DE
MAGN.
VULNERUM
CURATIONE.
747
tur.
85.
Quomodo
cruor
in
unguento
trahatur
ad
thesau¬
rum
suum.
Cur
aquilae
ad
cadaver
magnetice.
86.
Sen¬
satio
naturalis
&
sensatio
animalis
differunt.
87.
Sa¬
garum
effectus
nefarii.
88.
Potestas
sagae
est
naturalis,
&
qualis
ea
sit.
89.
Vbi
sita
sit
potestas
magica
in
ho¬
mine.
90.
An
homo
caeteris
corporibus
imperet.
91.
Cur
homo
agat
per
nutum.
92.
Quae
sit
facultas
magica.
93.
Potestas
magica
diuersimode
latet
in
homine.
94.
Ho¬
mo
internus
cum
externo
fundamentaliter
unum,
ma¬
terialiter
autem
diversa.
95.
Quid
sit
spiritus
vitalis,
ejus
scientia
&
donum.
96.
In
cadavere
sponte
mortuo
non
est
spiritus
insitus.
97.
Divisio
spirituum
juxta
medicos.
98.
Anima
in
corpore
solo
nutu
agit
magicè.
99.
In
corpore
solo
nutu
somnolento,
extra
verò
nutu
excitato
agit
anima.
Impedit
scientia
pomi
scientiam
magicam.
100.
Initium
cabalae
in
somniis
hauritur
di¬
vinitus.
101.
Defectus
intellectus
in
homine
exteriore.
102.
Quid
faciat
Satan
in
Sagis.
103.
Quae
sint
vera
solius
satanae
opera.
104.
Peccatum
doni
gratiae
abstu¬
lit,
dona
naturae
obscuravit.
105.
Quorsum
exercitia
pia
catholicorum.
106.
Effectus
potissimus
Cabalae.
107.
Duo
subiecta
rerum
quarumlibet.
108.
Homo
tam
spiritu
quàm
corpore
agit.
109.
Quinam
radius
à
Saga
in
brutum.
110.
Quomodo
Saga
prodatur.
111.
Quomodo
alligetur
Saga
in
corde
equi.
112.
Intentio
opus
bonum
deprauat.
113.
Virtus
seminalis
est
magica
naturalis.
114.
Cur
cruor
praesente
homicidi
esstuat.
115.
Cur
pestis
in
obsidionibus
frequens.
116.
Opera
misericordiae
saltem
respectu
pestis
euitandae
exercen¬
da.
117.
Pestes
vindictae
&
exsecrationum
sunt
exse¬
crabiles.
118.
Cur
corpora
à
patibulo
essent
tollenda,
119.
Cur
excrementa
non
causent
pestem.
120.
Cur
sanguis
tauri
sit
deleterius.
121.
Cur
pinguedo
tauri
sit
in
ung.
sympathetico,
ut
fiat
nempe
unguentum
armorum
122.
Cur
Satan
non
concurrat
ad
unguentum.
123.
Ba¬
sis
magiae.
124.
Vnde
vanitates
pro
magia
habeantur.
125.
Magia
bona
in
sacris.
126.
Quae
dicatur
magia
vera.
127.
Causa
idololatriae
sagarum.
128.
Excitato¬
res
magiae.
129.
Satan
excitat
imperfecte.
130.
Vnde
belluae
quoque
magicae.
131.
Regnum
spirituum
litem
alit,
&
amorem.
132.
Cur
microcosmus
homo.
133.
Mens
generat
entitates
reales.
134.
Entitas
ista
inter
corpus
&
spiritum
media.
135.
Descensio
animae
velle
conformatum
patrat.
136.
Causa
fecunditatis
seminum.
137.
Cur
libido
mente
velut
alienet.
138.
Pater
per
spiritum
seminis
generat
extra
se,
in
obiecto
mox
ab¬
sente.
139.
Quis
sit
spiritus
patronus
magnetismi.
140.
Voluntas
mittit
spiritum
ad
obiectum
nisi
volun¬
tas
aliquid
reale
produceret,
daemon
eam
non
agnosceret,
&
nisi
extra
se
dimitteret,
daemon
absens
eo
non
conci¬
taretur.
