166
IDEA
MEDICINAE
eodem
libro,
de
Diaeta,
dicentem.
ξυνίστασθαι
δὲ
δύνατα
καὶ
τὸ
θῆλυ
καὶ
τὸ
ἄρσεν
πρὸς
ἄλλουλα.
διότι
ἡ
μὲν
ψυχὴ,
τὸ
αὐτὸ
πᾶσι
τοῖσι
ἐμψύχοισι.
τὸ
δὲ
σῶμα
διαφέρει
ἑκάσου.
ψυχὴ
μὲν
οὖν
ἀεὶ
ομοῖν,
καὶ
ἐν
μείζονι
καὶ
ἀλάσσονι,
ὁυ
γὰρ
ἀλλοροῦται,
οὔτε
διὰ
φύσιν.
οὔτε
δὶ
ἀνάγκυν.
σῶμα
δὲ
οὐδεποτε
τ'
ὠντὸ,
οὗδενὸς
οὗτε
κα¬
τὰ
φῦσιν
οὐθʼ
ὑπʼ
ἀνόγκης,
τὸ
μὲν
διακρίνεσθαι
εἰς
πάντα.
τὸ
δὲ
ξυμμίσγεσθαι
πρὸς
ἅπαντα
ἂοὐ
μὲν
οὖν
ἄραενα
τὰ
σώματα,
ἀποκριθέντα
ἀμφοτέρων
τύχη.
&c.
hoc
est:
simul
uero
consistere,
&
seinuicem
constituere
possunt
masculus
&
foemina,
quia
Anima
eadem
est
omnibus
animatis.
Corpus
autem
uniuscuiusque
dif¬
fert.
Anima
igitur
semper
similis
est,
&
in
maiore,
&
in
minore:
non
enim
alteratur,
neque
per
Naturam,
neque
per
necessitatem.
Corpus
nunquam
idem
est,
neque
Natura
neque
necessitate,
nunc
separatum
ab
omnibus,
aliàs
com¬
mixtum,
&c.
Animam
hîc
appellat,
ut
saepe
antea,
Ra¬
dicem,
uitale
Principium.
Hoc
quia
utrique
sexui
commune
est,
in
omnium
Animalium
generibus
propterea,
inquit,
simul
consistere
possunt,
in
eadem
Radice
fundari,
&
se
mutuò
propagare
masculus
ac
foemina.
Animae
enim
species,
uitalia
Principia
re¬
rum,
radicales
Tincturae,
stabiles
sunt,
perpetuae,
Mixtioni
non
subiectae.
Itaque
eaedem
&
sibijpsis
planè
similes
persistunt,
siue
in
Indiuiduis
minoribus,
id
est,
debilioribus,
siue
maioribus,
id
est,
ualidiori¬
bus
habitent:
nec
ulla
necessitate
corporeis
praede¬
stinationibus
implicantur:
spirituum
uerò
corpora¬
lium
beneficio,
corporibus
alligantur.
Hos
spiritus,
in
qui¬