118
Quaedam,
quae
proprietates
suas
reti¬
nent,
perstante
crasi
incorrupta,
for¬
ma
substantiali
priuantur.
Maior
patet
(dicet
Anonymus)
cùm
certissi¬
mum
sit,
quae
ex
terra
radicitus
cuulsae
sunt
plan¬
tae,
quaene
siccitate
contabuerunt,
eas
animâ
suâ
vegetatinâ
esse
exutas,
atque
inde
formâ
substantiali
destitutas.
Minor
etiam
nullum
parit
dubium,
quùm
nihilominus
vim
ac
virtutem
tùm
nutriendi
tum
medicandi
retineant
efficacem,
vt
docet
experientia:
siquidem
aliae
nobis
vsui
sunt
in
alimentum,
aliae
in
medicamentum,
quamuis
vegetatiua
virtute
careant.
Ergo,
infetent,
verissima
est
nostra
Conclusio.
Quorum
argumentum
sic
diluimus:
Maiorem
primò
Syllogismi
vt
falsissimam
respuimus,
quae
docet
exanimatas
stirpes
forma
substan¬
tiali
priuari.
Perinde
enim
est
ac
si
quis
dicat,
fructus
aut
semina
priuari
formâ
suâ
substan¬
stiali,
si
non
amplius
vegetentur
Deus
enim
aut
natura
nihil
non
creauit
in
hominis
vtilitatem
&
vsum:
ex
quo
fit,
vt
vltimus
plantarum
finis
non
sit
ipsa
vegetatio,
&
vitae
earum
propaga¬
tio
aut
animatio:
sed
vt
eae
suâ
animâ
exlitae,
&
vt
ita
loquar
mortificatę,
idoneęac
aptę,
huma¬
no
generi
reficiendo
ac
recreando,
reddantur.
Quòd
autem
forma
οὐσιωδεις
eα
non
admit¬
tant,
alio
argumento
sic
infetunt,
eóque
dupli¬
citer
sic
formato.
Quod
abolitum
est,
illud
remanere
non
potest
in
substantia
At
in
stirpibus,
animam
suam
priuatis,
abolita