54
ROSARIVM
PHILOSOPHORVM
reiteratione
solutionis
medicinae
non
fundentis.
Est
tamen
bona
cautela
ad
fu¬
sionem
praestandam
medicinae
non
fundentis,
vt
soluatur
&
corpus
fermenti
supple
albi
vel
rubei:
de
cuius
intentione
sit
per
eam
mutari,
&
alterari:
&
etiam
soluatur
medicina,
idest
Elixir:
imò
terra
alba,
supple,
vel
rubea:
de
cuius
inten¬
tione
sit
ingredi
cum
alteratione.
Non
fiet
tamen
omnium
istarum
partium
so¬
lutio,
sed
quarundam,
quoniam
solutio
earum
non
est
aliud,
nisi
quod
in
humi¬
dum
reuertuntur,
&
sulfuris
salsedines
auferuntur.
De
hinc
illudcorpus,
&
non
aliud
corpus
imbibatur
vice
post
vicem,
donec
fundatur
citissimè
super
lami¬
nam
ignitam:
quoniam
ex
his
artificiorum
ingenijs
necesse
est
medicinam
&
commisceri,
&
fundi,
ac
etiam
ingredi
perfectè
cum
alterationis
complemen¬
to.
Si
autem
metallum
quod
conuertere
debes
per
medicinam
non
fuerit
suffi¬
cientis
coloris,
addatur
plus
de
medicina
ipsa:
si
verò
de
colore
nimis
habuerit,
scilicet
in
sole,
quia
Luna
non
potest
esse
nimis
alba,
ponatur
minus
de
medici¬
na,
&
plus
de
metallo
conuertedo.
Si
autem
medicina
non
remanserit
bene,
quod
est
ex
defectu
fixionis,
succurre
per
reiterationem
solutionis
&
congelationis,
atque
per
multiplicem
non
fixae
partis
solutionem
super
partem
fixam,
donec
tamen
ex
ignis
asperitate
quiescat,
&
non
fugiat
ab
igne
aspero.
Si
autem
non
fundatur
grauius,
quod
est
ex
defectu
cerationis,
succurre
ei
cum
oleo,
id
est
aere
guttando
guttam
ad
guttam
super
ignem
leuem,
donec
fundatur
vt
cera:
quo¬
niam
quando
inceras,
misces
de
re
calida
&
humida
magis,
quam
de
frigida
&
sicca.
Et
quando
figis,
misces
magis
de
re
frigida
&
sicca,
quam
de
calida
&
hu¬
mida.
Ergo
intellige
quae
dico,
quoniam
huius
operis
perfectio
est,
naturę
per¬
mutatio.
De
ponderibus
obseruandis
in
fixione.
Cap.
XXIIII.
Omnia
sub
termino
diffinito
&
dispositione
certa
consistunt:
Iccirco
vni¬
cuique
pondus,
&
omnis
mensurae
pondus
in
omni
opere
opus
est.
Ca¬
ue
igitur
tibi
in
commistione
Elixiris,
&
operare
ibi
sapienter,
vt
scias
quan¬
tum
debes
ibi
apponere
de
aqua,
de
aere,
de
terra,
&
de
igne:
alioquin
si
secus
feceris,
opus
non
valebit:
quia
si
ponis
de
terra
magis
vel
minus
quam
opus
fue¬
rit,
vel
quàm
requiritur
in
Elixir:
quòd
si
magis
poneretur,
mortificaret
animam.
quòd
si
minus
poneretur,
faceres
eas
humidas
nimis,
&
non
figerentur.
Simili¬
ter
in
aqua,
quia
si
amplius
poneretur,
vel
minus,
faceret
simile
damnum:
si
plus
esset,
faceret
humidum
&
male:
si
minus,
faceret
siccum
&
durum:
De
aere
si
plus
esset,
vel
minus,
simile
damnum:
si
plus
esset
coloraret
nimis:
si
minus
esset,
non
haberet
colorem.
Ignis
etiam
lapidis
simile
damnum
faceret,
quia
si
plus
esset,
con
bureret:
si
minus
&
parum
esset,
non
siccaret
totam
humiditatem,
quam
debet
desiccare,
nec
calefaceret:
tamen
ad
album
non
ponas
ignem,
sed
loquor
de
o¬
mnibus
Elixiris:
Iccirco
pondus
vbique
notandum
est,
ne
nimia
siccitate,
aut
humorum
superfluitate,
magisterium
corrumpatur.
Quare
fermentum
iuxta
adaequationis
incrementum
est
semper
apponendum:
nam
nulla
erroris
offen¬
sa
nocebit,
si
ad
illud
pondus
semper
recurreris.
Quicquid
igitur
in
Elixir
est
gra¬
uius
&
stabilius,
per
ipsius
ponderositatem
sibi
nomen
terrae
vsurpat.
Non
mi¬
nus
quoque
fermentum,
quia
cùm
sulfur
coniungitur,
terrae
nomen
assumit.
Quę
vero
sublimantur,
&
etiam
euolant,
aquae
&
aeris
sibi
nomen
apponunt.
Cum
ergo
coniungis
talia
vt
figantur
in
terra:
si
ad
album
est,
sit
de
terra
plus
quàm
de
aliquo
alio
elementorum:
alioquin
terra
non
figeret
spiritum,
imo
secum
e¬
uolaret
in
fumum.
Verùm
illud
fit
plus
secundum
rationem
iuxta
adaequatio¬
nis
mensuram:
verbi
gratia,
si
est
de
aere
vnum
pondus
&
dimidium,
de
aqua¬
duo
pondera,
debent
esse
tria
pondera
de
terra,
minus
quarta.
Et
terrae
fermen¬
tum