Vbi
ergo
thesaurus,
eò
tendit
spiritus
hominis
magicus.
141.
Magnetismus
fit
per
sensationem.
142.
Plures
esse
sensationes
in
subiecto
unico.
143.
Ex
phantasia
superiore
ipsi
imperante.
143.
Cur
vitrarii
utantur
magnete.
145.
Mutatur
trahentium
phanta¬
sia.
146.
Inanimata
habent
suam
phantasiam.
147.
Cur
aliqua
esu
amentiam
inducant.
148.
Cur
morsucanis
rabiem
introducat.
149.
Tarantula
ictu
amentiam
fa¬
cit.
150.
Cur
contra
catellum
rabidum
bruta
reliqua
se¬
non
tueantur.
151.
Sympathia
inter
dissta
medio
spi¬
ritus
cuiuidam
mundani
fit,
qui
etiam
solem
titania¬
que
astra
gubernans,
sensu
pollet.
152.
Phantasia
in
e¬
lectiuis
est
varia
ad
lubitum;
in
aliis
verò
est
determi¬
natae
semper
identitatis.
153.
Primus
gradus
potestatis
magicè
habitat
in
sormis
trium
principiorum.
154.
Alter
gradus
est
per
phantasias
formarum
mixti,
quâ
destructâ
nempe
adhuc
manent
principia.
155.
Tertius
gradus
ex
phantasia
animae
oritur.
156.
Quae
brutae
sint
magica,
&
agunt
extra
se
solo
nutu.
157.
Quartus
gradus
magicae
potestatis
est
excitato
intellectu
homi¬
num.
158.
Vox
magiae
analogon
multorum
ad
unum
tertium.
159.
Omnis
magica
vis
excitatione
gaud
t.
160.
Quod
dicatur
subiectum
capax
magnetismi.
161.
Quomodo
differat
magnetismus
ab
aliis
formalibus
pro¬
prietatibus.
162.
Humores
&
sordes
suam
habent
phan¬
tasiam.
163.
Cur
scriptura
sanguine
potius,
quàm
alios
succos
animatum
dicat.
164.
Semen
habet
traducem
pa¬
tris
phantasiam.
Vnde
nobilitas
orta.
165.
Pelles
lupi
&
ouis
phantasiam
inimicam
vitae
prioris
impressione
re¬
tinuerunt.
166.
Phantasia
sanguinis
recenter
allati
in
unguento
quid
efficiat.
Modus
magnetismi
in
unguento.
167.
Differentia
inter
curationem
magneticam,
quae
per
unguentum,
&
illam
quae
per
ovum
putridum
fit.
168.
Notabile
mysterium
humanae
imaginationis
fun¬
damentum
magiae
naturalis.
169.
Intellectus
procrea¬
tam
entitatem
imprimit
in
obiectum
externum,
&
ibi
realiter
perseverat.
170.
Quomodo
parentur
sigilla
es¬
ficacia.
171.
Phantasia
per
clauum
ceu
medium
spiri¬
tum
Sagae
nectit.
172.
Si
Satan
naturaliter
movet
corpus
sine
extremitate,
cur
non
&
homo
interior?
&
cur
non
potiùs
adhuc
spiritum
Sagae.
173.
Virtus
unguen¬
ti
non
ab
imaginatione
componentis:
sed
à
simplici¬
bus
in
unum
coalitis
est.
174.
Author
professionem
fidei
dat.
ANNO
octavo
hujus
seculi,
allata
est
mihi
oratio
decla¬
matoria
habita
Marpurgi
Catrorum,
qua
Rodolf.
Go¬
clenius
(cui
noviter
deman¬
data
erat
professio
Philosophica)
primi¬
tias
exsolvens,
conatur
vulnerum
sanati¬
onem,
per
unguentum
Sympatheticum
&
Armarium
à
Paracelso
inventam,
ostende¬
re
esse
merè
naturalem.
Quam
orationem
legi
totam,
&
ingemui,
naturalium
rerum
historiae
tam
debilem
patronum
obtigis¬
Ccccc
2
se