855
THESIS 673
ter omnem ignominiam constanter, licet
vituperosè, inservientes adhaeserunt Chri¬
sto, derelicto à Discipulis, tot miraculo,
rum testibus; idque primo adversitatis fla¬
tu. Gavisae enim mulierculae opprobriis,
modò Christum crucem bajulantem se¬
querentur. Magdalena prima quoque
Euangelium resurrectionis, non credenti¬
bus, suis concionata est, dubitantesque in
fide confirmavit, meruitque esse prima
adspectrix Christi à morte, quia maximae
devotionis fervore eundem quaereret.
Deus, inquam, hunc sexum plurimis mor¬
bis, adversitatibus ac subiectionibus cu¬
mulavit, ut filio suo esset eatenus similior
ac vicinior. Mundus autem spernit mu¬
lieres, & mares praesupponit: sed in pluri
mis iudicia DEI opposita sunt judiciis
mundi; adeò ut & mundus spernat pau¬
peres, quorum se patrem, non autem di¬
vitum, vocat Christus. (62) Tum denique
Christus se vocat passim Filium hominis.
cùm autem virum patrem non habuerit,
ergò mulierem Virginem per Antono¬
masian vocat hominem absoluto dignita¬
tis nomine, & sexui muliebri condigno,
quasi ob id nomen (Homo) à peccato
deinceps debeat esset analogon, stetque
pro muliere in famosiore significato. Os¬
tendens saltem in hoc, Matrem Virgi¬
nem fuisse à peccato Adami, unicum ho¬
minem, qualem sibi Divinitas in universi
creatione desponsaverat, ad replenda loca
à Cacodaemone deserta. Quodque Eva
desiit esse per castitatis infractionem, id
Maria, virgo gloriosissima, fuit nimirum
salvandorum mater unica, in regeneratio¬
ne puritatis. Nec enim sexus illius pane
gyrum suscepi. Sat modò ostendisse, quòd
Deus dilexerit sexum muliebrem ob ca¬
stitatis amorem. (63) Nam "virgo quae Dei sui
sunt cogitat. Viduas quoque, quae verè viduae
sunt, honorandas praecepit Apostolus". (64) Et anti¬
qua lege censebantur impuri, quotquot
(etiam conjugaliter) cognovissent suas
uxores, si non seriò abluti; erant & templo
arcendi, nisi debitè priùs eloti. (65) Morte quo
que lapsus ruit subitanea, quod impurus
ejusmodi (quanquam bono zelo) ma¬
num vacillanti currui apponeret, quo Ar¬
ca foederis (Deiparae Virginis imago)
vehebatur. Vtrobique scilicet sibi confor¬
mis veritas detestatur attestaturque foe¬
ditatem impurae generationis Adamicae:
Etenim impuritas, quae à menstrui ac se¬
minis quocunque profluvio naturali, so¬
loque attactu contagium conceperat, cen¬
setur aequa illi, quae à contactu cadave¬
rum serperet, ac pianda eodem ritu. Vt
textus conformiter denotaret mortem à
carnis concupiscentia in fructu pomi lati¬
tante inchoâsse; (66) Idcircò unica quoque
tantae impuritatis ab attactu contractae
medela in ablutione consistebat, cuius
imagine fides spesque, quae in Baptismo
affulsere, roborantur. à fratricidio enim
ut Adam cognoverat, quem generaverat
in concupiscentia carnis, mortalium pri¬
mogenitum, insontem fratrem atque ju¬
stum occidisse, praevidensque inde ventu¬
ros mortalium errores nefandos, in se
tum quoque proprias persentiens aeru¬
mnas; sciens certo ex concupiscentia car¬
nis hausta à pomo sibi advenisse has o¬
mnes calamitates, in posteros inevitabili¬
ter defluas: consultum sibi putavit, dein¬
ceps prorsus ab uxore abstinere, quam
violaverat, luxitque ideò in castitate ac
moerore centum annos solidos. Sperans
stultè proprio abstinentiae illius merito,
tanquam concupiscentiae carnis opposito
in pristinam se denuò rediturum purita¬
tis majestatem. Sed peractâ seculi unius
poenitentiâ, probabiliter ipsi revelatum
fuit Incarnationis Dominicae mysterium.
Nec hominem unquam sperare posse ad
pristinae puritatis fulgorem vi propriâ re¬
trocedere, multóque minùs ab interitu
suos ipsum posse posteros restaurare. Id¬
cóque beneplacitum esse matrimonium,
moxque à lapsu divinitùs sibi indultum,
quia nempe statuerat suae justitiae sic satis¬
facere sub temporum plenitudine. Quod
genus humanum ad nominis sui gloriam
& Sa¬
Rrrr