BUTLER.
591
Ornietani
antidotus,
sumto,
&
in
convul¬
siones
usque
serociente
veneno,
ita
o¬
mnes
anxietates,
atque
instantes
syncopes
statim
conculcat,
ac
si
nullum
intro
admis¬
sum
virus
foret.
Quoniam
sicut
morbus
est
naturae,
praevaricantisque
Archei
de¬
fectus:
ita
remedium
est
merae
bonitatis
Divinae,
quae
etiam
in
naturam
delapsa,
omnem
defectum
ut
compensare,
ita
&
superare
prorsus
debet.
Igitur
ex
parte
longè
potentius
atque
angustius
est
re¬
medium,
quàm
delictum,
ideoque
&
quan¬
titate
minus,
&
mora
celerius
longè
est,
Illaque
potentiae
amplitudo
atque
nobili¬
tas,
non
tam
concernit
superioritatem,
quae
cum
accretione,
paulatim
per
matu¬
ritatum
consequentias
acquiritur:
quàm
praesentem
&
effectivam
rerum
majesta¬
tem,
per
quam
res
ipsa
medica,
dotali
vir¬
tute
explicata,
impedimentis,
atque
furori¬
bus
Archeum
solvit
atque
compescit:
simul¬
que
imprimit
excellentiam
eminentem,
facultatis
opitulativae,
cujus
ergo
est
crea¬
ta.
Haec
modo
&
celeritate
operandi.
Cae¬
terum
quod
attinet
ad
tantae
bonitatis
re¬
media,
horumque
efficaciam.
Inprimis
li¬
quet,
quod
lapillus
ille
Butleri,
utut
levi¬
ter
cochleari
unico
olei
intinctus,
si
coch¬
leare
illud
olei
in
cantharum,
imò
in
ca¬
dum
olei
effundatur,
totum
fiet
reme¬
dium.
Non
secus
atque
pestilens
odor,
to¬
tum
vas
inficit
suo
contagio.
Quid
si
odor
sympathetici
remedii,
paucis
guttis
cruo¬
ris
in
linteo
aspersus
queat
vulneri,
ossi¬
fragio,
imò
&
ulceri
subvenire,
totumque
Archeum
eminus
agitatum
pacare,
quid
mirum,
si
remedium
ipsi
aegro
adhibitum
id
faciat?
Quinimo
nec
remedia
Chirur¬
gorum
aliter
sanant,
quàm
solo
attactu
ad
partem
vulneratam.
Quoniam
emplastra,
vel
olea,
non
intrant
in
compositionem
vi¬
talem
fundi,
aut
in
alimentum
partis
vul¬
neratae.
In
ulceribus
autem
topicalibus,
natis,
factisque
in
loco,
qualia
sunt
Can¬
cer,
Lupus,
&c.
solus
enim
attactus
reme¬
dii
potentis,
sat
est
ad
extinguendum
vi¬
tus,
ab
indignato
ibidem
Archeo
ortum.
Idemque
atque
par
esto
iudicium
de
apo¬
stematibus,
excrescentiis,
exituris,
&
sigil¬
latis
in
ipso
loco,
licet
aliunde
prius
na¬
tis,
sed
devolutis,
atque
tandem
de
positis
in
loco.
Quia
externa
remedii
oblinitio,
quaedam
consecutione
contiguitatis,
to¬
tum
domat
Archeum
non
secus
atque
Dens
rabidi,
etiamsi
optimè
in
vento
de¬
tersus,
tamen
rabiem
quandoque
adfert.
Ita
&
remedia
lapilli
nostri
internis
meden¬
tur
affectibus.
Plus
tamen
citiusque
suos
vibrant
effectus,
si
oretenus
assumantur.
Non
secus
atque
venena
quaedam
sunt
irri¬
ta,
nisi
in
apertam
cutim
deferantur.
Sin
autem
vel
obiter
linguam
attingerint
hu¬
jusmodi
remedia,
non
mirum,
quin
statim
totum
Archeum,
potenti
sui
benevolen¬
tiâ
afficiant,
deviumque
Archeum,
à
furore
sedent,
leniantque
ab
omni
exacerbatio¬
ne.
Quoniam
Lapillus
ille
est
de
natura
salis,
qui
nullatenus
oleo
illiquatur,
nec
quicquam
illi
materialiter
decedit,
quod
oleo
cui
intingitur
excipiatur,
praeter
le¬
nem
odorem,
qualis
est
odor
pestilentis
vestigii
in
peste.
Visumque
mihi
fuit
in
Sacris
hujus
lapilli
praeludium.
"Quod
un¬
guentarius
conficiet
pigmenta
suavitatis",
nec
consummabuntur
opera
ejus.
Id
est,
Quod
etsi
lapillus
oleo
intingatur,
vix
tamen
centrum
virtutis
medicae
minuitur.
Id¬
circo
si
hoc
excellens
remedium
intrò
as¬
sumatur,
tum
nedum
commutat
cruorem
in
medicamen,
balsamo
simile:
sed
ipsa¬
met
hominis
excrementa
(puta
lotium)
tincta
remanent
supereminenti
bonita¬
te
sui.
Non
secus
atque
ova
gallinae
fa¬
gopyrum
comestum
sapiunt,
lactantis¬
que
infantis
lotium,
redolet
anisum,
si
nutrix
oleum
anisi
oretenus
sumserit.
Ac
prout
lotium
redolet
esum
aspara¬
gum:
ita
&
lotium,
propria
lotione
vel
unctione,
sanat
unumquemque
morbum
in
habitu
corporis
sedentem.
Tanta
ni¬
mirum
est
Dei
bonitas,
quod
unicus
lapillus
multis
sufficiat
myriadibus,
ne
se
Medicus
excuset
circa
pauperes,
sumtuum
impensas
exagitans.
Breviter,
Morbi