126
praecipuis
instrumentis,
&
aut
alterius,
aut
vtriusque
calore,
aut
quod
in
his
ipsis
consi¬
stit.
Non
est
tamen
nostri
instituti,
aut
anti¬
quorum
falsas
sectas
confutare,
aut
ipsorum
ignorantiam
accusare.
Vbi
facilè
&
Pytha¬
goricos
&
Stoicos
ac
Platonicos
arguit,
qui
vno
consensu
omnes
aliter
de
anima
iudi¬
cium
fecerant,
vtpote
quam
contra
eius
opi¬
nionem
immortalem
esse
crederent.
Inter
eos
potissimum
Aristoteles
de
ea
rectè
sentit,
quum
i.
lib.
de
Anima
cap.
5.
de
intellectu,
hoc
est
de
anima
sic
disputat:
Is
intellectus
separa¬
bilis
est
non
mixtus
&
impassibilis,
cum
sit
substantia
actus:
cui
etiam
quatuor
aut
quin¬
que
praeclaras
qualitates
aut
facultates
attri¬
buit,
immortalitatis
ipsius
indices.
Vt
nem¬
pè
sit
χωριστὸς
separabilis
à
corpore:
ἀμιγὴς
non
mixtus
materiae
corporis:
ἀπαθής,
im¬
passibilis,
ἣ
οὐσία
ὢν
ἐνεργείᾳ,
&
actu
sua
sub¬
stantia
semper
existens.
Quae
quidem
qualita¬
tes
longè
aliae
sunt
ab
illis,
quas
Galenus
a¬
nimae
ascribit.
At
mirùm
tantis
tenebris
in¬
uolutum
tanti
viri
ingenium,
vt
qui
in
re
tàm
magni
momenti;
à
tot
praeclaris
supe¬
riorum
temporum
Philosophis,
etiam
illu¬
stratus
titubarit,
&
huc
&
illuc
incertis
sen¬
tentiis
fluctuarit,
adèò
vt
nullum
veritatis
portum
vnquam
ingredi
potuerit.
Quin
fluctuando
ad
longè
peiores
scopulos
allise¬
rit,
quùm
libro
de
Consecutione
motus
a¬
nimi
&
corporis
temper.
&
2.
de
locis
affect.