855
DEMONSTRATUR THESIS. 658
emplo patet contrarium: ergò non à pa¬
tre; Nec tamen proinde animae prolium
mendicantur ab anima materna. Nam
alioquin à quo procedit anima, ab eodem
saltem & ad minimum procederet quo¬
que vis formativa: Et per consequens,
nedum semper fierent proles sexus ma¬
terni, ac matri perpetuò similes; sed etiam
nunquam fieret mola, ubi effoeta vis se¬
minis maris defluit. Et neque praegnantis
imaginatio transmutaret foetum iam in
utero matris formatum, in monstruosam,
alienam, imò & brutalem figuram: quia
semen iam habens animam mutuatam à
parente, non esset ampliùs obnoxium
stultae imaginationi maternae, praesertim
dum iam foetus proprio orbe ac culina
suâ alitur. Idem argumentum quoque va¬
let supponendo, quod anima gigneretur
ab utriusque parentis anima: nam quic¬
quid negatur disjunctivè, rectè negari po¬
test copulativè. Quorsum etiam spectat
haec conclusio; nimirum quòd eo posito,
iam semen actualiter esset animatum ab
initio sui: Itemque quòd ex duabus ani¬
mabus quoddam compositum atque mi¬
xtum lumen animatum atque spirituale
fieret; quod repugnat simplicitati forma¬
li propter concretam dualitatem. Itaque
univoca animae homogeneitas adversa¬
tur dualitati & heterogeneali compositio¬
ni animarum. Vnde concludo, ne quidem
in brutis desumi à parentibus, tantoque
minùs in homine. Quapropter animae o¬
mnes immediatè creantur ab ipsamet vitâ
& Patre luminum, qui suum Creatoris
honorem nulli tribuet creaturae: quare
hinc obvium est, quod homo nequeat pro¬
ducere mentem immortalem, nec simu¬
lacrum Divinum. Adeóque & hinc patet,
quòd prima Creatoris intentio non esset,
quòd vir ulla ratione sese immiscuisset in
generando: Sed quòd omnem foetum so¬
la manus Creatoris perfecisset, quae sola
creat omnes animas, potissimùm autem
atque singulariter aeternam illam dein¬
ceps, quam in sui imaginem destinatione
essentiali direxerat. (13) Denique naturaliter
necessum est, quòd vera imago fieri nun¬
quam queat, nisi à sculptore proprio: nul¬
lus est autem sculptor proprius, qui non
perfectè cognoverit illum, cujus iconem
sculpere intendit. Sed homo creatus est
ad imaginem & similitudinem Dei; ne¬
quit tamen Deum cognoscere, ut nec ejus
ullam similitudinem mente aut verbo ex¬
primere, quàm ignorantiam quisque fate¬
ri debet: Ergò nequit esse sculptor pro¬
prius imaginis Divinae; ac ideo quamcun¬
que ejus imaginem fabricaretur, esset pla¬
nè monstruosa & durationis finitae. Et
per consequens in Creatoris intentione
homo non fuit conditus, ut generaret ho¬
minem. In natura quidem omnis spiritus
generantis seminis comprehendit (quia
continet) ideam rei generandae: homo au¬
tem, cùm sit Dei immediata ac vera ima¬
go, non potest ullo modò in suum semen
transfundere Divinam imaginem, quam
in se & extra se planè ignorat. (14) Sed cùm in
natura simile generet sui simile, potest ho¬
mo in semen suum imprimere imaginem
corporis humani, facti etiam ad imaginem
Dei. Potest itaque homo generans impri¬
mere in semen sigillum sive umbram sui ¬
non autem imaginem Dei, substantiam¬
que mentis immortalis: quinimo demon¬
stravi alibi, quod caeterae animae universae
sint tantum lumina formalia, non autem
substantiae. (15) Idcirco si mens deberet aut
posset imaginem Dei producere, iam vel
mens cessaret esse imago ipsamet Dei, vel
Deus non esset Creator mentis. Quamob¬
rem essentia pura imaginis Dei in conce¬
ptu creandi vel generandi requirebat o¬
minifariam ipsum Deum, immediatum sui
Creatorem & Patrem unicum, qui in coe¬
lis est, & praeter quem nulla est paternitas
in coelis. Alioqui paternitas carnalis est
in homine & brutis, ideóque textus ait:
"Honora patrem". Et alius: "quòd nulla sit pater¬
nitas, nisi in patre coelesti". Ergo designatur,
quod pro homine non sit paternitas men¬
tis, nisi in solo Deo: ejusque proinde pri¬
mor¬