RECEPTA
INJECTA
571
nus
sua
flectit
nolens
genua.
Alioqui
namque
quod
dici
solet,
permissione
Dei
Diabolum
nocere
homini:
Id
est
intelli¬
gendum,
vel
per
praefatum
mandatum,
tanquam
Tortori
datum:
vel
mutua
vi¬
operativa
naturali,
quam
Deus
contulit
Imagini
suae.
(11)
Ipse
autem
creaturarum
miserrimus
diabolus,
ex
se
nil
potest,
ni¬
si
malè
velle.
Quia
quicquid
à
Deo
re¬
cessit,
id
est
malum,
&
ideo
non
potest
non
malè
velle.
Quia
qui
per
velle
à
Deo
abiit,
in
ipsa
voluntate
fontaliter
debet
esse
malus.
Ergo
diabolus
ad
om¬
nem
alteritatum
fabricam
in
natura,
per
se
totus
impotens,
quia
incapax
est.
Et
per
consequens,
necesse
habet
ad
ope¬
randum
mendicare
naturalia,
habentia
in
proprietate;
potestatem
liberam,
quam
optat
applicare.
Imò
nec
quidem
ean¬
dem
idcirco
absolutè,
ac
immediatè,
ad¬
ministrare
valet,
nisi
per
devinctorum
sibi
animas
&
manus.
Attingentes
sci¬
licet
ex
dono
Creationis,
lumen
forma¬
rum
immediatè
sibi
substratarum.
Ideo¬
que
prima
operatio
per
Sagas,
in
armen¬
ta
&
greges
ferocit.
Vtens
nimirum
Sa¬
tan
potestate
illa
libera,
&
mutuata,
exigit
contactum
alienum,
ut
formatas
à
cliente
suo,
&
mendicatas
mutua¬
tasque
Ideas
connectat
in
medio,
atque
sic,
vi
alienâ,
diradiet
in
formas
homini
substraras.
Adeoque
impostor
mendax
opus
suum
mentitur,
ac
pro
eo
adora¬
tionem
expetit:
quod
planè
est
huma¬
num,
&
in
quo
ipse
Scurra
nimimum
operatur.
Profectò
miserrima
alioqui
mortalium
conditio,
si
mala
cognita
à
Satana
exsequi
posset.
(12)
"Non
est
enim
in¬
ferorum
regnum
in
terra".
Per
exemplum.
1.
Homo
potest
suis
perturbationibus
nocere
suae
prudentiae,
valetudini,
&
vi¬
tae.
2.
Ejusmodi
tempestates,
quae
sunt
mentis,
non
permanent
entia
rationis:
sed
cadentes
seminaliter
in
materiam
imprimunt
suarum
perturbationum
Ide¬
as
constantes.
Quae
probantur
à
prae¬
gnante,
murem
horridâ,
quae
si
manum
alicubi
apponit,
statim
murem
hirtum,
eadem
in
foetu
parte,
sigillat.
Imò
si
ejus¬
modi
perturbationes
praematurè
fiant,
non
rarò
totum
embryonem
in
mon¬
strum
transsormant.
3.
Quicquid
autem
praegnanti
est
naturale,
&
ordinarium,
id
nemo
dubitat,
quin
sagae
non
gravi¬
dae,
naturale
esse
possit.
Nimirum
posse
formare
Ideas
quaslibet.
Quas
ergo
im¬
pressiones,
quasve
Ideas,
&
semina
si¬
gillaria,
cacodaemon
suscitat
in
suis,
&
inde
mutuat,
easdemque
imprimit
in
sordes,
quas
suis
substernit,
ut
illas
in¬
fectent.
Adeoque
ius,
illas
Venefi¬
cas,
sive
factrices
venenorum,
vocat.
Non
enim
quod
venena
propinent
po¬
tanda
tantùm:
sed
potius,
quod
ex
non¬
venenis,
venena
conficiant.
Illa
autem
applicantur,
tam
per
locomotivam
dia¬
bolo
vernaculam,
&
liberam:
quàm
eti¬
am,
quòd
transferantur
ad
intentum
obiectum,
solo
desiderio
motore,
&
di¬
rectore.
Vt
postea
latiùs.
Saga
itaque,
il¬
las
sordes,
à
se,
per
ens
Ideale
contami¬
natas,
suspendit,
sepelit,
propinat,
imò
&
manus
suas
ungit,
lavatve
istis
sordibus,
dirisque
venenis
imbuit,
ut
per
conta¬
ctum
illa
venena
transferat
in
obiectum,
cui
nocere
voluerit.
Enimverò
Ideae
illae
seminales,
monstruosae,
&
venenosae,
cum
iam
suit
alterius,
&
peregrini
Archei
ci¬
ves,
introductae
in
corpus
incantati,
adeo¬
que
extra
locum
&
subiectum
proprium,
confestim
per
illas
contaminatur
atque
corrumpitur
Archeus
incantati.
Quapro¬
pter
cum
hostis
naturae
ipsam
applica¬
tionem
complere
ex
se
nequeat
(aliqui
namque
miseri
mortales
incantati
omnes
succumberent
voto
diaboli)
suscitat
Ide¬
am
fortis
desiderii,
&
odii,
in
Saga,
ut
mutatis
istis
mentalibus,
&
liberis
mediis,
transferat
suum
velle
per
quod,
quod¬
que
afficere
intendit.
Quorsum
inprimis
etiam
exsecrationes
cum
Idea
desiderii,
&
terroris
odiosissimi,
suis
scrofis
praescribit.
Est
Dddd
2