DE
CONCEPTIS.
609
mendari
antiquitus
solet)
alleviat
Con¬
ceptorum
gravitatem,
in
quantum
aufert
aliquid
de
producto
aggravante:
at
certè
non
sanat
eam,
nisi
in
natura
sedente,
ipsaque
sibi
opituletur:
ut
amens,
qui
proprio
ente
deliro,
ex
propriis
sui
excre¬
menti
Ideis,
dementavit.
Verumtamen
quae
ex
repentina
est
nata
perturbatione
fatuitas,
quanquam
saepe
ejusmodi
reme¬
dio
abeat,
satagente
Natura
reliquum
sui
bonitate,
somentatis
scilicet
Liene,
&
Ce¬
rebro,
si
pigrius
ad
convalescentiam
pro¬
cesserint:
sed
quia
Conceptorum
amen¬
tiae
surgunt
ex
Ideis
mentalibus,
hinc
ita
profundè
penetrant,
ut
etiam
semen
pro¬
lificum,
radicaliter
in
spiritu
contami¬
nent,
traducaturque
insania
generantis
in
posteros.
(21)
Concepta
erga
Idea,
in
vitae
sensitivae
imaginatione,
est
duplex.
Quae¬
dam
enim
è
morbosis
seminibus
rerum
proficiscitur.
Cernimus
namque
vitulum
dementare,
canem
rabie
mori:
Lupum
si¬
militer
quotannis
rabidum,
incredibili
je¬
junio
restitui.
Quod
Paracelsus
tardo
O¬
rionis
astro
ridiculè
adscribit.
Profici¬
scitur
inquam
occasionaliter
introducta
potentia
seminis
exotici,
in
nos,
donec
Archeus
noster
inde
mutuet
Ideas
furo¬
ris,
quas
sibi
ipse
suscitat,
&
ipsus
induit.
Sunt
quidem
in
quibusdam
simplicibus,
naturaliter
Ideae
infatuantes;
non
qui¬
dem
quod
Cerebri
temperiem
destruant.
Quippe
quod
absque
temperie
clarè
intel¬
ligit:
suntque
ejusmodi
temperamenta,
mera
somnia:
sed
quod
suum
characte¬
rem
Idealem
conferant,
&
in
spiritum,
phantasiae
organum,
occasionaliter
impri¬
mant,
&
conformes
suis
Ideis
suscitent.
Sic
nempe
Tarantulae,
vel
canis
virus,
de¬
terminatas,
suasque
tantum,
atque
pro¬
prias
fatuitates
propagant.
Sicque
incu¬
rii,
assumtis
quibusdam,
dementant,
jux¬
ta
illorum
innatas
Ideas.
Altera
ergo
Conceptorum
amentia,
ex
intus
genitis
consurgit.
Sic
inprimis
deliria
in
febri
non
ex
assumtis:
sed
ex
degeneratis
intus
Ideis
sunt
excrementalibus.
Estque
intus
conceptarum
Idearum
bipartita
adhuc
varietas.
Vna
quidem
amentia,
ex
Ideis
insanis
prognata,
per
devium
Imaginati¬
vae
abusum:
se
sigillat
in
Archeo,
adeo¬
que
ex
symbolo
altius
penetrat,
&
in
vi¬
tam
se
distendit
continuò,
vel
repetitim:
Altera
verò
nascitur
in
excrementis
fe¬
brilibus,
&
hostilibus,
quatenus
in
iisdem
aliquid
simile
occurtit,
quod
in
praefatis
simplicibus
novimus
naturaliter
inhabi¬
tare.
Ac
proinde
hujusmodi
amentiae,
quia
in
ente
corporali,
exotico,
&
odioso
hospitantur,
non
tam
profundè
in
Ar¬
cheum
innatum
imaginativae
penetrant.
(22)
Primò
namque,
sordes
febriles
pariunt
insomnietates,
dein
somnia
interrupta
vi¬
giliis,
ac
tandem
magis
continua,
quorum
labor
atque
taedium
suas
pariunt
Ideas
in
excrementis,
undè
deliria
videntur
somnia,
vigilantibus
obversantia.
Etenim
si
ex
simplicibus,
vel
excrementis,
analo¬
ga
similitudine
ludentibus,
furores
deli¬
ri
in
febribus
nascerentur:
Certè
primo
accessu
deliria
nobis
exorirentur,
nec
die¬
rum
exspectarent
cumulum.
Nisi
Ideae
taedii,
&
laboris
somniorum,
manifesto
delirium
progignerent.
(23)
Quid
si
Ideae
somniales,
Iudicii
tendines
praescindant,
quid
non
patraverint
Ideae
apprehensio¬
num?
affectionum:
passionum?
atque
ęstima
tionum?
maximè
quoties
in
fastigium
de¬
latae,
Archeum
defoedant?
violenter
cor¬
rumpendo,
vel
fermentaliter
conspurcan¬
do?
Tres
enim
priores,
vix
sponte
com¬
moventur:
sed
praevia
passione
aliqua,
agitantur
&
commoventur.
Etenim
per¬
suasio
abusiva,
&
credulitas,
sive
aestima¬
tio
falsi,
primò
hominem
seducunt,
in
praesumtionem
despectivam
aliorum,
si¬
ve
in
indignationem
Philautiae,
Irae,
odii,
vel
excandescentiae
in
proximum.
Vndè
nimirum
quoque
religio
apistica,
super¬
stitio,
scrupulositas,
impoenitens
arrogan¬
tia,
&
temulenta
desperatio,
cum
incuria.
Etenim
ut
fides
est
janua
ad
humilita¬
tem,
quae
est
veritas
intellectus:
Ita
cre¬
dula
falsi
aestimatio,
est
praesumtionis
&
Iiii
arro¬