Scrutamur,
densa
sensus
caligine
mergit.
Credidimus
templum
magnae
Iunonis
inane,
Et
steriles
Reginae
aditus,
desertaque
Regna.
Dij
prohibete
nefas.
Sunt
illic
aemula
Coeli
Sydera,
Telluris
frondes,
Pontique
Metalla.
Illic
uitali
labuntur
flumina
rore,
Suauiaque
intactas
distendunt
Sacchara
cannas:
Nectar
in
exhausto
ruit
amne,
ac
diuite
uena
Manna
fluit,
fragrantque
thymo
redolentia
mella.
Felices
illic
campi,
semperque
uirentes
Stant
circum
syluae,
quas
multa
incognitae
uulgo
Turba
habitat,
tenuique
frequens
in
lumine
uiuit.
Eloquar
an
sileam?
cerno
ipso
in
limine
moestam
Vranien,
tali
fundentem
uoce
querelas.
Siccine
spreta
iacent
Regni
fastigia
nostri,
Et
tenet
ingratas
damnosa
obliuio
terras?
Inclyta
quo
nostrae
concessit
gloria
famae;
Antiquumque
decus,
totum
quo
clara
per
Orbem
Vixi,
&
perpetua
Sapientum
laude
ferebar?
Quos
ego
per
scopulos
rerum,
per
mille
tenebras,
Per
clausos
Naturae
aditus,
per
quicquid
opacum.
Obscurumque
fuit,
securo
tramite
duxi,
Immixtosque
Dijs
felici
in
Sede
locaui.
Nunc
ignota
mei
per
terras
languetimaco,
Amplius
&
quae
sim,
uel
quo
genus
ordine
ducam,
Qui
fructus,
quae
progenies,
quae
Numina
regni,
Non
grauidae
Methodi,
non
turgida
pulpita
cernunt:
Aut
si
cernunt,
fallaci
sub
imagine
cernunt.
Tolle
supercilium
tibi
qui
sapis,
ecquis
Olympi.
Sydereas
plantas,
&
consita
rura
beatis.
Arbo¬