DEMONSTRATUR
THESIS.
658
emplo
patet
contrarium:
ergò
non
à
pa¬
tre;
Nec
tamen
proinde
animae
prolium
mendicantur
ab
anima
materna.
Nam
alioquin
à
quo
procedit
anima,
ab
eodem
saltem
&
ad
minimum
procederet
quo¬
que
vis
formativa:
Et
per
consequens,
nedum
semper
fierent
proles
sexus
ma¬
terni,
ac
matri
perpetuò
similes;
sed
etiam
nunquam
fieret
mola,
ubi
effoeta
vis
se¬
minis
maris
defluit.
Et
neque
praegnantis
imaginatio
transmutaret
foetum
iam
in
utero
matris
formatum,
in
monstruosam,
alienam,
imò
&
brutalem
figuram:
quia
semen
iam
habens
animam
mutuatam
à
parente,
non
esset
ampliùs
obnoxium
stultae
imaginationi
maternae,
praesertim
dum
iam
foetus
proprio
orbe
ac
culina
suâ
alitur.
Idem
argumentum
quoque
va¬
let
supponendo,
quod
anima
gigneretur
ab
utriusque
parentis
anima:
nam
quic¬
quid
negatur
disjunctivè,
rectè
negari
po¬
test
copulativè.
Quorsum
etiam
spectat
haec
conclusio;
nimirum
quòd
eo
posito,
iam
semen
actualiter
esset
animatum
ab
initio
sui:
Itemque
quòd
ex
duabus
ani¬
mabus
quoddam
compositum
atque
mi¬
xtum
lumen
animatum
atque
spirituale
fieret;
quod
repugnat
simplicitati
forma¬
li
propter
concretam
dualitatem.
Itaque
univoca
animae
homogeneitas
adversa¬
tur
dualitati
&
heterogeneali
compositio¬
ni
animarum.
Vnde
concludo,
ne
quidem
in
brutis
desumi
à
parentibus,
tantoque
minùs
in
homine.
Quapropter
animae
o¬
mnes
immediatè
creantur
ab
ipsamet
vitâ
&
Patre
luminum,
qui
suum
Creatoris
honorem
nulli
tribuet
creaturae:
quare
hinc
obvium
est,
quod
homo
nequeat
pro¬
ducere
mentem
immortalem,
nec
simu¬
lacrum
Divinum.
Adeóque
&
hinc
patet,
quòd
prima
Creatoris
intentio
non
esset,
quòd
vir
ulla
ratione
sese
immiscuisset
in
generando:
Sed
quòd
omnem
foetum
so¬
la
manus
Creatoris
perfecisset,
quae
sola
creat
omnes
animas,
potissimùm
autem
atque
singulariter
aeternam
illam
dein¬
ceps,
quam
in
sui
imaginem
destinatione
essentiali
direxerat.
(13)
Denique
naturaliter
necessum
est,
quòd
vera
imago
fieri
nun¬
quam
queat,
nisi
à
sculptore
proprio:
nul¬
lus
est
autem
sculptor
proprius,
qui
non
perfectè
cognoverit
illum,
cujus
iconem
sculpere
intendit.
Sed
homo
creatus
est
ad
imaginem
&
similitudinem
Dei;
ne¬
quit
tamen
Deum
cognoscere,
ut
nec
ejus
ullam
similitudinem
mente
aut
verbo
ex¬
primere,
quàm
ignorantiam
quisque
fate¬
ri
debet:
Ergò
nequit
esse
sculptor
pro¬
prius
imaginis
Divinae;
ac
ideo
quamcun¬
que
ejus
imaginem
fabricaretur,
esset
pla¬
nè
monstruosa
&
durationis
finitae.
Et
per
consequens
in
Creatoris
intentione
homo
non
fuit
conditus,
ut
generaret
ho¬
minem.
In
natura
quidem
omnis
spiritus
generantis
seminis
comprehendit
(quia
continet)
ideam
rei
generandae:
homo
au¬
tem,
cùm
sit
Dei
immediata
ac
vera
ima¬
go,
non
potest
ullo
modò
in
suum
semen
transfundere
Divinam
imaginem,
quam
in
se
&
extra
se
planè
ignorat.
(14)
Sed
cùm
in
natura
simile
generet
sui
simile,
potest
ho¬
mo
in
semen
suum
imprimere
imaginem
corporis
humani,
facti
etiam
ad
imaginem
Dei.
Potest
itaque
homo
generans
impri¬
mere
in
semen
sigillum
sive
umbram
sui
¬
non
autem
imaginem
Dei,
substantiam¬
que
mentis
immortalis:
quinimo
demon¬
stravi
alibi,
quod
caeterae
animae
universae
sint
tantum
lumina
formalia,
non
autem
substantiae.
(15)
Idcirco
si
mens
deberet
aut
posset
imaginem
Dei
producere,
iam
vel
mens
cessaret
esse
imago
ipsamet
Dei,
vel
Deus
non
esset
Creator
mentis.
Quamob¬
rem
essentia
pura
imaginis
Dei
in
conce¬
ptu
creandi
vel
generandi
requirebat
o¬
minifariam
ipsum
Deum,
immediatum
sui
Creatorem
&
Patrem
unicum,
qui
in
coe¬
lis
est,
&
praeter
quem
nulla
est
paternitas
in
coelis.
Alioqui
paternitas
carnalis
est
in
homine
&
brutis,
ideóque
textus
ait:
"Honora
patrem".
Et
alius:
"quòd
nulla
sit
pater¬
nitas,
nisi
in
patre
coelesti".
Ergo
designatur,
quod
pro
homine
non
sit
paternitas
men¬
tis,
nisi
in
solo
Deo:
ejusque
proinde
pri¬
mor¬