855
657
DEMONSTRATUR THESIS.
torem haberet in intenta suae imaginis
incarnatione. Alioqui si hanc sanctam &
impollutam humani generis productio¬
nem (propter quam Vniversum condi¬
disse est visus) contingentem in obum¬
bratione S. Spiritus, vir anteverteret &
praeveniendo everteret, etiam dein omnis
hominum sic producendorum generatio
brutali modo eveniret, quicquidque ex
illa nasceretur, esset aeternae gloriae natu¬
raliter incapax. Rationi nempè est con¬
sentaneum, quod Mens immortalis ante
esum pomum nunquam fecisset prolem
immortalem duratione, eò quod nihil
queat de se vel ex se producere infinitum
duratione, nisi Deus solus, quem proinde
adhuc hodiè in Adamica generatione,
Ecclesia fatetur esse animae immortalis u¬
nicum creatorem. (7) Alioqui si mens, infi¬
nitae deinceps durationis posset extra se
producere infinitum aliquid & immorta¬
le, quodque ideò esset substantia; iam ne¬
cessariò defineret esse creatura, essetque
creator. (8) Ergo mens nunquam potuit aut
poterit producere substantiam immorta¬
lem, & per consequens pugnat cum Divi¬
nitate, quod Mens, quae ante esum pomi¬
immediatè totum corporis regimen in se
susceperat, de se generâsset imaginem
Dei infiniti; generassetque substantiam
duratione infinitam: quapropter est dis¬
par penitùs ratio, qua lumina mortalia
vitae sive animae mortales prosiliunt, &
qua substantia immortalis creatur. (9) Adeò
naturae toti est impossibile, quod mens
generaret substantiam sibi similem: cum
producere substantiam spiritualem, im¬
mortalem soli reservetur Deo, etiam o¬
mnium omnino consensu. Siquidem ejus.
modi productio praesupponit creationem
ex nihilo. Alioqui si mens intendisset
ante lapsum producere ex nihilo substan¬
tiam sibi similem, cum id sibi sit penitùs
impossibile, seipsam debuisset partiri, at¬
que in in partes separare. (10) Denique nec
unquam fuisset mentis intentio generare
animam caducam seu sensitivam, quippe
quae est praeter & contra destinatum suae
vitae regimen. (11) Quare ex sufficienti enu¬
meratione concludo, quod ante esum po¬
mi nec immortalem mens animam gene¬
rare potuerit, nec mortalem generare in¬
tenderit, ne quidem dispositionem ullam
seminalem aut substantiam seminis: Id¬
eóque nec proinde ulla per virum facta
fuisset generatio, nec ullam ad generan¬
dum in se sensisset proclivitatem. Atque
hactenus necessario in pomi esu latuit
causa mortis naturalis per carnalem gene¬
rationem explicata: In qua generatione
est seminalis dispositio cooperans ad ani¬
mae mortalis impetrationem: Eaque Crea¬
toris intentionem circa propagationem
suae imaginis praevertit & pervertit. Sic
nimirum anima mortalis per brutalem
concupiscentiam carnis sibi semen dispo¬
sitivum produxit ad animam brutorum
more perituram: quae scilicet brutalem
quoque conditionem mortalitatis secum
introduxit. Nam mors brutis indubiè à
creatione fuit connaturalis, quae scilicet
animas duntaxat habent mortales. (12) Atqui
licet per regulam suppositi falsi confirma¬
re, quod ex fide tenemur credere, nimi¬
rum Mentem à Deo immediatè creari:
non autem à parentum anima velut lu¬
men de lumine sumtum accendi. Nam si
anima generati fiat ab anima generantis,
erit hoc vel à patris anima, vel à matris
anima, vel ab utraque; Sed nullum horum
est verum: Ergò nullatenus anima gene¬
rati fit aut deducitur à spiritu parentum.
Probatur quoad primum: Siquidem cum
de progressu naturae sit sermo, qui proin¬
de ordinarius esse debet, ideóque & in
brutis id constanter contingeret: atqui
hoc non contingit: Ergò non à progres¬
su naturae. Probatur Subsumtum per foe¬
tum ex patre glire & cuniculo matre, qui
scilicet, exceptâ cauda glirinâ, totus est
cuniculus, tàm intus, quàm extrà, etiam in
pelle & pilis. Sed si à patre vis ulla animae
manaret, in se vim necessariò haberet pa¬
ternam & non maternam. Sed dato ex¬
emplo
Pppp