855
572 RECEPTA INJECTA.
(13) Est namque homini liberum nocendi arbi¬
trium, per quod hominem homo occidere
valet cultro, atque insontem quemlibet
sic perdere: quod diabolus non item po¬
test. Ideoque ut cultri, ita & veneni ap¬
plicatio, est diabolo aequè vetita pro suo
lubitu. Atque ideo etiam prorsus impos¬
sibilis: Id est, absque homine libero, sive
mancipio sibi de voto. Etenim nec homo
quidem occidit alium cultro, nisi accesse¬
rit desiderium, in consensu libero, & re¬
solutae voluntatis imperio. Undè sat pa¬
tet, Quod imprimis diabolus non habeat
creationem ideae seminalis, actualiter &
positivè subsistentis, qualis imagini divi¬
nae concessa est. Itemque quod nec dia¬
bolus nactus sit nutualem applicatio¬
nem ideae ejusmodi, nisi aliunde sortitus
sit facultatem liberam, non ligatam, & per
desiderium accensam, sive proritatam.
Quippe desiderium istud, ut est passio
imaginantis: ita quoque creat ideam, non
quidem inanem: sed exsecutivam atque
incantamenti motivam. (14) Idcirco nimirum
Scurra ille hostilis exigit attactum ad cor¬
pus incantandum, vel saltem ad aliquid,
quod primariò sit affectum, & corpus in¬
cantandi demum, ut in illud vi sympathe¬
tica ac naturali (qualis est qua Chalcan¬
thum naturaliter absens vulnus sanat
ideae receptae agant, atque deinceps in
corpus, cujus sympatheticum commer¬
cium, ejusmodi effluvia naturalia tenent,
tanquam media. (15) Denique sepulta sub li¬
mine, vel suspensa, nocent: imò & in pri¬
mò intrantem dumtaxat, suam explicant
virulentam feritatem, absque Sagae con¬
tactu ad corpus incantandi, citraque no¬
tionem, odium aut desiderium nocuum
contra intraturum primò. Sed est diffici¬
lioris resolutionis negotium; subtilioris
nempe noxae, & propagationis, quae in na¬
tura visum Basilisci vel Torpedinis dire¬
ctiones, sibi pro approbatione adscivit.
Nam perinde ut Basiliscus radio visivo,
suum virus spargit in obiectum, non in
locum, & non in aliud corpus quodcun¬
que licet sibi vicinius: sed in illum dum¬
taxat, in quem primò oculi acumen dire¬
xit ac vibravit: & sicut Torpedo, non in
propinquiorem quempiam; fortè jacit vi¬
sus sui venenum, sed potius atque solum¬
modo in trahentem eminus funes. Sic
nempe ideae seminales, connexae sordibus
suspensis vel sepultis, vigorantur ab Idea
desiderii accensi, tanquam à voluntate
Basilisci vel Torpedinis, exercentque il¬
lam in obiectum determinatum dumta¬
xat. (16) Ac licet similitudo non usquequa¬
que respondeat in amborum terminorum
identitate. Sufficit saltem demonstrasse,
homini nedum, sed vilibus animalculis
naturaliter inesse vim attributivam, &
exsecutivam intentionis illorum, quibus
solo visu, intentione, desiderio, vel odio
nocere instituunt. (17) Quippe dos ista se ex¬
tendit etiam ad quaecunque magneticè
vel sympatheticè sua commovent eminus
obiecta. Quae media adhuc excellentiori
modo, homini naturaliter tributa inexsi¬
stere, non est absonum, dum cuncta suis
substituta pedibus legimus. (18) Quapropter
pariter attactu, vel ictu simplici, sua in¬
cantamenta sagae transferunt in obiectum:
at longè crassiori modo, quàm praefato.
Ideoque & medio sympathetico, quid si¬
mile in se tegit. Longéque adhuc stri¬
ctius, dum ad cruorem, pus, vel aliud efflu¬
vium obligantur ejusmodi incantamen¬
ta: sed imo etiam ipsum obiectum neces¬
sariò tangunt, aut feriunt. Nec verò sym¬
pathetica huc adduxi, ut eadem infama¬
rem: quatenus modum applicationis ad
medium per illa demonstraverim. Quin
potius ut ostendam, Sagas uti maturalibus
modis & mediis, alioquin in Torpedine &
Basilisco consuetis: ut omnem fraudis
diabolicae spem à sympatheticis extin¬
guam. Ac per naturalia scilicet constet,
quàm falsò atque mendaciter sibi serpens
infernalis, adorationes & Liturgias prae¬
scribat pro iis, quorum penes se nulla est
potestas. (19) Caeterum percutientem Sagam
repercutere, ut naturaliter reflectit incan¬
tamen