DE
CONCEPTIS.
604
namque
simplicia,
cacodaemones
arcent
(misera
hominum
turba,
quae
duloma¬
niam
exhibet
diis,
resistere
non
potenti
bus,
simplicium
efficaciae
naturali)
Alia
demum
tollunt
penetrationem
luminis
formalis,
alligati
excrementis.
Nonnulla
item
saltem
impediunt
attactum,
introi¬
tum,
vel
applicationem.
Multa
tandem,
quae
ejusmodi
venena
corrigunt,
interi¬
muntque.
(7)
Inprimis
electrum
minerale
immaturum
Paracelsi,
collo
appensum,
liberat,
quos
spiritus
immundus
persequi¬
tur,
quod
ipsus
vidi.
Illius
potum
verò,
plures
à
veneficiis
solvisse,
memini.
Ne¬
mo
autem,
qui
appenso
illo
simplici,
non
praecaverit,
ne
Iniecta
intromittantur:
vel
ab
importunis
ligationibus
confestim
non
solvatur.
Barth.
Karichter,
Maximil.
(8)
2.
Ar¬
chiatrus,
inter
medentes
primus,
(quod
sciam)
Germanicum
tractatulum,
proxi¬
mum
miseratus,
hero
suo
dicavit.
In
quo
paucis
herbis,
quos
libet
&
quomodolibet
incantatos
sanat.
Antesignanum
suum
Daurant
(Phu
est
Dioscoridis)
floribus
purpureis
(ultima
Valerianae
species,
in
ultima
editione
Matthioli
est)
omnibus
praetulit.
Magnifacio
quoque
verbenam
flore
purpureo,
Hypericonem
herbosio¬
rem
flore
minuto,
Abrotanum,
Adian¬
tùm,
Rutam,
&c.
Itemque
Corallum
ru¬
brum,
ejusque
eductam
tincturam,
mul¬
tum
solaminis
attulisse,
sum
expertus.
(9)
Vtendum
est
herbis
crudis,
concisis,
non
autem
coctis.
Quoniam
potestas
illarum
integra,
consistit
in
integritate
Concreti.
Contusione
ideo
perit
vis
Idealis
herba¬
rum.
Decerpuntur
autem
herbae,
&
radi¬
ces
effodiuntur,
statione,
qua
magis
vege¬
te,
ideoque
etiam
mox
oriente
Sole.
Pro¬
pelluntur
nempe
Iniecta
foras,
non
secus
atque
anguis
ab
igne.
Theologi
verò,
so¬
lent
Iniecta,
quae
reiiciuntur,
igni
absu¬
mere,
in
vituperium
cacodaemonis.
(10)
Rectè
quidem
sic
illa
pereunt:
non
sic
tamen
impediuntur
illorum
recidivae.
Rectius
ergo,
expulsa
Iniecta,
involvuntur
simpli¬
cibus,
quibus
vis
expulsiva
inest,
&
asser¬
vantur.
Pari
eum
ratione,
qua
sympathe¬
tica,
absens
vulnus
sanant,
haec
simplicia
dotalia,
arcent
Iniecta,
detinent,
cohi¬
bentque
ne
iniiciantur,
vanamque
Magi¬
operam
deludunt.
Infirmitas
ergo
entis
iniaculantis,
merito
suspecta
est,
quae
In¬
picienda
non
potest
intromittere,
quia
ad¬
est,
&
praeest
herba
quaedam
impediens.
Vis
ergo
quae
Iniecta
intro
defert,
non
est
Principis
hujus
mundi,
&
potentissi¬
mi
spiritus:
sed
entis
cujusdam
Idealis,
&
infirmioris,
quod
tam
facilè
praepedit
omnem
introitum
deinceps.
DE
CONCEPTIS.
1.
SPlen
primorum
conceptuum
sedes.
2.
Ideae
tam
Imaginationis,
quàm
Archeales,
è
fonte
Splene
manant.
3.
Ideo
&
hypochondriam
olent.
4.
Pestis
semper
circa
stomachum
incipit.
5.
De
conceptis
ani¬
mantatis.
6.
Ideae
ex
utero.
7.
Dementiae.
8.
Irre¬
ligio
demens.
9.
Realitas
conceptorum
ex
parte
ma¬
teriae
&
efficientis.
10.
Praesumtio
omnes
ferè
occae¬
cat
mortales.
11.
Occulta
insania.
12.
Concepta
morbosa.
13.
Vterini
morbi.
14.
Phantastica
ute¬
rina.
15.
Instructio
monarchiae
cujusque.
16.
Du¬
plex
regimen
in
muliere.
17.
Vterus
non
malè
va¬
lei,
nisi
à
conceptis.
18.
Miser
sexus
muliebris.
19.
Differuut
morbi
uterini
à
suis
productis.
20.
Sana¬
tio
suroris
ultimi.
21.
Conceptorum
Idea
duplex.
22.
Ortus
&
progressus
delirii
febrilis.
23.
Progressus
Idearum
in
maturitates
suas.
24.
Limen
omnis
lo¬
ni
in
fide.
25.
Passionum
efflorescentia.
INiectis
porro
simile
est
ens
morbosum,
quod
Conce¬
ptorum
dico.
Nam
etsi
hoc
non
extrinsecus
adventet,
nec
aliunde
foveatur,
imò
neque
illi
cooperetur
Satanas:
attamen
quia
sui
radice,
fiendi
modo
&
effectuum
quadam
paritate,
ab
Iniectis
quibusdam,
non
multum
discrepat,
non
inconsultò
retuli
Concepta,
inter
spiritualia.
Re¬
cepta.
Ad
quorum
dilucidationem,
multa
iam