572
RECEPTA
INJECTA.
(13)
Est
namque
homini
liberum
nocendi
arbi¬
trium,
per
quod
hominem
homo
occidere
valet
cultro,
atque
insontem
quemlibet
sic
perdere:
quod
diabolus
non
item
po¬
test.
Ideoque
ut
cultri,
ita
&
veneni
ap¬
plicatio,
est
diabolo
aequè
vetita
pro
suo
lubitu.
Atque
ideo
etiam
prorsus
impos¬
sibilis:
Id
est,
absque
homine
libero,
sive
mancipio
sibi
de
voto.
Etenim
nec
homo
quidem
occidit
alium
cultro,
nisi
accesse¬
rit
desiderium,
in
consensu
libero,
&
re¬
solutae
voluntatis
imperio.
Undè
sat
pa¬
tet,
Quod
imprimis
diabolus
non
habeat
creationem
ideae
seminalis,
actualiter
&
positivè
subsistentis,
qualis
imagini
divi¬
nae
concessa
est.
Itemque
quod
nec
dia¬
bolus
nactus
sit
nutualem
applicatio¬
nem
ideae
ejusmodi,
nisi
aliunde
sortitus
sit
facultatem
liberam,
non
ligatam,
&
per
desiderium
accensam,
sive
proritatam.
Quippe
desiderium
istud,
ut
est
passio
imaginantis:
ita
quoque
creat
ideam,
non
quidem
inanem:
sed
exsecutivam
atque
incantamenti
motivam.
(14)
Idcirco
nimirum
Scurra
ille
hostilis
exigit
attactum
ad
cor¬
pus
incantandum,
vel
saltem
ad
aliquid,
quod
primariò
sit
affectum,
&
corpus
in¬
cantandi
demum,
ut
in
illud
vi
sympathe¬
tica
ac
naturali
(qualis
est
qua
Chalcan¬
thum
naturaliter
absens
vulnus
sanat
ideae
receptae
agant,
atque
deinceps
in
corpus,
cujus
sympatheticum
commer¬
cium,
ejusmodi
effluvia
naturalia
tenent,
tanquam
media.
(15)
Denique
sepulta
sub
li¬
mine,
vel
suspensa,
nocent:
imò
&
in
pri¬
mò
intrantem
dumtaxat,
suam
explicant
virulentam
feritatem,
absque
Sagae
con¬
tactu
ad
corpus
incantandi,
citraque
no¬
tionem,
odium
aut
desiderium
nocuum
contra
intraturum
primò.
Sed
est
diffici¬
lioris
resolutionis
negotium;
subtilioris
nempe
noxae,
&
propagationis,
quae
in
na¬
tura
visum
Basilisci
vel
Torpedinis
dire¬
ctiones,
sibi
pro
approbatione
adscivit.
Nam
perinde
ut
Basiliscus
radio
visivo,
suum
virus
spargit
in
obiectum,
non
in
locum,
&
non
in
aliud
corpus
quodcun¬
que
licet
sibi
vicinius:
sed
in
illum
dum¬
taxat,
in
quem
primò
oculi
acumen
dire¬
xit
ac
vibravit:
&
sicut
Torpedo,
non
in
propinquiorem
quempiam;
fortè
jacit
vi¬
sus
sui
venenum,
sed
potius
atque
solum¬
modo
in
trahentem
eminus
funes.
Sic
nempe
ideae
seminales,
connexae
sordibus
suspensis
vel
sepultis,
vigorantur
ab
Idea
desiderii
accensi,
tanquam
à
voluntate
Basilisci
vel
Torpedinis,
exercentque
il¬
lam
in
obiectum
determinatum
dumta¬
xat.
(16)
Ac
licet
similitudo
non
usquequa¬
que
respondeat
in
amborum
terminorum
identitate.
Sufficit
saltem
demonstrasse,
homini
nedum,
sed
vilibus
animalculis
naturaliter
inesse
vim
attributivam,
&
exsecutivam
intentionis
illorum,
quibus
solo
visu,
intentione,
desiderio,
vel
odio
nocere
instituunt.
(17)
Quippe
dos
ista
se
ex¬
tendit
etiam
ad
quaecunque
magneticè
vel
sympatheticè
sua
commovent
eminus
obiecta.
Quae
media
adhuc
excellentiori
modo,
homini
naturaliter
tributa
inexsi¬
stere,
non
est
absonum,
dum
cuncta
suis
substituta
pedibus
legimus.
(18)
Quapropter
pariter
attactu,
vel
ictu
simplici,
sua
in¬
cantamenta
sagae
transferunt
in
obiectum:
at
longè
crassiori
modo,
quàm
praefato.
Ideoque
&
medio
sympathetico,
quid
si¬
mile
in
se
tegit.
Longéque
adhuc
stri¬
ctius,
dum
ad
cruorem,
pus,
vel
aliud
efflu¬
vium
obligantur
ejusmodi
incantamen¬
ta:
sed
imo
etiam
ipsum
obiectum
neces¬
sariò
tangunt,
aut
feriunt.
Nec
verò
sym¬
pathetica
huc
adduxi,
ut
eadem
infama¬
rem:
quatenus
modum
applicationis
ad
medium
per
illa
demonstraverim.
Quin
potius
ut
ostendam,
Sagas
uti
maturalibus
modis
&
mediis,
alioquin
in
Torpedine
&
Basilisco
consuetis:
ut
omnem
fraudis
diabolicae
spem
à
sympatheticis
extin¬
guam.
Ac
per
naturalia
scilicet
constet,
quàm
falsò
atque
mendaciter
sibi
serpens
infernalis,
adorationes
&
Liturgias
prae¬
scribat
pro
iis,
quorum
penes
se
nulla
est
potestas.
(19)
Caeterum
percutientem
Sagam
repercutere,
ut
naturaliter
reflectit
incan¬
tamen