HUMIDUM
RADICALE.
720
nio.
Dein
mox
è
calore,
indicium
veri
&
praesentialis
ignis
hauserunt.
Sub
lite
ta¬
men
mansit
quaestio.
Aristotelici
quidem
hunc
ignem
elemento
stellarum
attribu¬
unt,
ac
contra
sublunare
ignis
elementum
specie
distinguunt.
Alii
verò
elemento
ignis
sublunaris
adtribuunt.
Habentque
hinc
inde
sua
rixarum
argumenta.
Inte¬
rim
de
mutis
ac
frigidis
piscibus
tota
ob¬
mutuit
Schola.
Et
quanquam
pisces
non
infeliciùs,
quàm
quadrupedia
vivere,
mo¬
veri,
&
ali
fateretur:
imo
longè
secundio¬
ri
propagine
prolium
ditari,
saniori
vitâ
demum
vivere
sciret,
atque
deficere
ta¬
men
subter
pelagus
(praesertim
glaciale)
ignes,
ac
calores,
ubi
interim
maxima
&
populosissima
esset
respubl.
nihilominus
haustas
à
teneris
annis
igniculi
vitalis
fa¬
villas
deserere
noluit,
etsi
veri
patrocinio
se
delusam
animadverteret.
Quocirca
ad
lura
confugiunt
miserae
Scholae.
Volue¬
runt
itaque
hominem,
aves,
simul
&
qua¬
drupes,
terno
videlicet
numero,
quartum
&
consocium
piscem
involvi
posse,
ac
sub¬
ter
latam
doctrinam
cogi.
Vt
de
pisce,
tan¬
quam
absente,
aequale
ius
statuerent,
in
participatione
calidi
radicalis.
At
quia
anima
ut
serva
sancitis
voluptatibus
ad¬
venit,
&
rationes
etiam
nonenti
ad
lubi¬
tum
subministrat:
subterfugium
com¬
mentae
sunt.
Statuuntque
scilicet
calida
animantia,
actu
calere
igne
palpabili:
pi¬
sces
verò
duntaxat
potentialiter
calere.
Quasi
proinde
pisces
duntaxat
potentiali¬
ter
viverent,
si
causis
datis
non
malè
qua
dret
effectus.
Calorem
inquam
fingunt
Scholae,
actualis
vitae
causam
totalem,
qualitatem
nimirum
aequivocam
substi¬
tuunt,
calori
parem:
sed
anomalam,
ano¬
nymam,
quia
incognitam,
fictam
ac
men¬
titam,
sub
nomine
potentialis
caloris
re¬
ceptibilem.
Subire
namque
in
profundum
aequoris
imaginando,
horruerunt
Scholae.
Quapropter
piscium
speculatione
ut
ste¬
rili,
derelicta
(quod
plausibili
commento
refragaretur)
calentibus
animalibus,
velut
somnio
palantes,
sibi
complacuere,
cum
applicatione
lampadum
&
vitae.
Itane
hu¬
midum
radicale,
non
ampliùs
cum
Ari¬
stotele
spermaticum,
spumosum,
&
muci¬
laginosum
erit;
sed
oleosum
nunc,
pingue,
atque
conflagrabile
in
Scholis
esto?
Sic¬
cine
ergo
pinguis
venter,
qui
multa
axun¬
gia
humido
radicali
fomentum
dederit,
solus
necessariò
longaevus
erit?
Capuc¬
cinus,
nostris
tractibus,
toto
anno
ferè
fri¬
gidus,
saltem
utroque
crure
&
brachio,
quia
minus
humidi
amittet,
diutius
suum
oleum
in
lampade
retinebit
necessariò.
At
saltem
subest
hîc
lurida
quędam
Scho¬
larum
stupiditas,
alibi
à
me
demonstrata.
Nimirum
quòd
actio
caloris
(praesertim
si
viva
flamma
non
fuerit
accensus)
uni¬
versim
omnia
quidem
humida
exsiccet
in
tophum,
&
carbonem:
nequaquam
au¬
tem
consumat
absque
residui
remanen¬
tia,
prout
in
nobis
est
obvium:
usque
adeò
consumtionem
in
nobis
non
à
calore
solo
fieri,
mirum
quod
hactenus
non
animad¬
verterint.
At
saltem
lychnio
(quod
etiam
nondum
Scholae
considerârunt)
opus
es¬
set
in
corde:
ne
alioqui
ficta
humidi,
&
halituosa
pinguedo,
(utpote
quae
in
cordę¬
tota
spiritualis
esset)
instar
aquae
vitae,
parvo
momento,
magnoque
compendio,
simul
tota
conflagraret,
ac
esse
defineret.
Aliàs
namque
sine
lychnio
(à
Scholis
ne¬
glecto)
malè
quadrabit
ficta
vitae
historia,
structis
ex
primigenio
liquore
ignibus,
simul
undequaque
accensis.
Vtut
dixe¬
rint,
Saltem
unico
è
vitae
latice
absurdo,
anxietates
plurimae.
At
fingamus
gratis,
Hoc
Scholarum
otiosum
commentum
sta¬
re
posse.
Vitam
nempe
esse
ignem
ali¬
quem,
depopulantem
radicale
humidum,
quod
pingue
sit,
&
inde
vivat,
solosque
macros,
brevioris
vitae.
Sed
unde
istud
hu¬
midum
in
nobis?
An
non
ex
alimento
materialiter,
&
à
vitali
Archeo
efficienter:
Certè
nunquam
exstinguetur
lampas,
si
caloris
conflagrantis
potestas
(ut
volunt)
sit
conficiendi
olei
è
pane
&
potu,
ninil¬
que
residentiae
remaneat
in
lychnio
à
pin¬
guedine,
quod
lychnium
obstipet
aut
suffo¬