48
ROSARIVM
PHILOPHORVM
Non
ergo
misceas
oleum
auri
cum
oleo
argenti,
nec
è
conuerso:
quoniam
o¬
leum
albi
est
ad
albificandum,
rubeum
ad
rubificandum.
Iccirco
si
illorum
cor¬
porum
oleum
multum
fuerit,
multa
erit
tinctura:
quoniam
multitudo
tincturę
tanta
erit,
quanta
fuerit
olei
multitudo.
Quae
differentia
est
inter
aquam
&
oleum.
Cap.
XI.
Differentia
est
inter
tincturam
aquae
&
olei:
quia
aqua
abluit
tantùm
&
mun¬
dat,
oleum
verò
tingit
&
colorat.
Exemplum
autem
huius
est,
quia
si
pan¬
nus
mergatur
in
aqua,
mundatur
ab
ea:
&
quando
desiccatur
pannus,
mundatur
ab
ea,
&
recedit
aqua,
&
permanet
in
statu
&
in
colore
suo,
in
quo
prius
erat:
ni¬
si
quia
est
magis
mundus.
E
contrà
est
in
oleo,
quia
si
tingatur
pannus
in
eo,
non
separatur
ab
eo
per
calorem
ignis,
vel
aereum,
nisi
ex
toto
id
destruatur:
nec
po¬
terit
separari
oleum
ab
ipso
panno,
nisi
per
ablutionem,
&
ignis
desiccationem:
aqua
autem
est
spiritus
extrahens
hanc
animam
à
corporibus.
Cùm
verò
extra¬
hitur
anima
ab
ipsis
corporbius,
remanet
in
ipso
spiritum,
quia
spiritus
locus
est
eius.
Anima
ergo
est
tinctura
soluta
in
ipso
spiritu
deportata,
sicut
deportatur
tinctura
tinctorum
per
aquam
super
pannum:
deinde
recedit
aqua
per
desicca¬
tionem,
&
remanet
tinctura
in
panno
fixa
propter
oleoginositatem.
Sic
ergo
est
de
aqua,
spiritus
est
in
quo
portatur
tinctura
aeris,
quae
cùm
reducitur
super
terram
albam
foliatam,
statim
siccatur
aqua
spiritualis,
&
remanet
in
corpore
anima,
quae
est
tinctura
aeris.
Spiritus
igitur
retinet
animam,
sicut
anima
reti¬
net
corpus:
quoniam
anima
non
moratur
in
corpore
nisi
mediante
spiritu.
Cum
verò
coniunguntur,
nunquam
separantur,
quia
spiritus
retinet
animam,
sicut
anima
retinet
terram.
Vnde
praecepit
Hermes
animas
venari
in
lapidibus.
est
enim
mansio
earum
in
ipsis.
Non
ergo
sis
in
venando
piger
vel
lentus,
praeca¬
uens
ne
fugiant
à
te.
Si
autem
fugiant,
non
accipias
eas
cum
falcone.
Sunt
autem
retentiuae
fugitiuorum.
Cum
eis
ergo
est
coagulatio
nostra:
quoniam
retinet
fugientem.
Seminate
ergo
animam
in
terram
albam
foliatam,
quoniam
ipsa
re¬
tinet
eam.
Quoniam
cùm
ascenderit
à
terra
in
caelum,
iterumque
descenderit
in
ter¬
ram,
recipiet
vim
inferiorum
&
superiorum.
non
tamen
commisceas
oleum
auri
cum
oleo
argenti,
nec
è
conuerso.
De
ablutione
ignis
&
terrae.
Cap.
XII.
Olei
verò
faeces
quas
fecerit
collige
omni
vice,
&
repone
cum
igne,
quo
niam
sunt
ignis,
ac
nigredinem
tenentes
ad
rubedinem,
quas
oportet
cum
aqua
prima
terere,
&
suauiter
comburere,
donec
fiat
puluis
omnino
priuatus
ab
aeris
humiditate.
Sic
enim
oportet
faeces
etiam
aquae
cum
terra
con¬
iungere,
igne
accenso
fortiter
calcinare,
quovsque
sit
sub
alba
humiditate
va¬
cua.
Calcina
ergo
ignem
cum
ignem,
&
terram
cum
terra,
quousque
fiat
munda,
&
nigredine
priuata.
Quod
autem
ascenderit
ab
igne
illud
est
oleum
rubeum:
quod
vero
à
terra,
est
album
preciosum:
quippe
quia
oleum
quod
tardius
à
corpori¬
bus
separatur,
preciosius
habetur.
Consequere
ergo
omnia
tempore
suo
partem
à
parte,
&
serua
singulariter
vnumquodque
eorum.
De
recapitulatione
secundi
regiminis.
Cap.
XIII.
Oportet
ergo
te
secundum
Platonem
pro
posse
tuo
separationem
elemen¬
torum
exercere,
aquàm
&
aerem
abluere
per
distillationem,
&
terram
comburere
per
calcinationem,
quovsque
non
remaneat
aliquid
in
cor¬
pore
de
anima,
nisi
quod
non
sentiatur
in
operatione:
cuius
signum
erit,
cùm
nihil
à
corpore
euaporabitur.
Si
de
eo
parum
laminae
ignitae
fuerit
superpositum
tunc
sanè
erit
appropriatum.
Nomine
spiritus,
subtile,
purum,
&
appropriatum:
nomi¬