THESIS.
649
licentiam
pro
affirmativo
&
concessione
pariter,
sicut
&
paternam
admonitionem
cautelae
pro
negativo
continebat.
Non
se¬
cus
ac
si
rusticus
viae
gnarus
viatori
dixe¬
rit;
Si
isthac
iveris,
peribis
&
morte
mo¬
rieris.
Sic
monitio
Creatoris
(ne
come¬
das;
&
quacunque
die
comederis,
morte
morieris)
non
legem,
sed
suasum
&
opta¬
tum
dicunt.
Transgressio
autem,
spretae
que
monitionis
actus
peccatum
quidem
continet,
sed
non
inobedientiae:
tantum¬
que
inobedientia
à
spreta
monitione
di¬
stat,
quantum
lex
à
monitu
ipso.
Prohi¬
bitio
ergò
("ne
comedas")
admonitionem
sonat;
ne
videlicet
mortem
sibi
comede¬
ret
&
posteris
reatu
inextinguibili,
eo
quod
in
pomo,
non
autem
in
contraven¬
tione
manducationis
mors
sita
esset:
Es¬
setque
ideò
mors
ista
ex
pomi
esu
natura¬
lis,
admonita,
non
autem
comminata
ex
lege
maledictio.
Minae
enim
mortis,
quae
Adamo
erat
incognita,
eundem
terrere
non
poterant:
adeóque
irritae
fuissent
comminationes,
non
autem
admonitio.
Etenim
Adam
nondum
cadaver
viderat,
&
qui
antequam
videret
animantia,
igno¬
rabat
eorum
nomina:
multò
minus
scire
poterat,
quid
mors
esset:
ac
longè
mini¬
mè
Eva
sciret,
quid
esset
mori
in
Paradi¬
so.
Itaque
apud
Protoplastos
mors
ad¬
huc
erat
nonens
&
ignotum;
nonentis
autem
&
ignoti
nullus
respondet
conce¬
ptus,
&
nulla
penitùs
est
formido.
Idcirco
nec
Deus
in
minas
terroris
aut
legis
poe¬
nas
praedixit
mortem:
sed
ex
mera
sui
bo¬
nitate.
Vt,
dum
comedissent
de
pomo
dis¬
suaso,
scirent,
quod
DEUS
non
fecisset
mortem:
sed
ipsimet
sibi.
(8)
Nec
his
obstat
textus
cap.
3.
"Quia
comedisti
de
ligno,
ex
quo
praeceperam,
ne
comederes,
&c".
(9)
Verba
enim
bonitatem
praecedentis
moniti
apertè
de¬
nunciant,
non
autem
legem.
Nam
idem
verbum
("praeceperam")
quod
ante
c.
2.
("prae¬
cepitque
ei
dicens")
monitionem
duntaxat
&
non
legem
significat.
Alioqui
sub
aequali
peccato
originis
edere
obligati
fuissent
ex
omni
ligno
Paradisi:
quod
nemo
sanae
mentis
unquam
astruet.
(10)
Peccatum
enim
grande
fuit
in
suspicione
doli,
falsitatis
&
fallaciae
DEI,
quodque
plus
crederent
serpenti,
quàm
Deo,
quodque
spreverint
paternam
&
benevolam
monitionem.
At
non
erat
inobedientia,
quia
non
erat
lata
lex.
Erat
quidem
actus
contra
gratitudi¬
nem,
amorem
erga
Deum,
debitamque
&
rationalem
obligationem.
Non
ergò
ma¬
ledixit
ipsis
DEUS,
quoniam
sibi
poenas
morborum,
mortis
&
aerùmnarum
in
sup¬
plicium
comedendo
contraxerant.
Non
autem
post
lapsum
loquitur
DEUS
de
morbis:
quia
sat
erat
semel
mortem
prae¬
dixisse
futuram,
dum
admoneret,
ne
com¬
ederent.
(11)
Denique
callidus
serpens
non
adorsus
est
mulierem
tanquam
fragilio¬
rem;
sed
quia
admonitio
ex
ore
Dei
data
fuerat
Adamo,
mulieri
tantùm
significata¬
ex
viri
relatu.
Ideóque
primo
DEUS
ab
Adamo
computum
exigit.
(12)
Inprimis
ma¬
ledictionem
viri
non
continet,
"quod
terra
esset
maledicta
in
opere
suo,
&
pareret
ziza¬
nia,
quodque
in
sudore
sui
vultus
panem
totâ
vita
ederet":
Sed
reminiscentiam
continent
praegressae
ante
lapsum
monitionis
amo¬
rosae.
(13)
Denique
nec
maledictionem
sonant,
quod
"mulier
deinceps
marito"
obediret,
sub¬
essetque,
quanquam
in
eo
elucescat
in¬
tentio
Creatoris,
quod
mulierem
scilicet
destinaverat,
ut
caput
esset,
apex
&
ulti¬
ma
creatura,
supra
virum:
nunc
autem
ob¬
geminum
peccatum
subesse
deberet
ma¬
rito.
Id
enim
potiùs
commeritam
poe¬
nam,
quàm
maledictum
significat:
Prout
non
maledicitur
superiori,
qui
ob
com¬
missum
errorem
deponitur.
(14)
Ast
ubi
dici¬
tur:
"In
dolore
paries
filios
tuos";
textus
ex¬
pressè
mysterium
paradoxae
theseos
con¬
firmat.
Nam
exin
apertè
constat,
1.
quod
Eva
non
esset
creata,
nec
destinata,
ut
pe¬
perisset
in
dolore.
Quapropter
hoc
nun¬
cium
non
dicitur
illi
in
maledictionem:
sed
ipsi
ob
oculos
ponitur,
quantum
cala¬
mitatis
sibi
causata
fuisset,
quod
concipe¬
ret
deinceps
&
pareret
more
brutorum
Oooo
in