129
haturalibus
tria
considerari,
10.
substantiam
ipsam,
20.
ipsius
δυναμιν,
quę
est
ad
agendum,
efficax,
30.
secundum
actum
δυναμεως,
quae
dicitur
συνεργεια
seu
actio.
Vel
10.
totum
compositum
consideratur,
20.
potentia
essen¬
tialis,
quae
nunquam
separati
potest
à
toto,
cùm
sit
quiddam
à
forma
rei
promanans,
quaeque
reuocatur
ad
Categoriam
substan¬
tiae:
quamuis
non
sit
aliquid
se
ipso
subsi¬
stens,
aut
χωρισοντι,
quia
cùm
deffinitur,
ne¬
que
agnosci
neque
intelligi
potest,
nisi
ratio¬
ne
eius
substantiae,
cui
inest:
(verbi
gratiâ)
rhabarbari
facultas,
quae
est
purgare
bilem,
non
definitur,
nisi
cum
dicitur,
vis
esse
&
fa¬
cultas
producta
ab
essentia
rhabarbari.
Com¬
sideratur
denique
potentia
naturalis,
quae
est
qualitas
dependens
à
temperamento
siue
crasi,
cùm
operatur:
quae
crasis
idcircò
est
tantùm
instrumentum
potentiae
illius
essen¬
tialis,
siue
causa
sine
qua
non,
vt
appellat
Pla¬
to.
Notandum
praeterea
est
nomen
δυναμεως
aut
potentiae
vnum
&
idem
significatione
es¬
se
cum
facultate
aut
proprietate.
Dicitur
e¬
nim
δυναμις
ἀπο
του
δυνασθαι,
ab
eo
quod
potest
aliquid
facere.
Quae
quidem
δυναμις
distinguitur
à
Philosophis
in
perfectam
&
im¬
perfectam:
cuius
imperfectae
multas
alias
di¬
stinctiones,
in
quas
diuiditur,
hîc
praeter¬
mittemus
silentio,
breuitatis
causa,
quarum
etiam;
cùm
accidentia
sint
tantùm,
nulla
de¬
monstratio
est,
quòd
accidentium
per
se
nulla
causa
existat.
[FT]I[/FT]