187[sic]
ignes
non
sunt
aut
sulphura
perpetua,
quae
extinctioni
non
sint
obnoxia:
vt
contrà
lon¬
gè
à
natura
astrorum
aut
Sulphurum
caelestium
degenerarunt,
vtpote
à
puritate
ac
simplici¬
tate,
in
crassiorem
formam
ac
in
puriorem
di¬
gressa.
Quod
ad
terram
attinet
aëream
vs¬
que
adeò
subtilis
ac
tenuis
est,
vt
ptopemo¬
modum
visum
fugiat
per
totum
aëris
ambi¬
tum
diffusa:
quęquè
non
nisi
mannis,
roribus,
pruinis,
tanquam
salibus
aëreis
sese
conspi¬
ciendam
praebet.
Haec
eadem
principia
aëris
percipi
possunt
etiam
in
meteoris:
quę
in
illo
&
ex
illo
generantur,
fulminibus
videlicet,
coruscationibus,
tonitruis
&
id
genus
aliis.
Sulphur
nempè,
in
ignea
illa
flamma
quae
e¬
rumpit.
Mercurius
in
spiritibus
ventosis,
&
su¬
ma
velocitate
&
fixus
sal
in
lapide
fulminis.
Huius
naturae
fructus
etiam
therniabim,
nostoch,
manna
caelestis,
&
mel,
quod
sele¬
ctum
apes
ex
floribus
exugunt,
quibus
inest,
apertè
nobis
indicant,
ista
omnia
nihil
pręter
mercurium,
sulphur
&
salem
esse
aërea.
quod
opificium
mellis,
nec
non
mannae,
satis
etiam
docent,
nec
citra
admirationem
veri
Philo¬
sophi,
qui
norunt
ea
in
suas
partes
secernere:
quod
&
rusticus
etiam
suo
modo
percipit,
cum
ipsum
in
ceram
sulphuream
&
adustibi¬
lem,
in
mel
mercurialis
essentiae,
&
fanum,
terrestrem
salem
referentem
separare
sciat.
Atque
sic
globus
ille
superior
in
caelum
ae¬
thereum
&
aëreum
distinctus,
sua
tria
princi¬
pia
habet,
inter
se
tamen
simplicitate
&
puri¬
tate
valdè
diuersa,
vt
diximus.