DEMONSTRATUR.
676
essentialiter
desumunt:
quoniam,
quan¬
tumvis
homo
mortem
sibi
dein
conscive¬
rit,
ac
naturae
animantum
proinde
vici¬
nior
factus
videatur,
non
stetit
tamen
in
manu
sua
posse
imaginis
Divinae
speciem
invertere.
Prout
nec
Cacodaemon
de
spi¬
ritu
est
factus
animal,
etsi
odio,
vitiisque
brutalibus
propinquior
animanti
evase¬
rit.
Itaque
homo
mansit
in
suae
specie,
qua
creatus
est.
Etenim
quoties
homo
vocatur
animal,
&
talis
serio
putatur,
to¬
tidem
vicibus
falsificatur
textus,
qui
dicit:
"Sed
&
serpens
erat
callidior
cunctis
animanti¬
bus
terrae,
quae
fecerat
Dominus
Deus".
Siqui¬
dem
loquitur
de
calliditate
naturali
illius
reptilis.
Denique
si
vera
est
thesis,
homo
non
fuit
directus
in
seminis
aut
carnis
propagationem,
nec
proinde
in
animam
sensitivam
adspirabat.
Ideóque
genera¬
tionis
Adamicae
anima
sensitiva
non
est
speciei
brutalis;
quia
suscitata
per
semen,
carens
origine,
destinatione
&
determi¬
natione
alicujus
speciei.
Adeóque
ut
ani¬
ma
sensitiva
in
homine
praeter
intentum
Creatoris
&
naturae
surrexit:
ita
nullius
est
speciei
brutalis,
nec
subsistere
potest,
nisi
continuo
sit
alligata
menti,
unde
in
vita
sustentatur.
Quapropter
dum
homo
nullius
sit
speciei
brutalis,
non
potest
esse
animal
ex
parte
Mentis,
multóque
minùs
ex
parte
animae
nullius
speciei.
Praegnans
enim
dum
ob
repentinum
pavorem
mu¬
tat
foetum
humanum
in
brutum
aliquod,
non
quidem
mens
in
animam
brutalem
migrat:
sed
mens
abit,
&
substituitur
ani¬
ma
sensitiva
à
creatore
impetrata.
Cum¬
que
sit
ab
idea
praegnantis
promota
dun¬
taxat
absque
primordiali
destinatione,
ideo
hujusmodi
generata
citissimè
mo¬
riuntur.
Et
proles
Adami
pariter
statim
periissent,
nisi
consensisset
Deus
illi
ma¬
trimonium.
Quapropter
in
nativitate
Cain
dixit
verè:
Possideo
hominem
per
Deum.
Absit
ergo
hominem
inter
ani¬
mantia
locâsse.
Indulgendum
profecto
est
paganis
illud
nescientibus:
At
non
ae¬
què
Christianis
paganicam
doctrinam
ni¬
miùm
adorantibus.
Fatentur
saltem
scho¬
lae
progressum
naturae
ordinarium,
à
non
sentiente
in
animal
sentiens:
sed
vitam
atque
sensum
hominum
immediatè
in¬
fundi
à
manu
Omnipotentis.
Fatentur
denique
conditiones
essendi,
vivendi
&
sentiendi
in
homine
tota
distare
sorte
ab
animali
natura,
eo
quod
sequatur
vim
formae
rationalis
sive
Mentis
immortalis.
At
turpiter
credunt
hominem
tam
pri¬
mae
constitutionis,
quàm
modo
per
Sa¬
cramenta
divinitus
regeneratum
esse
es¬
sentiale
animal.
Vah
pudeat
nescire,
ho¬
minem,
Cacodaemonem,
totamque
simul
naturam
non
posse
essentiam
ab
aeterna¬
Conditoris
praescientia
sibi
datam
ullate¬
nus
mutare,
quin
continuo
is
maneret,
qualis
fuit
creatus:
quanquam
interim
alienas
sibi
proprietates
induerit,
ut
na¬
turales
ex
vitio
sui
arbitrii.
Vt
enim
ab¬
surdo
non
caret,
hominem
glorificatum
inter
animalia
censere,
quia
non
est
abs¬
que
sensu:
sic
esse
sensitivum,
non
dicit
inseparabilem
essentiam
animalis.
Cum¬
que
aliàs
cujus
vis
rei
definitio
sit
ab
ipsa
rei
essentia
(ut
volunt).
homo
verò
iuxta
sui
essentiam
factus
sit
in
plena
possessio¬
ne
immortalitatis
ac
aeternae
deinceps
du¬
rationis
juxta
suam
animam:
non
potue¬
runt
Scholae
hominem
ob
solam
sensiti¬
vam
credere
essentialiter
animal:
prae¬
sertim
dum
ejus
essentiam
crederent
pen¬
dere
ab
aeterna
duratione,
&
incorrupti¬
bili
animâ
sive
formâ.
Quae
absurda
cun¬
cta
in
Scholas
irrepsisse
&
permansisse
a¬
gnosco
propter
ignoratam
nostrae
the¬
seos
veritatem.
(76)
Thesin
hucusque
è
Sacris
stabilivi.
Nunc
idem
iterum
per
Patrum
authoritates.
Quam
materiam
prae
caete¬
ris
intellexisse
visus
est
B.
Augusti¬
nus
inquiens
(14.
de
civit.
Dei
17):
"quomodo
ante
legis
transgressionem
hominem
puduisset,
cum
ipsa
membra
pudorem
non
novissent?"
quasi
diceret,
membra
concitata
ad
concupiscentiam
atque
actus
pu¬
dendos
mox
ab
esu
pomi.
"Patebant
(
lib.
4.
cont.
Iul.
10).
oculi
eorum:
sed
ad
hoc
non
erant
aperti,
ut