30
gnoscere,
non
absurdè
videlicet,
à
nobis
statui
firmum
hoc
principium
vitalibus
ac
potenti¬
bus
qualitatibus
seu
virtutibus
esse
instru¬
ctum.
At
noster
iste
Anonymus
non
exaturatus
tàm
friuolis
rationibus;
nihilque
ad
tem
per¬
tinentibus,
libellum
porrò
suum
infarcit,
commentis,
ac
falsis
etiam
additionibus
lo¬
cupletat,
quibus
animi
sui
virus
vndique
euo¬
mat,
&
nos
obruat,
si
possit.
Quid
enim
ab
eleganti
ingenio,
à
docto,
probo,
&
sapiente
viro
magis
alienum
est,
quid
magis
absurdum,
quàm
in
proximum
clam
palamque
debac¬
chari
&
eiusdem
sortis
ac
professionis
socios
etiam
aliqua
familiaritate
anteà
coniunctos
proscindere,
à
quibus
nullam
vnquam
iniu¬
riam,
sed
encomia
&
laudes
è
contrà
accepit?
Quid
iniustius
quàm
ex
instituto
ementiri,
vnica
illa
nostra
medicamenta,
esse
antimo¬
nium
scilicet,
praecipitatum,
aquas
quasdam
&
olea
stillatitia,
perpetuum
Epyreuma
re¬
dolentia:
eaque
ab
vno
Paracelso,
hoc
est
ex
Diaboli
officina,
vt
loquitur;
in
perniciem
humani
generis
deriuata,
falsò
calumniari?
quum
nihil
tale
in
libro
meo
legatur,
vnde
illud
etuat?
Nunquid
isthaec
mala
est
mens,
malúsque
animus?
quùm
praesertim
in
aliis
meis
scriptis,
potissimùm
in
Aubertum
quen¬
dam
editis,
Antimonium
vitreum
&
praecipi¬
tatum
à
me
prorsus
explodi
ac
damnari
videat
ac
legat?
Quàm
ista
sint
ab
vsu
meo,
&
me¬
dendi
ratione
aliena,
satis
pręterea
docent,
tùm
Pharmacopaea
mea
Dogmat.
tùm
Con¬