THESIS
675
mulieris
privilegium,
ac
benedictionis
praerogativa
mysteriosa
super
terram.
Quod
nempè
mulier
(non
autem
vir,
etsi
in
caput
mulieris
esset
iam
constitutus)
caput
serpentis
aliquando
contereret.
Adeóque
non
est
possibile,
quod
parere
in
dolore
esset
maledictio,
siquidem
eo¬
dem
ore
Domini
statim
pronunciatur
Mulieris
benedictio
&
victoria
super
in¬
fernum.
Quinimò
subesse
viro
non
exse¬
crationis
loco
fuit
mulieri
injunctum.
Sed
humilitatem
in
nova
lege
electam,
aliamque
vivendi
methodum
à
Filio
ho¬
minis
de
novo
statutam
in
mente
Divina
denotabat.
Humiliavit
nempe
seipsum
Filius
hominis
usque
in
mortem.
Igno¬
minios
â
quoque
morte
extingui,
exal¬
tari
vocavit.
Ergò
dum
mulierem
de¬
primit
sub
viri
potestatem,
eandem
co¬
ram
se
exaltavit
Dominus,
sibique
simi¬
liorem
effecit.
Alioqui
quod
serpens
in
posterum
per
terram
reperet,
id
non
ex
maledicto,
sed
ipsi
à
condito
reptili
fuisse
proprium,
nomen
serpentis
arguit;
idque
Adamo
sat
constabat.
Etenim
in
hoc
non
tàm
serpenti,
quàm
Cacodae¬
moni
cessit
maledictio,
quod
in
vilissi¬
mo
reptili
se
occultâsset
mendax
impo¬
stor;
Cujus
caput
proinde,
&
non
ali¬
cujus
reptilis,
conculcavit
mulier.
(71)
Quod
autem
bruta
quaevis,
olim
pro
impuris
censa,
culinis
etiam
atque
humano
usui
interdicta
sint,
quae
diutino
coitu
ge¬
nerant
(inter
quae
non
postremo
loco
sunt
reptilia)
&c.
Thesis
nostra
conti¬
net
&
vicissim
confirmat
mysterium:
Scilicet
quod
nostrae
naturae
impuritas
à
concupiscentia
carnis
ortum
ducat,
ideo¬
que
in
bestiis
congressus
DEO
videtur
notatus,
distinctus
&
impuritate
conta¬
minatus.
(72)
Demùum
etiam
in
lege
men¬
strua,
mulier,
eamque
tangens
quidli¬
bet
impuritatem
adferre
censebantur.
Quod
alioqui
iam
in
causam
secundam
&
naturalem
versum
deberet
esse
planè
insons;
nisi
menstruum
naturali
cursu
derivaret
ex
iisdem
causis,
unde
mors
nobis
advenit.
Adeóque
&
hac
de
cau¬
sa,
horridum
DEO,
censebatur
in
lege¬
planè
impurum.
(73)
Quod
autem
sola
mu¬
lier
prae
brutis
patiatur
menstrua,
nul¬
lam
sanè
generis
nostri
praerogativam,
sed
omnimodum
potiùs
defectum
at¬
testatur;
Nimirum
in
poenam
cassae
pu¬
dicitiae
&
in
caussas
secundas
esse
rela¬
tum,
insigni
planè
mysterio
nostrae
the¬
sis.
Nec
his
obstat,
quod
castae
virgi¬
nes
menstruo
pareant,
sitque
monstruo¬
sa,
quae
datâ
opportunitate,
non
est
men¬
struosa;
Quia
generatio
ipsa
Adamica
cogitur
portare
non
minus
importuni¬
tates
naturae
suae,
quàm
ipsam
mortem.
(74)
Imò
cùm
castitas
non
excuset
virginem
à
menstruo,
indicio
est,
menstruum
non
ex
maledicto,
neque
à
poena
peccati
esse,
sed
prosus
ex
causis
naturalibus:
Non
secus
atque
ipsa
mors
à
causis
secundis
incepit
pomo
dissuaso
insertis,
licet
antehac
ignotis,
neque
perpensis.
Men¬
struum
itaque
in
sola
duntaxat
muliere,
non
autem
in
brutis
accusat
praevarica¬
tionem
spretae
monitionis
paternae
con¬
tigisse
in
ipsis
pudendis,
perpetuo
signo
propterea
stigmatizatis,
tanquam
sigillo
sanguineo
immundo.
Quae
sanè
non
lo¬
cum
haberent,
si
congressus
sexualis
in
hominis
propagationem
non
invertisset
intentionem
Creatoris,
magis
quàm
in
brutis.
(75)
Hoc
loco
occurrit
paradoxa
ac
impertinens
consideratio,
velut
per
pa¬
renthesin
interiecta,
quod
Adam
cum
sit
creatus
in
possessione
immortalitatis,
non
intenderit
Deus,
quòd
homo
esset
animal,
nec
nasceretur,
conciperet,
viveretve
ut
animal:
siquidem
creatus
est
in
animam
viventem,
utque
esset
imago
Dei
proxima.
Distabat
igitur
tam
procul
à
natura
ani¬
mali,
quantum
immortale
à
mortali,
atque
Deiformis
creatura
à
bruto;
Quod
sanè
est
amplius,
quàm
toto
praedicamento.
Sum¬
méque
est
admirandum,
&
indignè
feren¬
dum
merito,
quod
Scholae
Christi
haec
credant
&
fateantur:
attamen
hominis
es¬
sentiam
adhuc
modo,
ab
animali
natura,
essen¬
Rrrr
2