142
LIB.
I.
SVMMAE
Qui
ergo
in
hoc
potest
magis
ingeniari,
non
excuset
se
ab
hoc
per
nostram
tra¬
ditionem.
Et
est
specialis
intentio
super
hoc,
scilicet
vt
concha
interior
cum
spon¬
dilibus
suis
vsque
ad
medium
subintret
coopertorium
suum.
Cùm
enim
fumo¬
rum
sit
ascendere
&
non
descendere,
per
hoc
inuenimus
inuentione
prima,
spi¬
ritus
non
habere
ad
consumptionem
exitum,
&
propter
hoc
excellit
modos
alios
quos
inuentione
nostra
quaesiuimus.
Et
hoc
experiendo,
videbunt
nos
verum
aestimasse
de
illo.
Intentio
verò
&
vna
est,
vt
saepissimè
euacuetur
aludelis
caput
ne
prae
nimia
sublimandorum
multiplicatione
in
illud,
cadant
ad
illius
fundum
&
detineat
multitudo
reiterationis
sublimationis
occupatum
longo
tempore.
Est
&
similiter
intentio
altera,
vt
semper
seorsum
separetur,
quod
sursum
ad
pro¬
pinquitatem
foraminis
capitis
aludel
ascendit
in
puluerem,
ab
eo
quod
fusum
&
densum
in
frustis,
&
apud
fundum
illius,
peruium,
&
clarum,
cum
adhaeren¬
tia
ad
vasis
spondilia
conscendisse
inuenitur,
quoniam
hoc
minus
habet
de
adustione,
quàm
quòd
prope
foramen
reperitur
scandisse.
Hoc
autem
in
supe¬
rioribus
aperta
probatur
ratione
videlicet,
&
experimento.
Probatio
verò
bo¬
nitatis
&
perfectionis
sublimationis
est
iam
dicta.
Et
est,
vt
inueniatur
clara
&
lucida,
&
non
aduratur
cum
inflammatione.
Haec
est
ergo
perfectio
intentio¬
num
sublimationis,
sulfuris
videlicet
&
arsenici.
Et
si
non
inuenta
est
sic,
reite¬
retur
opus
super
illa,
cum
consideratione
omnium
suarum
intentionum,
quo¬
vsque
sic
inueniatur.
De
sublimatione
Mercurij
siue
Argenti
uiui.
Cap.
XLV.
Nunc
verò
totam
intentionem
sublimationis
arg.
viui
determinemus.
Est
igitur
completa,
summa
illius
depuratio
terreitatis,
&
remotio
aqueitatis
llius.
Excusamur
enim
à
labore
remotionis
adustionis
eius,
quoniam
eam
non
habet.
Dicimus
igitur
quòd
ingenium
separationis
superfluae
terrae
ipsius
est
ipsum
commiscere
rebus,
cum
quibus
affinitatem
non
habet,
&
sublimationem
eius
reiterare
ab
eis
multoties.
Et
harum
genus
est
talk,
&
calx
corticum
ouorum,
&
mar¬
moris
albi.
Similiter
&
vitrum
minutissimè
tritum,
&
salis
omne
genus
praepa¬
rati.
Ab
istis
enim
mundatur,
ab
alijs
verò
rebus
habentibus
affinitatem
cum
eo,
nisi
sint
perfectionis
corpora,
corrumpitur
potius,
quia
sulfureitatem
habent
omnia
talia,
quae
ascendens
cum
eo
in
sublimatione
ipsum
corrumpit.
Et
in
hoc
experientiam
vides,
quia
si
sublimas
illud
à
stanno,
vel
à
plumbo,
ipsum
post
subli¬
mationem
infectum
conspicies
nigredine.
Ergo
melior
est
eius
sublimatio
per
ea,
cum
quibus
non
conuenit.
Cum
quibus
autem
conuenit
melior
esset,
si
sul¬
fureitatem
non
haberent.
Ideo
à
calce
melior
est
sublimatio,
quàm
à
rebus
om¬
nibus,
quoniam
illa
parum
conuenit,
&
sulfureitatem
non
habet.
Modus
verò
remo¬
tionis
aqueitatis
ipsius
superfluae
est,
vt
quando
commiscetur
calcibus,
à
quibus
sublimari
debet,
teratur
&
commisceatur
illis
cum
imbibitione,
quovsque
de
illo
nihil
appareat,
&
postea
super
ignem
lentissimum
aqueitas
imbibitionis
remo¬
ueatur:
qua
recedente,
etiam
argenti
viui
aqueitas
cum
ea
recedit.
Sit
tamen
ignis
tam
lenis,
vt
per
eum
argenti
viui
tota
substantia
non
ascendat.
Ex
multiplici
igitur
reiteratione
imbibitionis
cum
contritione
&
leni
assatione,
aqueitas
illius
maior
deletur,
cuius
residuum
per
sublimationis
reiterationem
remouetur.
Et
quum
videris
illud
albissimum,
excellens
niuem
albedine
sua,
&
quasi
mortuum
alu¬
delis
spondilibus
adhaerere,
tunc
super
ipsum
reitera
sublimationem
eius
sine
faecibus:
Quoniam
adhaeret
pars
illius
fixa
cum
faecibus,
&
nunquam
per
ingeniorum
genus
aliquod
ab
illis
separari
posset.
Aut
post
illud
figas
par¬
tem
illius,
&
modum
fixionis
eius
in
sequentibus
narratum
tibi
expresse
tra¬
demus.
Et
cùm
fixeris
illam,
tunc
reitera
sublimationem
residuae
partis
super
eam,
vt
illa
similiter
figatur,
&
serua,
quod
tentabis
super
ignem.
Si
fusionem
bonam