DE
MAGN.
VULNERUM
CURATIONE.
761
lis,
stato
fieri
&
definito
quasi
momento:
quod
falsum
est.
Nam
subinde
vitis
flo¬
rescit,
&
turbatur
vinum
ante
solstitium,
atque
in
eadem
regione,
alio
anno,
longè
post:
sed
paucis
minutis
exceptis,
sol
&
stellae
fixae,
singulis
annis
ad
idem
pun¬
ctum
redeunt:
ergo
vitis
floreret,
&
vi¬
na
turbarentur,
eodem
semper
tempore,
At
si
diverticulum
quaeras,
&
alios,
prae¬
ter
solem,
planetas,
hujus
rei
causam
di¬
xeris,
qui
non
singulis
annis
in
solstitio
parem
habent
situm,
saltem
uti
communis¬
simus
est
coelorum
motus,
vineae
florerent
eodem
anno
omnes
ferè
ubique
simul,
quod
falsum
est.
Nam
sicuti
solo
natura
astralis
subest:
ita
&
viti
eadem
natura
particularis
inest:
quae
&
ipsa
per
se
(non
secus
ac
terrae
data
est
vis
germinandi
per
se)
florem,
fructum,
&
semen
profert,
se¬
seque
ad
rhythmum
generalissimi
motus
coelorum
componit
&
movet:
Asserunt
adhaec,
vina
neutiquam
turbari
regioni¬
bus,
quibus
nulla
vitis
nascitur;
ergo
vi¬
tis
flos,
&
non
coelorum
motus,
vina
tur¬
bat,
idque
multis
inde
milliaribus;
caete¬
rùm
eò
quidem
potentiùs,
quo
vina
viti
sunt
propinquiora.
(64)
Studiis
publicis
gratulor,
illique
benè
faveo,
qui
novit,
quod
ammodo
antimo¬
nium
vulgare,
inter
praeparandum,
ad
in¬
fluentiam
se
continuo
dirigat.
(65)
Mensuram
confectam
metiri
volo:
ita¬
que
potestatem
quandam
influentialem
loci
distantiis
non
obnoxiam,
sublunari¬
bus
familiarem
satis
probavero,
atque
eò
violentiùs
in
favorem
magnetismi,
si
ipsum
magnetem
sua
se
sponte
ad
polum
diri¬
gere,
nullatenus
autem
à
polo
trahi,
do¬
cuero.
Etenim
magnes
unus,
ad
tres,
al¬
ter
ad
sex,
septem
&
undecim
gradus
à
po¬
lo
declinat:
nullus
autem
(quod
sciam,
rectâ
polum
signat;
igitur
si
traheretur
magnes,
vel
à
polo,
vel
ab
aliquo
poli
vi¬
cino,
velleretur:
non
enim
à
polo
ipso:
quia
quicquid
trahit,
ad
se
per
lineam
re¬
ctam,
&
non
per
obliquam
trahit.
Quocir¬
ca
si
magnes
traheretur
à
polo,
rectà
quo¬
que
polum
ostenderet;
igitur
magnetes,
saltem
quod
vidi
hactenus,
non
à
polo
tra¬
huntur:
neque
etiam
ab
aliquo
vicino
cir¬
ca,
nam
cum
illud
ipsum
quiescat
nun¬
quam,
sed
indesinenter
in
orbem
feratur:
igitur
si
traheret,
etiam
magnetem
inqui¬
etum
redderet,
trahendo
ipsum
nunc
ali¬
quot
gradibus
ad
ortum
versus,
mox
toti¬
dem
gradibus
ad
occasum,
nunc
verò
ad
zenith
sursum,
aut
deorsum
velleret
:
quod
falsum
est.
Ergo
non
trahitur,
sed
sua
fertur
sponte
magnes.
Quod
autem
alioqui
magnes
per
se
sursum
feratur
ad
zenith,
instrumentum
est
quoddam
à
Gui¬
lielmo
Guilberto
inventum,
cujus
inventi¬
gloriam
Ludovicus
Fonseca,
nuper
apud
majestatem
Catholicam
ad
se
rapere
anni¬
sus
est:
hoc
inquam
poli
altitudinem,
u¬
bique
locorum
spontanea
elevatione
in
annulo
aeneo
suspenso
ostendit,
nedum
la¬
tus
poli.
Pro
polo
certabis,
viam
fugae
lustrans:
polum
quidem
trahere
magnetem,
sed
iuxta
variam
certamque
magnetum
disposi¬
tionem
materialem,
eosdem
non
rectà
ad
se
(ea
nempe
est
trahentis
conditio
&
vo¬
luntas)
sed
ad
locum
vicinum
vellere.
hoc
est
dicere.
Polus
trahit
quidem
rectà
ma¬
gnetem
ad
se,
non
tamen
magnes
trahitur
recta
ad
polum,
propter
impedimentum
aliquod
ignotum
(quod
vocas
certam
e¬
jus
dispositionem)
inexsistens
magneti,
quod
poli
tractioni
resistit,
eaque
poten¬
tius
&
superius
est:
quanquam
sospes
à
tot
millenis
militaribus,
eadem
ad
magne¬
tem
pertingat.
Vides,
quantum
veri
sub¬
terfugio
sis
deditus?
&
quam
recusas
ines¬
se
magneti,
dispositionem
tamen
certam
quandam
motricem,
invitus
magneti
in¬
habitare
asseris
(certam
dicis,
fictam
tibi,
&
omnibus
in
toto
incertam)
praeter,
&
supra
tractum
poli?
quod
idem
est,
ac
si
dixeris,
magneti
inesse
directricem
virtu¬
tem
ad
aliquem
distinctum
locum;
non
autem
trahi
à
polo.
Recalcitrabis
pro
vicino
poli,
dicen¬
do
magnetem
trahi,
non
semetipsum
diri¬
gere:
Eeeee