117
tia
longè
magis
veritati
consentanea.
&
ratio¬
ne
potentior
est,
(excipiet
Anonymus)
cùm
dicunt
inanimatorum
substantias
certis
tempe¬
ramentis
constitui:
quę
vt
varia
&
diuersa
sunt,
ita
&
diuersas
esse
inanimatorum
substantias,
quae
inter
se
differant,
non
formis,
substantiam
constituentibus,
sed
duntaxat
temperamentis:
Atque
inde
colligent,
essentiam
rei
exanimis,
nihil
praeter
crasim
illius
esse:
quae
quidem
per
accidens
forma
dici
potest,
quatenus
ex
elementorum
permixtione
constat
&
com¬
posita
est.
Atque
hi
fatebuntur
quidem,
e¬
tiam
in
illa
crasi
latere
occultas
quasdam
pro¬
prietates:
singulariter
etiam
inter
se
differre.
quas
prorsus
extinctas
credunt,
vbi
crasis
dis¬
suta
est
&
periit.
Atque
hae
sunt
rationes,
quibus
i
nituntur,
qui
rerum
facultates
ac
proptietates
in
crasi
tueri
volunt.
Quibus
porro
in
suae
sententiae
confirma¬
tionem
rationibus
vtantur,
praecipua
nunc
nobis
explicanda
sunt,
&
excutienda
argu¬
menta,
vt
quàm
absurdè
hallucinentur
li¬
queat:
quibus
discussis
transibimus
in
eorum
tatiocinationum
expositionem,
qui
proprie¬
tates
illas
medicamentorum,
ac
facultates
formis
affingunt:
quod
concisè
expendemus,
vt
lite
inter
vtramque
partem
pertinaciter
di¬
sceptata,
aequus
lector
ac
sincerus,
de
causae
aequitate
ac
veritate
indicet.
Exanimatae
stirpes,
inquient,
formâ
sub¬
stantiali
priuantur.
Exanimatae
stirpes,
proprietates
suas
re¬
tinent,
quàm
diu
perstat
crasis.
Ergo.
[FT]H
iij[/FT]