PERFECTIONIS
GEBERI.
153
sint
ignis
eleuatione,
quovsque
cesset
illorum
eleuatio.
Quantocunque
enim
in
breuiori
tempore
poteris
multiplices
sublimationis
reiterationes
multiplica¬
re,
tanto
celerius
&
melius
continget
ipsius
fixionis
tempus
abbreuiare.
Ideo¬
que
fuit
secundus
fixionis
modus
inuentus,
qui
est
per
ipsius
sublimandi
prae¬
cipitationem,
ad
calorem,
vt
continuo
in
illo
sit,
donec
figatur.
Et
hoc
fiet
per
longum
vas
vitreum
cuius
fundus
sit
terreus,
&
non
vitreus
(quia
scinderetur
in
partes)
illi
artificialiter
cum
clausura
bona
connexus,
&
per
spatulam
ferream
vel
lapideam,
cum
ad
spondilia
eius
adhaeserit,
deijciatur
ad
ima
caloris
con¬
tinue,
per
alternas
vices,
quousque
figatur.
Fixionis
verò
modus
argenti
viui,
id
est
cum
modo
fixionis
sulfuris
&
arsenici,
&
non
diuersificantur
inter
se,
nisi
in
hoc,
quòd
non
possunt
sulfur
&
arsenicum
figi,
nisi
prius
eorum
partes
in¬
flammabiles
tenuissimae,
subtili
diuisionis
artificio
ab
eis
separentur,
per
hunc
vltimum
fixionis
modum.
Argentum
verò
viuum
hanc
considerationem
non
habet,
&
ad
hoc
similiter
temperatiori
calore,
quàm
argentum
viuum
indi¬
gent
in
hoc
modo.
Similiter
diuersificantur,
quia
in
longiori
figuntur
tempo¬
re,
quàm
argentum
viuum.
In
eo
similiter,
quoniam
altius
eleuantur
propter
suam
tarditatem,
quàm
argentum
viuum.
Ideoque
longiori
vase
indigent,
quàm
argentum
viuum
ad
suam
fixionem.
Fixio
vero
Marchasitae,
Magnesiae,
&
Tu¬
tiae
est,
vt
cum
post
primam
illorum
sublimationem
acquisiuerimus
quod
ex¬
eis
volumus,
abiectis
illorum
faecibus,
reiteremus
super
ea
sublimationem,
to¬
ties
conuertendo
quod
superius
ascendit
ad
id
quod
inferius
remansit,
ex
vnoquoque
illorum,
quousque
figantur.
Horum
verò
descriptio
vasorum
iam
tradita
est.
De
Ceratione.
Cap.
LV.
Ceratio,
est
durae
rei
non
fusibilis
mollificatio
ad
liquefactionem.
Ex
hoc
igitur
manifestum
est,
quòd
causa
inuentionis
huius
fuit,
vt
quod
ingres¬
sionem
ex
priuatione
suae
liquefactionis
non
habebat
in
corpus
ad
alte¬
rationem,
mollificaretur
vt
flueret,
&
ingressionem
haberet.
Ideo
putauerunt
aliqui,
cerationem
debere
de
oleis
liquidis
&
aquis
fieri.
Sed
erroneum
est
il¬
lud,
&
à
principijs
huius
magisterij
naturalis
semotum
penitus,
&
ex
manife¬
stis
naturae
operibus
reprobatum.
Naturam
enim
non
videmus
in
ipsis
corpo¬
ribus
metallicis
humiditatem
citò
terminabilem,
imò
diu
durabilem,
ad
illorum
fusionis
&
mollificationis
necessitatem
posuisse.
Si
enim
talem
illis
posuisset,
relinqueretur
necessariò,
vt
citissime
scilicet
ignitione
vna,
cor¬
pora
totaliter
humiditate
priuari
contingeret.
Quare
ex
illo
sequeretur
post
vnam
ignitionem
corpus
quodlibet
nec
malleari,
nec
fundi
posse.
Quam¬
obrem
mitantes
naturae
opera
inquantum
possumus,
necesse
est
nos
mo¬
dum
naturae
in
cerando
sequi.
Cerat
autem
ipsa
in
radice
cerationis
fusibi¬
lium
humiditate,
quae
super
omnes
est
humiditates,
expectans
ignis
calorem.
igitur
etiam
nos
consimili
cerare
humiditate
necessariò
expedit.
In
nullis
autem
rebus
melius
&
possibilius,
&
propinquius
haec
humiditas
ceratiua
in¬
uenitur,
quàm
in
his,
videlicet
sulfure
&
arsenico
propinquè,
propinquius
au¬
tem
&
melius
in
argento
viuo.
Horum
igitur
humiditatem
non
videmus
terram
illorum
relinquere,
propter
fortem
vnionem,
quam
in
opere
mi¬
stionis
naturae
habuerunt.
In
omnibus
autem
rebus
alijs
humiditatem
ha¬
bentibus,
experimento
inuenies,
eam
in
resolutione
à
terrea
sua
substantia
se¬
parari,
&
post
illius
separationem
omni
humiditate
priuari.
In
spiritibus
au¬
tem
praedictis
hoc
nomine
contingit.
Ideoque
non
est
aliud,
per
quod
ab
illo¬
rum
in
cerando
acceptione,
excusari
possimus.
Modus
ergo
Cerationis
est
per
illos,
vt
toties
super
rem
cerandam
multiplicetur
eorum
sublimatio
quo¬