157
Satis
igitur,
quid
natura
illa
sit,
aperte
doc
uimus,
quidque
per
eam
intelligatur.
Quod
ad
effectus
&
operationes
eius
attinet,
diximus
illam
eâ
potestate
pollere,
vt
generet
&
essentiam
rebus
omnibus
largiatur,
mate¬
tiam
formis
induat
&
exornet,
vt
nihil
patia¬
tur
corrumpi,
quod
nouâ
formâ
statim
non
instauret
ac
renouet,
in
suoque
statu
omnia
conseruet.
Quas
quidem
suas
virtutes
ac
po¬
testates
satis
apertè
indicat,
cum
ex
elemen¬
tis,
terúmque
seminibus
ac
principiis
nostris
hypostaticis,
entia
omnia
effingit,
ac
magnâ
impressionum
vitalium
spirituum
varietate,
colorum,
saporum,
atque
id
genus
δυναμεων
proprietatibus
informat,
vt
quantùm
cuique
rei
advsum
dignitatemque
offici
tribuendum
est,
tantum
tribuat.
Quam
quidem
rerum
constructionem
ita
aptè,
congruè,
ordine,
nu¬
mero
&
mensurâ
efformatam,
diuinam
licet
dicere,
non
terrestrem
aut
corpoream,
quam¬
uis
sit
ea
naturalis
iuxta
potentiam,
quàm
Deus
naturae
impertitus
est.
Neque
tamen
cessantem
&
otiosum
esse
Deum
credendum,
vt
tàm
potentes
&
admirandi
effectus
natu¬
rae
soli
concedantur,
vt
sensit
Anaxagoras,
Protagoras
&
alij
complures
ἀθεοι
Philoso¬
phi,
qui
nullum
Deum
praeterquam
naturam
agnorunt:
quales
etiam
Epicurei
extiterunt.
Qui
quidem
si
accusandi
ex
tàm
peruersa
o¬
pinione,
damnandique
sunt,
non
minimam
e¬
tiam
reprehensionem
illi
merentur,
qui
na¬
turae
in
agendo
suas
partes
denegant:
Ita
vt