154
IDEA
MEDICINAE
θρώπου
ψυχὴ,
ἐν
ἀνθρώπῳ
αὐξάνεται,
ἐν
ἄλλῳ
δὲ
οὐδενὶ.
καὶ
τῶν
ἄλλων
ζώων
τῶν
μεγάλων
ὡσαύτως.
Quia
nec
peregrina
Elementa,
nec
Principia
admittuntur
in
Anatomia
humana,
propte¬
rea
inquit
ψυχὴν
(intellige
Naturam,
Semen,
Radicem
ue¬
getalem
humanam)
in
solo
homine
augeri,
&
in
nul¬
lo
praeterea
alio
Animali.
In
caeteris
quoque
similiter
Animalibus
maioribus,
id
est,
perfectis,
in
quibus
se¬
xuum
perfecta
est
distinctio
&
uniuoca
Generatio.
In¬
secta
enim
&
his
finitima
frequentes
admittunt
Trans¬
plantationes,
ac
peregrina
semina
suis
tentorijs
fouent.
Ad
hunc
modum
saepe
loquitur
PARACELSVS.
Dicit
enim
ex
eodem
alimento
canem
caninam
pro¬
ducere
naturam,
carnem,
semen,
radicem:
hominem,
hu¬
manam,
suem,
suillam,
leonem,
leoninam,
ob
potestatem
Mechanicorum
spirituum,
qui
alimenta
omnia
suis
sig¬
naturis
ornare
possunt.
Manifestè
uerò
explicat
pote¬
statem
Tincturarum
radicalium,
Principiorum
uita¬
lium,
spirituum
Mechanicorum,
seminis
(una
enim
eademque
res
diuersis
his
nominibus
insignita
est)
cum
dicit:
ἑκάστω
δὲ
ψυχὴ
μέζῳ
καὶ
ἐλάσσω
ἔχουσα
περί
φειτα
τὰ
μόρια
τὰ
ἑωυτῆς,
οὐ
προσθέσιος
οὐδὲ
ἀφαιρέσιος
δεομέύων
των
μερέων,
κατὰ
δὲ
αὕξησιν
καὶ
μεῖω¬
σιν
τῶν
ὑπαρχόντων
δεομένη.
hoc
est:
Natura
quae
maiora
&
minora
habet,
sibi
ipsi
particulas
suas
fabricat,
quam
neque
adiectione,
neque
subtractatione
opus
habent:
iam
uerò
existentes
augmento
&
decremento
indigent,
&c.
Sed
quo
pacto
ante
augmenta
tot
partium
differentiae
in
una
Natura
continentur?
Certè
non
in
corporibus,
neque
tenui¬