463
Arboribus, grauidosque insigni germine campor
Sedulus agnouit tot iam fugientibus annis?
Non obscura sequar: quis nostro crescere in aruo
Vitales sensit latices, imbresque salubri
Semine praegnantes nostra frondescere sylua?
Tincturis liquidum quis Mercurtalibus Austrum,
Aut Zephyri uerno rorantes Sulphure uenas
Et Boream tristi rigidum Sale, surgere nostris
Edidicit gremijs, coelique in uertice nasci?
Quis rapidos ruptis clisos nubibus ignes,
Et tonitru horrendum quo contremit axis et aether,
Hactenus in nostra misceri credidit Aethna?
Hic ubi syderijs senior Vulcanus in antris
Archaeusque Pater, reliquique ex ordine fratres
Arma Ioui subigunt flammasque uomentia tela.
Quis stabiles leges, rapidique uolumina motus,
Astrorumque uias decentilimite clausit?
Prò pudor, hîc totos ludunt Phantasmata Sensus.
Non Quadrae ingentes, non uasta mole Cylindri,
Non circi circis, implexique axibus axes,
Non globus aethereis depictus signa figuris,
Non Numeri, aut acri subductus calculus arte,
Ingenia expediunt toto labentia coelo.
Non minus illa tamen nostris affingere tectis
Monstrosas audent Sphaeras, thalamisque Deorum
Addere inauditas temerando crimine moles.
lura etiam, magnique nouasse insignia Mundi
Est honos: inuitam uoluisse per aethera terram,
Infimaque immeritum trusisse ad Tartara Phoebum
Magnum est, hac multi tumefacti laudè fathiscunt.
Horescit
GG 3