diuturna
tormina,
obiit
hydropicus.
In
dissectione
verò
vi¬
dimus
ejus
hepar,
absque
labe.
Anglus
mihi
vicinus,
esu
porcelli
assi
satur,
in
diu¬
turnam
diarrhoeam,
mox
dein
lapsus
in
hydropem,
obiit,
dissectusque,
visum
ejus
hepar
innocuum.
Huc
spectat
etiam
tra¬
goedia
Comitis
Stegrii.
In
autumno
anni
1605
ex
Anglia
Antverpiam
rediens,
re¬
peri
aliquot
centenos,
post
malignam
at¬
que
popularem
febrim,
hydropicos:
mul¬
tos
sanavi,
multique
sub
infaustis
aliorum
tentaminibus
interim
perierunt.
Populus
autem
iste
persuasum
sibi
habet,
nisi
o¬
mnis
aqua
è
cadavere
hauriatur,
in
proxi¬
mum
haeredem,
hydropem
migraturum:
adeoque
soliciti
sunt,
de
dissectione.
Et
certò
affirmo,
quod
neminis
hepar
labefa¬
ctatum
reperirem.
Civis
quidam,
dudum
inter
nothas
costas
doluit,
nec
citra
dolo¬
rem
respirabat,
tentatis
medentum
con¬
iecturis
tandem
hydropicus
obiit:
iecur
autem
absque
noxa
visum
fuit.
Fiscalis
Brabantiae,
a
mictu
cruoris
repentino,
du¬
dum
per
medicos
agitatus
frustra,
ideoque
ad
fontes
spadanos
à
suis
oblegatus,
redi¬
ens,
coepit
duritiem
sinistro
abdominis
la¬
tere
subter
costas
ostendere,
tumuitque
in¬
de
tibia
illius
lateris.
Archiatri
verò,
atque
Lovanienses,
etsi
urinam
illius
sanis
simi¬
lem
cernerent,
indicarentque
inde
ejus
hepar
insons:
non
destiterunt
tamen,
à
continuo
usu
solutivorum,
deoppilan¬
tium
&
diureticorum:
imò
chalybem
contra
hepatis
obstructiones,
diversimo¬
dè
larvatum,
propinarunt,
tandemque
immenso
abdomine,
hydrope
periit.
Nec
enim
se
tardè
vocatos
dicere,
excusatio¬
ni
locus,
qui
ab
hora
cruentae
mictionis
adfuerunt.
Dissecto
autem
ejus
cadavere,
fuit
hepar
inventum
insons:
sed
Ren
si¬
nister