855
592 BUTLER.
Morbi omnes sanantur unico remedio,
unctione scilicet, vel linguae attactu, sive
solo gustatu. Eo quòd lingua sit similis a¬
pertae pelli, potissimùm, si mox succedens
saliva deglutiatur. Quod autem tanta hu¬
ius remedii sit potestas, non solum à ve¬
nenis, adeóque à similitudine pestilentis
aurae demonstrandum: sed quod quia
longè potentius debeat esse remedium, o¬
mni malo, si illud superare debeat, & qui¬
dem velociter, adeóque sigillum divinae
Bonitatis aliquatenus exprimere debeat.
Quamobrem ex indicatione ipsius Philo¬
sophiae statim conjeci, istud remedium
inprimis requirere, ut sit corpus semel
resuscitatum, semelque destructum, ac
deinde quasi à resurrectione quodammo¬
do glorificatum. Adeóque nec sit am¬
plius deinceps inquinabile à sublimariis
vitiis, atque maleficiis. Hinc sequitur,
quod ideo debeat millecuplo quolibet ve¬
neno pestilenti esse potentius, & opera¬
tivum absolutiori modo. Cum venenum
Pestis sit simplex, sedeatque in aura cor¬
porali. Venenum enim pestilens confer¬
mentatur quidem familiarius, propter
symbolum humanum, sed non est proinde
potentius virus. Virus namque producit
quidem virus, iuxta prioris veneni nor¬
mam, atque fermentum: sed nequit su¬
pra se exaltare potentiam sui producti.
Ast in remedio resurgente à morte, bene¬
fica sui simplicis bonitas adaugetur in
millecuplum, tenuique contactus odore
diffunditur, dilataturque in medium, sta¬
timque in obiectum Archeum imperat.
Vt scilicet iuxta pacem atque virtutem
se componat. Sic nempe introducit arca¬
num, suae potestatis alumnum, spes atque
qubilus Archei, verè exsistens, vitaeque su¬
pereminens. Consideravi denique, hoc re¬
medium non esse de monarchia vegeta¬
bili, utpote quae facilè obnascitur, labiles¬
que nimium sortitur propagines, quae¬
que ideo per Artem vix renascuntur. Vt¬
pote quae instar animalium, facilè sub ar¬
tista moriuntur; vix tamen à morte re¬
surgunt, cum sub ignis tentamine vel pror¬
sus pereant, viresque priores omittant:
vel si quasi resurgere videantur, nova ta¬
men sunt potius entia, à priorum ac pa¬
rentum orbita omnino seclusa. Quicquid
autem Paracelsus de quatuor suis Arcanis
Archidoxorum spondet, quod vim habeat
supra elementalem, ac propemodum in¬
finitam; pro primo, quod homunculum
supponit, infandum, & Sodomiticum est,
diabolicum, & nullâ ratione commemo¬
randum. Reliqua autem tria Chymica
sunt, quibus non competit promissio ex¬
tendendi se in decimam usque genera¬
tionem. Ast loquor hoc loco de pigmen¬
to, cujus opera non consummabuntur; nec
erit morbus, aut venenum illi resistens, si¬
ve ut habet Textus: Non erit medica¬
mentum exterminii in terris, fecitque O¬
mnipotens sanabiles omnes nationes ter¬
rae. Penitiùs autem inspiciendo; morbi
omnes, quia ab Archei fonte manant, ce¬
dunt vel propter appensa amuleta, peria¬
ptaque, vel propter balnea, unguina, em¬
plastra: quorum ne minima fit unitio,
cum corpore morboso: sed dumtaxat o¬
dor offertur, vel si intrò assumantur, di¬
gerantur ut pharmaca; attamen vel mox
in stomacho transmutantur, alienosque
sapores ac qualitatum typos statim in¬
duunt, ut plenè omnem prioris vitae sor¬
tem vel exuant, nisi ingrata, vel virulenta
malint censeri. Imò dein, ita verè trans¬
mutantur prorsus, ut prorsus prioris en¬
telechiae simulacrum ponè relinquant,
aut vix possedisse reputentur. Hac parte
scilicet magnâ ob id copia assumuntur, ut
tantillum aliquid in hominem penitiùs
spirare videantur. Quantoque id damno
fiat, nôrunt, qui quandoque explorârunt,
medicè vivere, esse vivere miserrimum.
De assumtis ergo, vix aliquid pristinum
ens refert, ac si referat, vae assumenti. Qua¬
propter si qua vis pharmaco infuit, fuit
sanè illa, priusquam propriam sui natu¬
ràm, atque ens pristinum deponeret. De¬
fecit nimirum statim atque sui odorem
dun¬