PHILOSOPHICAE.
155
tenuibus
partium
rudimentis
sensum
fugientibus,
sed
in
uita,
Scientia,
potestate,
seminis
&
Tincturarum
ra¬
dicalium.
Ibi
neque
locorum
interuallis
distinctae
iacent,
neque
confusione
differentias
amittunt,
sed
unitae,
pro¬
prietates
illaesas
custodiunt,
quas
ordinata
progres¬
sione
promouent.
Ex
alimento
enim
attracto
auctę,
ex
inuisibilibus
uisibilia,
ex
incorporeis
corporea
rudi¬
menta,
demonstrant.
Sed
unde
augmenta
&
nutri¬
menta
haec
proficiscuntur?
Τρέφεται
καὶ
αὕξεται
διαίτη
τῇ
περὶ
τὸν
ἄνθρωπον.
ἀνάγκη
δὲ
τὰ
μέρεα
ἔχειν
πάντα
τὰ
εἰσιόντα.
οὗτινος
γὰρ
μὴ
ἐνέῖη
μοῖρα
ἐξ
ἀρχῆς,
οὐκ
ὰν
αὐξηθεῖη,
οὔτε
πολλῆς
ἐπιοῦσης
τροφὴς,
οὔτε
ὀλίγης,
οὐ
γὰρ
ἐχει
τὸ
προσαυξόμενον.
ἔχον
δὲ
παντα
αὐξεται
ἐν
χώρη
τῇ
ἑαυτοῦ
ἔκα¬
στον.
hoc
est:
nutriuntur
&
augentur
Diaeta
qua
homo
utitur.
Necessarium
uerò
est
partes
continere
omnia
quam
ingrediun¬
tur.
Cuius
enim
Principium,
Scientia,
praedestinatio,
fatum,
rudimentum
(ea
enim
omnia
uirtute
uocabuli
τῆς
μοῖρας
designantur)
non
adfuerit
ab
iuitio,
nequaquam
augebitur,
sive
copiosum
siue
exiguum
affluat
alimentum,
neque
enim
habet
cui
adhaereat,
&
quod
augescere
fa¬
ciat:
nunc
uerò
cum
omnia
habeat
augetur
ununquodque
in
proprio
loco,
&c.
Alibi
clarius
exposuit
quaenam
sit
humana
Diaeta.
Ex
ijsdem,
inquit,
nutrimur
ex
qui¬
bus
constamus,
ijsdem
dico
potestate
non
actu,
id
est,
quae
partes
habent
in
semine,
quae
Scientijs
&
Me¬
chanicis
spiritibus
humani
seminis
subijciuntur.
Corporea
enim
aliorum
interpretatio
planè
cruda
est.
V
2