149
cunda
vero
quae
propriè
natura
est,
sub
diui¬
ditur
in
vniuersalem
&
particularem.
Vni¬
uersalis,
ordinaria
est
illa
Dei
potentia,
per
totum
orbem
diffusa,
à
qua
dicitur
natura
hoc
vel
illud
pati
item
hoc
vel
illud
agere,
vt
docet
Aug.
2.
de
Ciuitate
Dei.
Lactant.
lib.
de
ira
Dei
cap.
10.
Atque
inter
Ethnicos
Plin.
lib.
2.
ca.
7.
Seneca
lib.
4.
de
benef.
cap.
7.
Haec
vniuersalis
natura
sumitur
etiam
pro
virtute
diuina,
quam
Deus
omnibus
creaturis
indidit
ac
implantauit:
cuius
beneficio
quaedam
diuinitatis
notae,
in
eis
obseruantur.
Vnde
an¬
tiqui
quidam
moti
sunt,
vt
dicerent,
"Omnia
Dè
orum
esse
plenam".
Quod
quendam
Heraclitum
Tarentinum
dixisse
ferunt.
Ab
aliis
haec
natura¬
accipitur,
pro
influentia
quadam
&
virtute,
quâ
astra
in
haec
inferiora
agunt:
seu
pro
virtu¬
te
actiua
in
causa
vniuersali,
1.
in
corpore
cae¬
lesti,
vt
voluit
Thomas
lib.
9.
super
2.
lib.
de
cę¬
lo.
Praeterea
ea
est
natura
vniuersalis,
de
qua
Plato
loquitur
in
Timaeo,
quùm
ait:
"Natura
est
quaedam
vis
infusa
per
omnia,
corporum
mode¬
ratrix
&
nutrix,
principium
motus
&
qui
etis
per
se
in
ipsis."
Quam
naturam
Hermes
Trimegistus
iisdemmet
ferè
verbis
dicit
esse
vim
quan¬
dam
à
prima
causa
subortam,
diffusam
per
omnia
corpora,
per
se,
principium
motus
&
quietis
in
ipsis.
Hanc
vim
Pythagorici
dicebant
esse
Deum:
Ideóque
Virgilius
magnus
Pythago¬
ricae
disciplinae
sectator,
sic
scribebat,
Spiri¬
tus
intus
alit,
etc.
Platonici
animam
mundi
eam
[FT]K
iii[/FT]