463
Horrescit casum Tellus non docta rotari,
Sol stupet, & niueum uariat uaga Luna colorem.
Scilicet hoc coelum est coepisse, atque alta sagaci
Secreta exhausisse animo, sic celsa petuntur
Sydera, sic nostri superantur moenia regni.
Sic ait, & coelo rursus sese intulit aureo.
Nec satis illud erat, Pontum, Aëra, Sydera, Terras.
Et grauibus magnum uiolasse erroribus Orbem:
Densior umbra urget: propriae non cura salutis
Vlla tenet miseros, non nosmet norimus ipsi.
En sacra occubuit fractu Medicina Columnis,
Diuorum donum, & generis spes altera nostri.
Ars ueneranda iacet uasta concussa ruina
Humanae columen gentis: languentia frustra
Membra petunt ueram, nullo occurrente, medelam.
Doomata sectamur subtili edncta cerebro,
Et longos Veterum Canones, Methodisque profundis
Abdita difficilis scrutamur semina morbi.
Pharmaca sollicito miscemus pondere, dirum
Euulsura malum, & tristes pulsura dolores.
Tota peregrinae transmittunt robora syluae,
Guatacos, celebresque Chinas, salsasque Perillas.
Spem faciunt solidam redolentes mella liquores
Et prolixorum medicamina Decoctorum.
Attamen interea morborum millia mille
Affligunt, lateque imis immersa medullis
Exercent artiis, lacerantque tyrannide membra.
Turgescit resolutus Hydrops, uastoque tremendas
Gurgite fundit aquas, & diros impluit imbres.
Lepra furit, uiuumque incastigata cadauer
Obsidet,